Εμφανιζόμενη ανάρτηση

Panoptis ... Πανοπτης .... απόψεις , στοχασμοί ,οντολογικοί προβληματισμοί .: Συνοπτικα.(πισω απο την κουρτινα).

Panoptis ... Πανοπτης .... απόψεις , στοχασμοί ,οντολογικοί προβληματισμοί .: Συνοπτικα.(πισω απο την κουρτινα).

28/2/15

Το πρόβλημα της Ελλάδας δεν είναι οικονομικό. Είναι το πολίτευμά της...


Το πρόβλημα της Ελλάδας δεν είναι οικονομικό. Ποτέ δεν ήταν οικονομικό. Η χώρα μας διαθέτει τα πάντα σε φυσικό πλούτο, όσα θα ονειρευόταν η κάθε χώρα του πλανήτη. Λένε ότι το πρόβλημα της χώρας είναι πολιτικό. Εννοείται πως η χώρα δεν χρεοκόπησε από τη φύση της, οι επιλογές την χρεοκόπησαν και την κατέστησαν υπόδουλη. Είναι όμως άραγε το πρόβλημα της χώρας μας τελικά πολιτικό; Μα, από το 1821 μέχρι σήμερα έχουμε αλλάξει δεκάδες χιλιάδες βουλευτές, χιλιάδες υπουργούς και εκατοντάδες πρωθυπουργούς. Κατά μέσο όρο έχουμε αλλάξει κυβερνήσεις με διάρκεια κάτω από ένα έτος. Ταυτόχρονα έχουμε δοκιμάσει όλες τις ιδεολογίες. Φιλελεύθερους, σοσιαλιστές και τώρα αριστερούς. Το πρόβλημα όμως παραμένει πρόβλημα. Τι φταίει; Τι δεν έχουμε αλλάξει όλα αυτά τα χρόνια. Μόνο ένα πράγμα. Το πολίτευμα. Το πολίτευμα που δημιουργεί ένα ολόκληρο σάπιο, διεφθαρμένο και διαπλεκόμενο πολιτικό σύστημα. Και είναι αυτό το σύστημα που παίρνει τις αποφάσεις. Ποιος λοιπόν χρεοκόπησε τη χώρα; Πρέπει επιτέλους να συνειδητοποιήσουμε ότι το πραγματικό πρόβλημα της χώρας μας είναι Πολιτειακό. Είναι το πολίτευμα. Λάθος πολίτευμα σε λάθος λαό. Το εισαχθέν στη χώρα μας αγγλοσαξονικό πολίτευμα ταιριάζει σε λαούς ψυχρούς που μπορούν εύκολα, συνταγμένα και στρατευμένα να ακολουθήσουν τον κάθε ηγέτη, τον κάθε φύρερ, ακόμα και σε ολοκαυτώματα. Ο λαός μας είναι λαός ατίθασος με την καλή έννοια. Αποτελείται από δέκα εκατομμύρια ισχυρότατες προσωπικότητες (ή έτσι αισθάνονται, χωρίς αυτό να αλλάζει τα δεδομένα), όπου η κάθε μία δεν αναγνωρίζει ως σωστές τις απόψεις της άλλης, ακόμα και αν προδήλως είναι σωστές. Το ασίγαστο αυτό πάθος της επιβολής της προσωπικότητας ωθεί σε διχασμούς, πλήρη ασυνεννοησία, πιέσεις, συνεχείς αλλαγές θέσεων, εύκολη εκμετάλλευση από πονηρούς πολιτικούς και συμφέροντα και λανθασμένες επιλογές. Φυσικά οδηγεί σε πλήρη αδιαφορία για τα δημόσια οικονομικά και σε διασπάθιση του δημοσίου χρήματος. Αυτός ο λαός μόνο με ένα σύστημα μπορεί να προοδεύσει. Εκείνο όπου συνεχώς και καθημερινά μπορούν όλες αυτές οι προσωπικότητες να εκδηλώνονται, να προβάλλονται και να προσπαθούν να επιβάλλουν τις απόψεις τους. Και αυτό μόνο με ