Εμφανιζόμενη ανάρτηση

Panoptis ... Πανοπτης .... απόψεις , στοχασμοί ,οντολογικοί προβληματισμοί .: Συνοπτικα.(πισω απο την κουρτινα).

Panoptis ... Πανοπτης .... απόψεις , στοχασμοί ,οντολογικοί προβληματισμοί .: Συνοπτικα.(πισω απο την κουρτινα).

15/7/17

Ο πράκτορας της CIA Γκας Λάσκαρης Αβρακότος έδωσε την εντολή για το πραξικόπημα στην Κύπρο


JULY 15, 2017 Από τις 27 Ιανουαρίου του 1974, όταν επιβεβαιώθηκε ο θάνατος του αρχηγού της ΕΟΚΑ Β’ στρατηγού Γεωργίου Γριβα, και μετά τον εξαναγκασμό του μετριοπαθή διαδόχου του, του Γεωργίου Kαρούσου, να εγκαταλείψει την Κύπρο, ήταν φανερό πως η πορεία του νησιού θα ήταν πύρινη. Οταν έλαβε το τηλεγράφημα από την πρεσβεία της Λευκωσίας, και διάβασε τα καθέκαστα για τον θάνατο του αρχηγού της ΕΟΚΑ Β’, ο τότε διευθυντής του Γραφειου Κύπρου στο Στέϊτ Ντιπάρτμεντ, Τόμας Μπόγιατ ήταν βέβαιος ότι το καλοκαίρι θα ήταν θερμό. Ιδιαίτερα ανησύχησε από την τελευταία παράγραφο του τηλεγραφήματος, που έλαβε τρεις μέρες μετά. Η πρεσβεία ανέφερε ότι την ημέρα της κηδείας συνέρρευσε στη Λεμεσό, «το 50% του πληθυσμού». Οι επικεφαλής του Γραφείου Ευρώπης, δεν είχαν καμία αμφιβολία ότι ο εμφύλιος, που είχε αρχίσει το 1971, θα ήταν έντονα αιματηρός. Γνώριζαν πως στην EOKA B’ είχαν επικρατήσει οι τομεάρχες που είχαν συμφωνήσει με τον αόρατο δικτάτορα Δημήτριο Iωαννιδη να «τελειώσουν» τον Αρχιπίσκοπο Μακάριο. Την ίδια στιγμή, ο τότε Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας ένοιωθε δυνατός. Οι Αμερικανοί του χρέωσαν αλλαζονεία μετά τον θάνατο του Γρίβα. Και ισχυρίστηκαν ότι επεδίωξε και αυτός την αντιπαράθεση με τον πανίσχυρο αρχηγό της ΕΣΑ. Ο τελευταίος, που είχε ανοικτή γραμμή με την Ουάσιγκτον, μέσω του Ελληνοαμερικανού πράκτορα Γκας Λάσκαρη Αβρακότου, δεν είχε κανένα πρόβλημα να τον αντιμετωπίσει, όπως και έπραξε άλλωστε, στις 15 Ιουλίου 1974. Το «πράσινο φως» για το πραξικόπημα έδωσε ο Αβρακότος. Ενας νεαρός τότε πράκτορας, που στην CIA είχε τη φήμη του μάγκα, του ατρόμητου, του ριψοκίνδυνου και του εγκεφαλικού. Ηταν ίσως ένας από τους ελάχιστους, που δρούσε ως «αρχηγός» από την ημέρα που ο Θωμάς Καραμεσίνης τον είχε προσλάβει στην υπηρεσία. Παρά το γεγονός ότι τότε ήταν ο τέταρτος στην ιεραρχία του κλιμακίου της αμερικανικής υπηρεσίας, ο Αβρακότος επειδή ήταν Ελληνοαμερικανός έβλεπε τον Ιωαννίδη όποτε ήθελε. Ο ίδιος, έλεγε συχνά στο ξενοδοχείο Χίλτον της Αθήνας, όπου κατοικοέδρευε, πως κυβερνούσε την Ελλάδα. Εκείνες τις τραγικές ημέρες του Ιουλίου, κυβερνούσε και την Κύπρο. Περισσότερο ο τότε υφυπουργός Εξωτερικών, Τζόζεφ Σίσκο, παρά ο Μπόγιατ ή οι άλλοι αξιωματούχοι, πίστευαν ότι ο Μακάριος είχε στιγμές που θεωρούσε τον εαυτό του αρχηγό του Ελληνισμού. Ιδιαίτερα, όταν συγκρούστηκε με την χούντα, ένοιωσε πως συσπειρώνονταν γύρω του όλες οι ελληνικές αντιστασιακές δυνάμεις, σ’ όλο τον κόσμο. Ο Κων. Καραμανλής, ο τέως βασιλιάς, ο Ανδρέας Παπανδρέου και οι Έλληνες κομουνιστές αναθάρρησαν μετά την απόφαση του Αρχιεπισκόπου να συγκρουστεί με τους δικτάτορες. Την ίδια στιγμή, έδειξε να μην δίνει σημασία σ’ ένα παράγοντα, που απουσίαζε στις προηγούμενες αντιπαραθέσεις του με τους στρατιωτικούς. Hταν ο Iωαννιδης, ο σκληρός διοικητής της στρατιωτικής αστυνομίας που δεν είχε αναστολές και δεν υπολόγιζε τις επιπτώσεις των πράξεων του, όπως έδειξε με το αιματοκύλισμα του Πολυτεχνείου, τον Νοέμβριο του 1973. Ο Κύπριος πρόεδρος, ήταν πεπεισμένος οτι «δεν υπάρχει τρελός στο ελληνικό στράτευμα», ούτε καν ο Ιωαννίδης. Ήταν μία φράση που επαναλάμβανε συχνά στις συζητήσεις του με τους Αμερικανούς. Έτσι, όταν προκλήθηκε από τον αόρατο δικτάτορα, με αποκορύφωμα τις αποκαλύψεις για χορήγηση οπλισμού στην ΕΟΚΑ Β’ και για χρηματοδότηση της οργάνωσης από την Αθήνα, ο Μακάριος απάντησε… Μάλιστα είχε τη τόλμη να κάνει και ένα βήμα παραπάνω… Ηταν το μοιραίο βήμα. Δεν ήταν μόνο η σκληρότατη επιστολή, που απηύθυνε προς τον στρατηγό Φαίδωνα Γκιζικη, ο σκελετός της οποίας κατά τους ισχυρισμούς των υποστηρικτών της χούντας, γράφηκε από το χέρι του Eυαγγελου Aβερωφ. Ο Ιωαννίδης υποψιαζόταν -και οι υποψίες του ενισχύθηκαν από δημοσιεύματα φιλομακαριακών εφημερίδων της Λευκωσίας- οτι ο Kωνσταντινος Kαραμανλης θα σχημάτιζε κυβέρνηση εξορίας στη Λευκωσία. Ο αόρατος δικτάτορας, είχε, επίσης, γίνει έξω φρενών όταν πληροφορήθηκε τις επαφές του Αρχιεπισκόπου με τον Γλίξμπουργκ, που γίνονταν είτε κατ’ ιδίαν, είτε με ανταλλαγή μηνυμάτων μέσω των πρεσβευτών της Κύπρου στο Λονδίνο και το Παρίσι, είτε με επιστολές που μετέφεραν έμπιστοι του Mακαριου, όπως ο ιδιαίτερος γραμματέας του Xαρης Bωβιδης. O τελευταίος ήταν αυτός που παρέδωσε στον Kαραμανλη και τον Kωνσταντινο αντίτυπα της επιστολής προς τον Γκιζικη. Η γνώμη του Τόμας Μπόγιατ για τον Μακάριο, έχει βαρύνουσα σημασία. Ο Αμερικανός διπλωμάτης είχε υπηρετήσει στη Λευκωσία, και είχε συναντήσει πολλές φορές τον Αρχιεπίσκοπο. «Τον είδα», μας είπε σε συνέντευξή του, «και με το καλυμαύχι και χωρίς αυτό». Ο κ. Μπόγιατ, ισχυρίζεται, και έχει δίκιο, πως συνάντησε τον πραγματικό Μακάριο. «Μελέτησα τη γλώσσα και την ιστορία, έτσι είχα αντιληφθεί τη σημασία της Αυτοκέφαλης Εκκλησίας της Κύπρου», είπε στην συνέντευξή του ο Μπόγιατ. Και πρόσθεσε: «Συνδύαζε όλο το παρελθόν και όλα τα διδάγματα της Αυτοκέφαλης Εκκλησίας. Ηταν Εθνάρχης, αλλά την ίδια στιγμή είχε και τη πονηριά του χωριάτη. Ηταν γνώστης της ιστορίας και είχε παρουσία και πονηρία. Ολα αυτά τα είχε αναμείξει. Ηταν πολύ ισχυρός συνδυασμος. Ηταν πολύ δύσκολο, όπως και ο Κίσιγκερ, να δεχθεί συμβουλές. Ζητούσε συμβουλές αλλά δεν έδινε ποτέ σημασία. Δεν υπολόγιζε τους πολιτικούς ηγέτες της Κύπρου, και έβαζε τον ένα εναντίον του άλλου. Εάν άκουγε έστω και ένα από αυτούς, ίσως τα πράγματα να ήταν διαφορετικά. Κατά τη κρίση μου το μεγαλύτερο του αμάρτημα, το μεγαλύτερο του σφάλμα ήταν που έπαιζε περισσότερο απ’ ότι έπρεπε το χαρτί του. Το μεγαλύτερο του λάθος ήταν η κρίση του 1963-64. Απορώ γιατί δεν άφησε τα πράγματα όπως είχαν. Γενικά μιλώντας, ήταν δικό του το χωράφι Κύπρος». Ο Πρόεδρος και Αρχιεπίσκοπος Μακάριος, ο Χένρι Κίσιγκερ και ο Αμερικανός Πρόεδρος Φόρντ. Φωτογραφία ΓΤΠ Με τον Μπόγιατ, είχαμε τον διάλογο που ακολουθεί: Ερώτηση: Είναι αλήθεια ότι του άρεσε να πειράζει τον Κίσιγκερ; Είχατε σχηματίσει αυτή τη γνώμη στο Στέϊτ Ντιπάρτμεντ; Μπόγιατ: Το απολάμβανε να πειράζει όλους, όχι μόνο τους Αμερικανούς. Του άρεσε να βγάζει τη πίστη στις υπερδυνάμεις. Ερώτηση: Την ίδια στιγμή, έχω την εντύπωση, ότι αγαπούσε τους Αμερικανούς. Μπόγιατ: Είναι αλήθεια. Προσωπικά, τον συμπαθούσα πολύ. Ερώτηση: Ο Σίσκο μου είπε ότι ο Μακάριος σας έδωσε ότι του ζητήσατε. Συμφωνείτε; Μπόγιατ: Ναι. Μας έδωσε και τους σταθμούς FBIS. Ερώτηση: Και δεν έθεσε ποτέ εμπόδια τα τελευταία χρόνια. Μπόγιατ: Δεν ενόχλησε ποτέ τις βρετανικές βάσεις, άρα δεν ενόχλησε και το ΝΑΤΟ. Δεν καταφέρθηκε ποτέ εναντίον του ΝΑΤΟ. Ο Σίσκο έχει δίκιο. Ο Μακάριος αγαπούσε τους Αμερικανούς, άλλωστε σπούδασε στην Αμερική, ήξερε ότι είμαστε ανοικτοί, και έντιμοι μαζί του και θέλαμε να βοηθήσουμε. Κατά τη γνώμη μου, το πρόβλημα ήταν αυτό: Είχε πολύ μεγάλη εμπιστοσύνη στις ικανότητες και και παραείχε εμπιστοσύνη στην ισχύ του. Αλλά όλοι το ίδιο είμαστε. Ηταν ο αρχηγός μιάς μικρής χώρας αλλά ήταν ταυτόχρονα μεγάλος παίκτης της διεθνούς πολιτικής σκηνής. Νόμιζε ότι ηγείτο υπερδύναμης… Από ένα απόρρητο σημείωμα του υφυπουργού Εξωτερικών Αρθρουρ Χάρτμαν προς τον Χένρι Κίσιγκερ, αλλά και από μία μαρτυρία Αμερικανού διπλωμάτη-συνεργάτη του τότε υπουργού των Εξωτερικών, προκύπτει ότι πριν από πραξικόπημα, ο Μακάριος ήταν πολύ ανεβασμένος ψυχολογικά. Tο Eφεδρικο Σώμα, είχε επιτύχει να κτυπήσει τον πυρήνα της EOKA B’, αφού κατάφερε να βρει καταδότες στα υψηλά κλιμάκια της οργάνωσης. Αποκορύφωμα ήταν η σύλληψη του συνόλου σχεδόν της ηγεσίας της. Η πιο σημαντική επιτυχία ήταν η λύση του μεγάλου μυστηρίου: Πραγματικός αρχηγός της οργάνωσης που ίδρυσε ο Γρίβας, ήταν ο Δημήτριος Iωαννιδης. Ο Αμερικανός διπλωμάτης υποστήριξε ότι «αντι αυτό να θορυβήσει τον Mακάριο, αυτός άφησε την αλαζονεία του να υπερισχύσει του έμφυτου ρεαλισμού του». Ο ίδιος διπλωμάτης έχει και μία άλλη εξήγηση, που στηρίζεται εν μέρει και από το σημείωμα του Χάρτμαν στον Κίσιγκερ: «Πίστεψε ότι ήταν πολύ δυνατός και οτι είχε τις δυνατότητες να ρίξει τη χούντα. O Mακαριος, (σ.σ.: όπως είπε μετά την τραγωδία σε Κύπριο διπλωμάτη), λόγω και της εμπειρίας του 1972, ήταν βέβαιος οτι οι Βρετανοί και οι Αμερικανοί δεν θα τον άφηναν αβοήθητο. Παλι επεσε εξω στους υπολογισμους του. Το 1972, υπουργος Eξωτερικων ηταν ο Γουίλιαμ Pοτζερς, που εθεωρειτο τουλαχιστον «ηθικος», ενω τωρα ηγειτο του Στειτ Nτιπαρτμεντ, ο Xενρι Kισιγκερ, οι κινησεις του οποιου εκ των υστερων εδειξαν οτι εκλινε προς μια λυση που θα προβλεπε, το λιγότερο, την δημιουργια δυο αυτονομων κρατων. H αντιπαθεια μεταξυ των δυο ανδρων ηταν αμοιβαια. Tα συμφεροντα του Mακαριου συγκρουονταν με αυτα του Xενρι Kισιγκερ, των Hνωμενων Πολιτειων και του NATO. Eπικρατει η εντυπωση οτι ο Mακαριος ηταν ενας εξυπνος -θα έλεγα περισσοτερο πονηρος- πολιτικος, με διορατικοτητα και δυνατοτητα να βλεπει μακρυα. Πολλες φορες οι προβλεψεις του και οι αναλυσεις του για διεθνη θεματα αφηναν εκπληκτους και με το στομα ανοικτο τους συνομιλητές του. Aναρωτιεται κανεις, πως επεφτε τοσο συχνα εξω στις προβλεψεις του για την Kυπρο, πως δεν καταλαβε οτι οι αυξανομενες σχεσεις του και τα ανοιγματα του με αποδεδειγμενους εχθρους του Kισιγκερ και του Iσραηλ, (σχεσεις και ανοιγματα) που τολμουσε στην προσπαθεια του να ενοχλησει τον Aμερικανό υπουργό, έστελλαν μηνυματα καθε αλλο παρα θετικα στην Oυασιγκτον. Ηταν ένας κατεργάρης και πανούργος πολιτικός, που σε έπειθε και σε ξεγελούσε, αφού προηγουμένως σε καλόπιανε να νομίζεις ότι είναι φίλος σου». Από τις 20 Ιουνίου άρχισαν να φτάνουν στην Αθήνα δεκάδες τηλεγραφήματα με οδηγίες. Εκ των υστέρων, διαπιστώθηκε ότι τα κανάλια επικοινωνίας ήταν πολλά. Πιό ισχυρό, ήταν αυτό που έλεγχε ο Αβρακότος, στον οποίο είχε απόλυτη εμπιστοσύνη ο Ιωαννίδης. Τα τέλεξ και οι τηλεφωνικές γραμμές είχαν πάρει φωτιά. Ο Μπόγιατ και ο συνάδελφος του στο «Γραφείο Ελλάδας», ενοχλούσαν τον τότε Αμερικανό πρέσβη Χένρι Τάσκα και του ζητούσαν επίμονα να μην σταματήσει ούτε στιγμή τις πιέσεις προς τη χούντα. Στις 9 Ιουλίου, η αμερικανική πρεσβεία διαβεβαίωνε τον Σίσκο ότι ο Ιωαννίδης έλαβε ξανά το μήνυμα. Ο υφυπουργός απάντησε με προσωπικό του τηλεγράφημα: «Συνεχίστε να ενοχλείτε τον Ιωαννίδη». Συνεργάτης του Σίσκο θυμάται ότι ο Τάσκα ενημέρωνε την Ουάσιγκτον γιά τις κινήσεις του Ιωαννίδη, αλλά αντιδρούσε κάθε φορά που του ζητούσαν να συναντήσει τον αρχηγό της ΕΣΑ. Στις 24 Ιουνίου, ο πρέσβης έστειλε τηλεγράφημα στον Κίσιγκερ, στο οποίο του έλεγε τα εξής: «Ο Ιωαννίδης ισχυρίζεται ότι ο Μακάριος τον εκνευρίζει. Ο Ιωαννίδης λέει ότι δεν αντέχει τον Μακάριο. Πάντως επιμένει ότι δεν θα ανατρέψει τον Μακάριο». Στις 27 Ιουνίου ο Μπόγιατ έλαβε σημαντικές πληροφορίες, όχι από τον Τάσκα, που τον ανησύχησαν. Ο πληροφοριοδότης του, ισχυρίστηκε ότι έχει ληφθεί η απόφαση για να δολοφονηθεί ο Μακάριος. Την ίδια μέρα ενημέρωσε με σημείωμα του τον Σίσκο και τον προέτρεψε να μιλήσει στον Τάσκα. Ο υφυπουργός πείστηκε. Σύμφωνα με την εφημερίδα «Ουάσιγκτον Ποστ», τηλεφώνησε στον Κίσιγκερ, που ήταν στη Μόσχα.. Μίλησε με τον υπουργό, ο οποίος του ζήτησε να ενημερώσει και τον πρόεδρο, ο οποίος ήταν μαζί του εκείνη τη στιγμή. Ο Σίσκο εξήγησε στον Ρίτσαρντ Νίξον τα άσχημα νέα από την Αθήνα. Ο πρόεδρος έδωσε εντολή να υπογραμμιστεί η αντίθεση της κυβέρνησής του σε κάθε μορφή βίας. Ο Σίσκο έγραψε προσωπικό σημείωμα στον πρέσβη: «Να πεις στον Ιωαννίδη, όποια και αν είναι τα σχέδιά του, να μην χρησιμοποιήσει βία». Ο Τάσκα απάντησε αμέσως. Εξέφρασε την δυσαρέσκειά του και αρνήθηκε να δει τον Ιωαννίδη με το …«λογικό» επιχείρημα ότι δεν είναι πρωθυπουργός, δεν είναι υπουργός Εξωτερικών, είναι απλά ο αρχηγός της στρατιωτικής αστυνομίας. Ο Σίσκο απάντησε την επομένη: «Οι συνέπειες θα είναι απρόβλεπτες εάν ο Ιωαννίδης χρησιμοποιήσει βία». Στις 29 Ιουνίου, ο υφυπουργός έστειλε ξανά το ίδιο μήνυμα στον Τάσκα, προφανώς γιά να το εμπεδώσει… Στις 30 Ιουνίου, στις 2, στις 4 και στις 8 Ιουλίου τα τηλεγραφήματα του Τάσκα, που παραμένουν απόρρητα, είναι καθησυχαστικά. Ο πρέσβης επέμενε ότι ο Ιωαννίδης έλαβε προσωπικά το μήνυμα… 12 Ιουλίου: Λίγο πριν φύγει από το γραφείο του, ο Μπόγιατ ρίχνει μία τελευταία ματιά στο τηλεγράφημα του πρέσβη Ρότζερ Ντέβις από τη Λευκωσία και στην αναφορά του σταθμάρχη της CIA από την Αθήνα. Εχουμε μπροστά μας το Σαββατοκύριακο, σκέφτηκε ο διευθυντής του Γραφείου Κύπρου, και «φαίνεται ότι όλα θα πάνε καλά». Δεν είχε λόγο να αμφιβάλλει. Η πληροφορία ότι δεν θα επιχειρηθεί ανατροπή του Μακαρίου προερχόταν από την πιό αυθεντική πηγή, τον ίδιο τον Ιωαννίδη. Από την πλευρά του, ούτε ο Αρχιεπίσκοπος πίστευε ότι ο κίνδυνος παρήλθε. Τον Μπόγιατ, όμως, τον κυριαρχούσε μία ανήσυχη ηρεμία. Αφηγείται ο Μπόγιατ: «Πήγα σπίτι. Το Σαββατοκύριακο ήταν όντως ήρεμο. Περίπου στις 3 τα ξημερώματα της Δευτέρας (15 Ιουλίου), δέχθηκα ένα τηλεφώνημα από το Κέντρο Επιχειρήσεων του υπουργείου Εξωτερικών και το άτομο που τηλεφωνούσε μου είπε: «Καλύτερα είναι να έρθετε εδώ. Γίνονται μάχες στη Λευκωσία και συμβαίνει κάτι που δεν φαίνεται να είναι καλό». Πήγα λοιπόν στο υπουργείο Εξωτερικών, ανέβηκα στο Κέντρο Επιχειρήσεων και μου είπαν: «Ιδού τι λάβαμε». Και μου έβαλαν μπροστά μου δυο κομμάτια χαρτί. Στην αριστερή πλευρά ήταν η «Ημερήσια Αναφορά» της CIA που δίνεται από το σύνολο της Υπηρεσίας Πληροφοριών με προορισμό τον πρόεδρο και τον αντιπρόεδρο, τον υπουργό Εξωτερικών και τους ανώτατους αξιωματούχους. Και έλεγε, στο βασικό της θέμα: «Έχουμε λάβει διαβεβαιώσεις από το στρατηγό Ιωαννίδη ότι η Ελλάδα δεν θα κινήσει τις δυνάμεις της στην Κύπρο εναντίον του Μακαρίου». Στη δεξιά πλευρά ήταν ένα τηλεγράφημα από τη Λευκωσία που περιέγραφε τις μάχες μεταξύ Κυπρίων πιστών στον Μακάριο και Κυπρίων και Ελλήνων που προσπαθούσαν να τον ανατρέψουν. Το Προεδρικό Μέγαρο, έγραφε το τηλεγράφημα του πρέσβη, έχει τυλιχτεί στις φλόγες και η κυπριακή δύναμη είχε αποδεκατιστεί. Δεν ξέρουμε πού βρίσκεται ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος. Υποθέτουμε ότι είναι νεκρός». Εκείνη την στιγμή της σκληρής αλήθειας, και γιά ένα δέκατο του δευτερολέπτου, ο Μπόγιατ δεν γνώριζε τι έπρεπε να κάνει: Να πανηγυρίσει γιά τη δικαίωσή του ή να κλάψει γιά την τραγωδία που άρχισε να ξετυλίγεται μπροστά στα μάτια του… Share this: Πηγή: Ο πράκτορας της CIA Γκας Λάσκαρης Αβρακότος έδωσε την εντολή για το πραξικόπημα στην Κύπρο http://mignatiou.com/2017/07/o-praktoras-tis-cia-gkas-laskaris-avrakotos-edose-tin-entoli-gia-to-praxikopima-stin-kipro/

14/7/17

Η αλήθεια για την κυπριακή τραγωδία του 1974 δεν βρίσκεται στον Φάκελο της Κύπρου…


TOPICS:ΕλλάδαΙωαννίδηςΚύπροςΜακάριοςΦάκελος Της ΚύπρουΧούντα Μεταφέρθηκε από την Ελλάδα στο Κτίριο της Κυπριακής Βουλής μέσα σε 11 αριθμημένες κούτες με 134 φακέλους όλο το υλικό που αφορά τον Φάκελο της Κύπρου, Λευκωσία 13 Ιουλίου 2017. ΚΥΠΕ, ΚΑΤΙΑ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ JULY 14, 2017 Του ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ Δεν γνωρίζω ποιος είχε αυτή τη φαεινή ιδέα της παράδοσης του περίφημου «Φακέλου της Κύπρου» από το Ελληνικό Κοινοβούλιο στην Κυπριακή Βουλή. Αλλά όποιος και αν την είχε -με το συμπάθιο, με όλο το σεβασμό και χωρίς παρεξήγηση- πρέπει να μας θεωρεί όλους, μα όλους βλάκες. Σαράντα τρία (43) χρόνια από την τουρκική εισβολή -σε λίγες μέρες θα βαδίζουμε στο 44ο έτος τουρκικής κατοχής- παραδόθηκαν στον Πρόεδρο της Κυπριακής Βουλής, Δημήτρη Συλλούρη, έντεκα αριθμημένα κιβώτια, που περιέχουν 134 φακέλους, αντίγραφα των οποίων -όπως αναφέρει επίσημη ανακοίνωση- βρίσκονται στην Βουλή των Ελλήνων. Σύμφωνα πάντα με την επίσημη πληροφόρηση, τα 11 αυτά κιβώτια περιέχουν τις καταθέσεις 88 μαρτύρων στην Ολομέλεια της Ειδικής Εξεταστικής Επιτροπής της Βουλής των Ελλήνων για τον Φάκελο της Κύπρου, όπως και τις καταθέσεις 45 μαρτύρων στην Υποεπιτροπή για τη δημιουργία του πορίσματος, καθώς και τα συνοδευτικά έγγραφα, τα οποία κατατέθηκαν από τους μάρτυρες. Σε 11 κιβώτια, λοιπόν, «έκλεισαν» την προδοσία της χούντας, την τουρκική εισβολή και κατοχή, τις ευθύνες των ξένων, αλλά και τις ευθύνες κάποιων Ελλήνων πολιτικών, που έπαιξαν το παιγνίδι της ξενοκίνητης χούντας μέχρι την επιστροφή της Δημοκρατίας στη χώρα που γεννήθηκε. Διότι ο κάθε μάρτυρας (και ψευδομάρτυρας) είπε το μακρύ του και το κοντό του, ο καθένας κάλυψε τον κομματικό χώρο από τον οποίο προερχόταν, και η μόνη που υπέφερε από το θέατρο του παράλογου, που παίχθηκε στην Ελληνική Βουλή, ήταν η ΑΛΗΘΕΙΑ. Το πόρισμα είναι μία κακή έκθεση «ιδεών», που δεν απαντά τα βασανιστικά ερωτήματα, που ακόμα και σήμερα, απασχολούν όλους τους Κύπριους. Γιατί διαπράχθηκε το διπλό έγκλημα εναντίον της Μεγαλονήσου; Για τους νεότερους να πούμε ότι προηγήθηκε το χουντικό πραξικόπημα εναντίον του ξεροκέφαλου Μακάριου και ακολούθησε η τουρκική εισβολή. Ήταν ένα δίδυμο έγκλημα, μία άνευ προηγουμένου προδοσία της χούντας του Δημήτριου Ιωαννίδη, που πέθανε χωρίς να πει ποτέ δημόσια ποιος τον εξαπάτησε. Αυτή ήταν η φράση του, όταν συνάντησε τους Αμερικανούς απεσταλμένους του Χένρι Κίσιγκερ. Στη συνέχεια, έσπασε ότι είχε μπροστά του, είπε ότι σαν τον Διγενή Ακρίτα θα καταλάβει την …Κωνσταντινούπολη και χάθηκε μέσα στη νύχτα… Η Κύπρος στο μεταξύ στηνόταν στον σταυρό. Όσοι ερευνήσαμε τα έγγραφα του τότε Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών, δεν έχουμε καμία αμφιβολία για τα όσα συνέβησαν εκείνη την μοιραία εβδομάδα για το Νησί της Αφροδίτης. Το μεγάλο κακό ξεκίνησε στις 15 Ιουλίου 1974 με την ανατροπή του Μακάριου, συνεχίστηκε στις 20 Ιουλίου όταν η Τουρκία πάτησε το πόδι της στην Κερύνεια, και ολοκληρώθηκε στις 14 Αυγούστου 1974, με τη δεύτερη εισβολή, όταν καταλήφθηκε και η Αμμόχωστος… Η κατοχή συνεχίζεται μέχρι σήμερα και κανένα άνοιγμα, κανενός Φακέλου της Κύπρου δεν αλλάζει την οδυνηρή κατάσταση. Διότι απλούστατα, δεν περιέχεται σ’ αυτά τα 11 κιβώτια καμία απάντηση στα βασανιστικά ερωτήματα των Κυπρίων πολιτών. Η Αθήνα και η Λευκωσία, κατά βάθος, δεν ήθελαν ποτέ να μαθευτεί η αλήθεια. Θυμάμαι, πολύ νέος δημοσιογράφος το 1977, τρία χρόνια μετά την τραγωδία, που άκουσα για πρώτη φορά ότι από το άνοιγμα του Φακέλου της Κύπρου «θα δοκιμάζονταν οι σχέσεις με μεγάλη φίλη και σύμμαχο χώρα». Εννοούσαν, βεβαίως, την Αμερική, αλλά δεν τολμούσαν να εκστομίσουν καν το όνομά της. Βλακείες. Υπάρχει ένας άνθρωπος, εκτός των πληρωμένων κονδυλοφόρων της Λευκωσίας, που να πιστεύει ότι η Αμερική του Κίσιγκερ είναι αθώα; ΚΑΝΕΝΑΣ. Τα έγγραφά του βοούν. Έχω στην κατοχή μου εκατοντάδες σελίδες αυτών των εγγράφων, τα οποία κέρδισε η ερευνητική μας ομάδα με μαγκιά -δεν μας τα χάρισε κανείς. Σε όποιον τα έδωσα και τα διάβασε κυριαρχήθηκε από κατάθλιψη. Η Ελληνική Βουλή δεν έκανε καν τον κόπο να τα ζητήσει -και θα τα δίναμε δωρεάν- για να συμπεριληφθούν στον Φάκελο της Κύπρου. Διότι τα τότε μέλη της Επιτροπής δεν ήθελαν να θίξουν την Αμερική, η οποία είχε παραχωρήσει ήδη σε ερευνητές, με απόλυτα νόμιμο τρόπο, τα δικά της έγγραφα. Η αντίστοιχη Επιτροπή της Κύπρου, έστειλε ένα ερευνητή στα αμερικανικά αρχεία, μάζεψε ότι σκάρτο απέμεινε από το δικό μας σάρωμα και επέστρεψε στη Λευκωσία. Ήταν άνθρακες ο θησαυρός και πεταμένα τα χρήματα που ξόδεψαν. Όσοι ασχολούνται και σήμερα με τον «Φάκελο της Κύπρου» ψάχνουν ψύλλους στα άχυρα. Δεν υπάρχει τίποτα σ’ αυτά τα 11 κιβώτια που δεν γνωρίζουμε. Όποιος τα διαβάσει δεν θα διαφωτιστεί. Δεν ξέρει ποιος είναι ο ένοχος, διότι όλοι βγήκαν αθώοι. Υπήρχαν μέλη της Επιτροπής τότε, που επιχείρησαν να αποενοχοποιήσουν την προδοτική χούντα. Υπήρχαν και άλλοι που άφησαν υπονοούμενα εναντίον πολιτικών. Και ελάχιστοι τόλμησαν να μιλήσουν για το σχέδιο του Κίσιγκερ, που μετέφερε στον Ιωαννίδη ο Ελληνοαμερικανός πράκτορας Γκας Λάσκαρης Αβρακώτος, ο οποίος αργότερα αναμείχθηκε και στην υπόθεση του Οσάμα μπιν Λάντεν και της αλ Κάιντα. Αντιπροσώπευε ο Αβρακώτος την επίσημη Αμερική; Βεβαίως. Κόμπαζε -και ορθώς τα έλεγε- ότι κυβερνούσε την Ελλάδα. Αυτός έδωσε το «πράσινο φως» στον Ιωαννίδη για να προχωρήσει στην εκτέλεση του πραξικοπήματος και στην απόπειρα δολοφονίας εναντίον του Μακάριου. Μετά από το πραξικόπημα, η υλοποίηση του σχεδίου ήταν μία εύκολη υπόθεση, αφού μόνο οι δυνάμεις του Βάσου Λυσσαρίδη αντιστάθηκαν στη χουντική λαίλαπα. Όλοι οι υπόλοιποι, έδειξαν πλήρη υποταγή. Ο Φάκελος της Κύπρου, λοιπόν, είναι όπως τον φούρνο του Χότζα… Χρησιμοποιείται από τις κατά καιρούς κυβερνήσεις στην Αθήνα και τη Λευκωσία, βασικά για αποπροσανατολισμό. Με όλο τον σεβασμό στον Πρόεδρο της Βουλής των Ελλήνων, και τον ομόλογό του της Κύπρου, το σκηνικό που θα στηθεί σήμερα στη Λευκωσία, εξυπηρετεί πολιτικές σκοπιμότητες, αλλά όχι την αλήθεια. Διότι η αλήθεια για την κυπριακή τραγωδία δεν βρίσκεται στον Φάκελο της Κύπρου… Πρόκειται για μία απάτη… Share this: Πηγή: Η αλήθεια για την κυπριακή τραγωδία του 1974 δεν βρίσκεται στον Φάκελο της Κύπρου… http://mignatiou.com/2017/07/i-alithia-gia-tin-kipriaki-tragodia-tou-1974-den-vriskete-ston-fakelo-tis-kiprou/

η Άγκυρα:«Σας παρακολουθούμε. Αν κάνετε γεώτρηση τότε...


Παρασκευή, 14 Ιουλίου 2017 Τραβάει το σχοινί η Άγκυρα:«Σας παρακολουθούμε. Αν κάνετε γεώτρηση τότε... "Το τραβάει" η Αγκυρα: Με μια πολύ περίεργη δήλωση που μόνο ένταση προοιωνίζει το τουρκικό Γενικό Επιτελείο αναφέρει ότι "Μία φρεγάτα του (σ.σ.: τουρκικού) Ναυτικού εκπληρώνει το καθήκον της στην ανατολική Μεσόγειο παρακολουθώντας το West Capella το οποίο εκτιμάται ότι μπορεί να πραγματοποιήσει δραστηριότητες γεώτρησης". Τι σημαίνει αυτό; Οτι θεωρούν την γεώτρηση casus belli και την παρακολουθούν για να την αποτρέψουν! Το πλωτό γεωτρύπανο "West Capella", που έχει ναυλωθεί από τη γαλλική Total και την ιταλική Eni για λογαριασμό της Κυπριακής Δημοκρατίας έλαβε θέση από χθες τα ξημερώματα και ετοιμάζεται να ξεκινήσει την διαδικασία. Η Αγκυρα αρνείται το δικαίωμα στην Λευκωσία να εκδώσει άδειες στην κυπριακή ΑΟΖ, λέγοντας ότι αυτό θα πρέπει να συναποφασιστεί με τους Τουρκοκύπριους. Σύμφωνα με πληροφορίες του ελληνικού ΓΕΕΘΑ πρόκειται για την φρεγάτα TCG Gökçeada (F 494), κλάσης O.H.Perry (ή "G" κατά την τουρκική κωδικοποίηση) με αναβαθμισμένο σύστημα μάχης Genesis. Σήμερα ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών είχε απειλήσει με «μέτρα» εναντίον των «μονομερών», όπως τις χαρακτήρισε ξανά, κινήσεων της Λευκωσίας. Ανακοίνωση εξέδωσε και το κυπριακό υπουργείο Ενέργειας, το οποίο αναφέρει: «Το Υπουργείο Ενέργειας, Εμπορίου, Βιομηχανίας και Τουρισμού ανακοινώνει ότι ξεκίνησαν σήμερα οι εργασίες της ερευνητικής γεώτρησης ‘Onesiphoros West 1’ στο Τεμάχιο 11 της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης της Κυπριακής Δημοκρατίας, από την κοινοπραξία Total E&P Cyprus B.V./Eni Cyprus Limited, η οποία κατέχει Άδεια Έρευνας Υδρογονανθράκων για το εν λόγω βυθοτεμάχιο». Όσον αφορά τους αριθμούς, συμπίπτουν με εκείνους του κ. Γκροζιάν, καθώς τονίζεται πως η γεώτρηση εκτιμάται ότι θα ολοκληρωθεί εντός 75 περίπου ημερών, με μέγιστο γεωτρητικό βάθος τα 4.250 μέτρα περίπου κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας και βάθος νερού στη θέση της γεώτρησης τα 1.698 μέτρα. Τα προκαταρκτικά αποτελέσματα αναμένεται να ανακοινωθούν κάποια στιγμή τον επόμενο Σεπτέμβριο και Οκτώβριο και αμέσως μετά να συνεχιστούν οι εργασίες για έκδοση των τελικών αποτελεσμάτων. Ο γενικός διευθυντής της TOTAL Κύπρου, Ιβ Γκροζιάν, δήλωσε ότι το γεωτρύπανο θα προχωρήσει αρχικά σε ορισμένες δοκιμές και ελέγχους, που θα διαρκέσουν λιγότερο από μία εβδομάδα και στη συνέχεια θα αρχίσει κανονικά η γεώτρηση. Το βάθος της γεώτρησης, περιλαμβανομένου του βάθους των νερών, που είναι γύρω στα χίλια εφτακόσια μέτρα, θα φθάσει μέχρι και τις τέσσερις χιλιάδες μέτρα. Η τουρκική φρεγάτα TCG Gökçeada (F-494) κλάσης G σκάφος O.H. Perry με εκτόπισμα 4100 τόνων και μήκος 135 μέτρων. Ο οπλισμός της αποτελείται από ένα πυροβόλο Oto Melara των 76 χλστ, 8 εκτοξευτές βλημάτων Harpoon, ένα οκταπλό σύστημα κάθετης εκτόξευσης Mk 41 με 32 συνολικά Α/Α βλήματα ESSM (τέσσερα ανά κιβώτιο εκτόξευσης), ένα μονό εκτοξευτή βλημάτων SM-1 MR, δύο τριπλούς τορπιλοσωλήνες, και ένα σύστημα Mk 15 Phalanx CIWS. Από την άλλη πλευρά η Γαλλία έχει στην περιοχή 2 φρεγάτες κλάσης FREMM. Το μήκος των πλοίων είναι 137 μέτρα, το πλάτος τους 19 μέτρα, το βύθισμά τους πέντε μέτρα, ενώ το μέγιστο εκτόπισμά τους ανέρχεται στους 5.800 τόνους. Οι γαλλικές FREMM θα κατασκευαστούν σε δύο διαφορετικές διαμορφώσεις. Η μία θα δίνει έμφαση στον ανθυποβρυχιακό πόλεμο, ενώ η άλλη θα προορίζεται κυρίως για προσβολή στόχων εδάφους. Στη διαμόρφωση προσβολής στόχων εδάφους, οι φρεγάτες θα εξοπλίζονται με τορπίλες τύπου MU-90 Impact, με σύστημα αντιαεροπορικής άμυνας περιοχής, με βλήματα επιφανείας-επιφανείας τύπου MM-40 Exocet Block.III και με σύστημα εκτόξευσης βλημάτων επιφανείας-εδάφους τύπου SCALP-Naval. Στη διαμόρφωση ανθυποβρυχιακού πολέμου, θα εξοπλίζονται με τορπίλες τύπου MU-90 Impact, με βλήματα επιφανείας-επιφανείας τύπου MM-40 Exocet Block.III και με σύστημα αντιαεροπορικής άμυνας περιοχής. Η αντιαεροπορική άμυνα των φρεγατών FREMM βασίζεται στο συνδυασμό βλημάτων μικρού-μέσου βεληνεκούς τύπου Aster-15 και βλημάτων μεγάλου βεληνεκούς τύπου Aster-30. Το βλήμα Aster-15 έχει σχεδιαστεί για να αναχαιτίζει υποηχητικούς και υπερηχητικούς στόχους σε μικρά και μεσαία βεληνεκή. Το ελάχιστο βεληνεκές του είναι 1,7 km και το μέγιστο είναι 30 km. Το μήκος του βλήματος είναι 4,2 μέτρα, η διάμετρός του 180mm και το βάρος του 310 κιλά. Το βλήμα Aster-30 έχει ελάχιστο βεληνεκές 3 km και μέγιστο 180 km. Το βάρος του Aster-30 είναι 510 κιλά. Τα gαλλικά πλοία φέρουν εκτοξευτή Sylver A43 για 16 βλήματα Aster 15 και τα Ιταλικά πλοία φέρουν εκτοξευτή SYLVER A50 για μικτή αναχορηγία 16 βλημάτων Αster 15 και Aster 30. Eπίσης, τα γαλλικά πλοία φέρουν και 16 βλήματα χερσαίας κρούσης SCALP Naval σε εκτοξευτή Α70. πηγή Επιχειρηματιας Share this article :

2+1 τουρκικά πολεμικά πλοία και ένα υποβρύχιο παριστάνουν τους… νταήδες στην κυπριακή ΑΟΖ


2+1 τουρκικά πολεμικά πλοία και ένα υποβρύχιο παριστάνουν τους… νταήδες στην κυπριακή ΑΟΖ 14 Ιουλίου 2017, Δύο πλοία και ένα υποβρύχιο του τουρκικού Πολεμικού Ναυτικού εστάλησαν να παρακολουθήσουν τη δραστηριότητα του γαλλικού πλωτού γεωτρύπανου West Capella στα ανοικτά της Κύπρου, στην ανατολική Μεσόγειο, ανακοίνωσε το τουρκικό γενικό επιτελείο, μια εξέλιξη που είναι πιθανό να σημάνει την κλιμάκωση της έντασης μεταξύ των δύο πλευρών μετά την κατάρρευση των διαπραγματεύσεων για την επίλυση του Κυπριακού την περασμένη εβδομάδα. Οι έρευνες και οι ενδεχόμενες γεωτρήσεις -συμβατική υποχρέωση της γαλλικής Total και της ιταλικής Eni βάσει της συμφωνίας που έχουν υπογράψει με τη Λευκωσία- θα γίνουν από το πλωτό γεωτρύπανο West Capella, το οποίο έλαβε θέση τις πρώτες ώρες της Τετάρτης για την έναρξη ερευνών για τον εντοπισμό κοιτασμάτων φυσικού αερίου στα νότια της Κύπρου. Η Άγκυρα έχει διαμηνύσει ότι θα λάβει μέτρα εναντίον της Κύπρου εάν αρχίσει να εκμεταλλεύεται υποθαλάσσια κοιτάσματα φυσικού αερίου και πετρελαίου γύρω από τη νήσο. Για την τουρκική κυβέρνηση, οι πόροι στα χωρικά ύδατα της Κύπρου ανήκουν και στις δύο κοινότητες και πρέπει να υπάρξει συνεκμετάλλευση. Οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις ανέφεραν ότι ανέπτυξαν τις φρεγάτες και το υποβρύχιο στην ανατολική Μεσόγειο για να «εγγυηθούν την ασφάλεια της μεταφοράς πετρελαίου», ενώ άλλη μια φρεγάτα εστάλη για να επιτηρήσει το πλωτό γεωτρύπανο στα ανοικτά των κυπριακών ακτών. Οι υπουργοί Ενέργειας και Εξωτερικών της Τουρκίας ετοιμάζονται να προχωρήσουν σε αντίποινα για τις μονομερείς κινήσεις της ελληνοκυπριακής πλευράς, δήλωσε νωρίτερα σήμερα ο επικεφαλής της τουρκικής διπλωματίας Μεβλούτ Τσαβούσογλου, χωρίς να υπεισέλθει σε λεπτομέρειες για το ποια θα είναι τα μέτρα που θα λάβει η Άγκυρα. tribune.gr Να σημειωθεί ότι ένας πολυεθνικός στόλος της Δύσης αποτελούμενος από γαλλικά, ελληνικά, αμερικανικά και ισραηλινά πλοία προστατεύει το πλοίο γεωτρύπανο από τις τουρκικές «παλικαριές».tribune

11/7/17

«Κλείστε τον καπιταλισμό»


11 July, 2017 Διαδηλωτές στο Αμβούργο: «Κλείστε τον καπιταλισμό» Η φετινή σύνοδος των G20 είναι ο απόλυτος καθρέφτης της σύγχρονης πραγματικότητας. Μια ανεξέλεγκτη κλίκα ολιγαρχών που συγκρούονται μεταξύ τους για την κυριαρχία στον πλανήτη, με φόντο τους μαύρους καπνούς και την οργή των διαδηλωτών. του Άρη Χατζηστεφάνου Όταν η Μέρκελ έκανε πριν από μερικά χρόνια τις τελευταίες συνεννοήσεις για την πραγματοποίηση της συνόδου των G20 στο Αμβούργο, πίστευε ότι είχε κλείσει μια λαμπρή προεκλογική φιέστα για τις επερχόμενες γερμανικές εκλογές. Το να είσαι οικοδεσπότης στο κλαμπ των ισχυρότερων ηγετών του πλανήτη που συνομιλούν πίσω από κλειστές πόρτες, είναι ένας πολύ γερμανικός τρόπος επίδειξης ισχύος. Καθώς όμως ο ουρανός του Αμβούργου μαύριζε από τις συγκρούσεις διαδηλωτών με την αστυνομία –η οποία χρειάστηκε να καλέσει ενισχύσεις όταν οι 20.000 ένστολοι άρχισαν να χάνουν τον έλεγχο της κατάστασης– το προεκλογικό χαρτί της καγκελαρίου μουτζουρώθηκε. Και δεν ήταν αυτοί οι μόνοι καπνοί που σκέπαζαν το όνειρο της Μέρκελ. Ακόμη και το γερμανικό περιοδικό Σπίγκελ την κατηγορούσε εμμέσως ότι συμμετέχει σε ένα μη θεσμικό και ανεξέλεγκτο γκρουπ εξουσίας που αντικαθιστά τον ΟΗΕ. Σε διαφορετικό μήκος κύματος, αλλά εξίσου επιθετικός, ο αγγλοσαξωνικός Εκόνομιστ την παρουσίαζε σαν απειλή για την παγκόσμια οικονομία, λόγω των τεράστιων πλεονασμάτων που συγκεντρώνει η Γερμανία στρεβλώνοντας όχι μόνο την ευρωπαϊκή αλλά και την παγκόσμια οικονομία. Το βρετανικό περιοδικό, μάλιστα, την καλούσε (άκουσον άκουσον) να αυξήσει άμεσα τις δημόσιες δαπάνες και τους μισθούς(!), παρουσιάζοντας την πολιτική του Βερολίνου ως εξίσου καταστροφική με τον οικονομικό απομονωτισμό του Ντόναλντ Τραμπ. Και όλα αυτά συνέβαιναν πριν ακόμη ξεκινήσουν οι επαφές των ηγετών. Η πρώτη μεγάλη είδηση ήρθε με την κατάπαυση του πυρός για τη Συρία, που συμφώνησε ο Τραμπ με τον Πούτιν στο περιθώριο της συνόδου. Ύστερα από μια εικονική διαμάχη για τις υποτιθέμενες παρεμβάσεις Ρώσων χάκερ στις αμερικανικές εκλογές (την οποία ο Τραμπ έδωσε για τα μάτια του φιλελεύθερου, υστερικά αντιρωσικού, αμερικανικού Τύπου) οι δυο ηγέτες διαφώνησαν για τη Βόρεια Κορέα, αλλά φάνηκε να βρίσκουν ένα μονοπάτι συνεννόησης στη Μέση Ανατολή. Η εξέλιξη αναμένεται να κλιμακώσει τη σύγκρουση στα δυο μέτωπα της οικονομικής ελίτ των ΗΠΑ: από τη μια των δυνάμεων που εκπροσωπεί ο Τραμπ και ζητούν μορατόριουμ στην αντιπαράθεση με τη Μόσχα για να εστιάσουν την επιθετικότητά τους στην Κίνα και από την άλλη των κυρίαρχων τμήματων του στρατιωτικοβιομηχανικού κατεστημένου που θέλουν να κρατήσουν ανοιχτά τα μέτωπα και στη Μέση Ανατολή αλλά και στην Ανατολική Ευρώπη. Να σημειωθεί ότι καθώς γράφονταν αυτές οι γραμμές, το Ρόιτερς υποστήριζε ότι το αεροσκάφος του Πούτιν, επιστρέφοντας στη Μόσχα, έκανε παράκαμψη 500 χλμ για να μην περάσει πάνω από χώρες μέλη του ΝΑΤΟ, όπως η Πολωνία και οι βαλτικές χώρες — πληροφορία που μοιάζει βγαλμένη από τις πιο τεταμένες στιγμές του Ψυχρού Πολέμου. Το πραγματικό διακύβευμα της συνόδου των G20, βέβαια, ήταν ο καθορισμός των νέων οικονομικών μπλοκ και των μεταξύ τους σχέσεων σε πλανητικό επίπεδο. Το απλουστευτικό σχήμα «ο Τραμπ στηρίζει τον προστατευτισμό και η Μέρκελ την ελευθερη αγορά» που προωθούσαν τα διεθνή μέσα ενημέρωσης, δεν εξηγεί το ιδιαίτερα πολύπλοκο πλέγμα σχέσεων που αποτυπώθηκε πριν και κατά τη διάρκεια της συνόδου. Οι ΗΠΑ προσήλθαν στις συζητήσεις με τη λεγόμενη «πυρηνική βόμβα» του παγκόσμιου εμπορίου, δηλαδή την απειλή δραστικού περιορισμού των εισαγωγών χάλυβα — απόφαση που στοχεύει πρωτίστως στην ασιατική οικονομία, αλλά προκαλεί ανάλογους τεκτονικούς σεισμούς και αντιδράσεις και στην Ευρώπη. Ο ευρωπαϊκός καπιταλισμός (βλ. το Βερολίνο και η Φρανκφούρτη) είχαν προετοιμαστεί για τη σύγκρουση με ξεχωριστές επαφές που είχε η Μέρκελ και αξιωματούχοι της ΕΕ με την πολιτική και οικονομική ηγεσία της Κίνας και της Ιαπωνίας. Η καγκελάριος χαιρέτισε την κινεζική πρωτοβουλία με τίτλο «μια ζώνη ένας δρόμος», ένα πρόγραμμα εκατοντάδων δισεκατομμυρίων δολαρίων για την κατασκευή υποδομών μεταφοράς ενέργειας και εμπορευμάτων από την Κίνα προς την Κεντρική Ασία, τη Ρωσία, την Ευρώπη και τη Μέση Ανατολή. Οι ΗΠΑ αντιμετωπίζουν το συγκεκριμένο σχέδιο σαν υπαρξιακή απειλή, κάτι που το δείχνουν καθημερινά με τις κλιμακούμενες προκλήσεις απέναντι στην κινεζική κυριαρχία στη νότια σινική θάλασσα. Απαντώντας στα ανοίγματα Βερολίνου και Βρυξελών στην Ασία, ο Τραμπ, κατά τη διάρκεια της συνόδου, φρόντισε να στείλει ένα σαφές μήνυμα προϊδεάζοντας τους Ευρωπαίους για μια μεγάλη εμπορική συμφωνία με τη Βρετανία στη μετά Brexit εποχή. Η πρώτη μέρα των επαφών έκλεισε με τη Μέρκελ να προσπαθεί να κρύψει τις σφοδρές αντιπαραθέσεις σε ένα γεύμα υπό τους ήχους του Μπετόβεν. Την ίδια ώρα οι διπλωματικές αποστολές πάσχιζαν όλο το βράδυ για να συντάξουν ένα κοινό ανακοινωθέν στο οποίο δεν θα φαινόταν ότι ο πλανήτης εισέρχεται σε μια από τις σημαντικότερες περιόδους αστάθειας μετά το τέλος του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου. Σε όλες αυτές τις μηχανορραφίες όμως οι ηγέτες δεν ήταν μόνοι τους. Οι 100.000 διαδηλωτές που κατέβηκαν στο δρόμο με σύνθημα (μεταξύ άλλων) «κλείστε τον καπιταλισμό», δεν αποτέλεσαν έναν απλό παρατηρητή. Παρά τις εκατοντάδες συλλήψεις και τους δεκάδες τραυματίες, που έφταναν σε σοβαρή κατάσταση στα νοσοκομεία από την απάνθρωπη βαναυσότητα της γερμανικής αστυνομίας, οι διαδηλωτές ανάγκασαν τους ηγέτες του G20 να κινούνται έντρομοι με ελικόπτερα, καθώς οι αυτοκινητοπομπές τους κινδύνευαν από την οργή των συγκεντρωμένων. Η φετινή σύνοδος των G20 είναι ο απόλυτος καθρέφτης της σύγχρονης πραγματικότητας. Μια ανεξέλεγκτη κλίκα ολιγαρχών που συγκρούονται μεταξύ τους για την κυριαρχία στον πλανήτη, με φόντο τους μαύρους καπνούς και την οργή των διαδηλωτών. Όλοι εναντίον όλων στο εσωτερικό των συνεδριακών κέντρων και όλοι, εμείς, εναντίον τους στους δρόμους. Πηγή: http://prin.gr/?p=15888 FacebookTwitterGoogle+PinterestShare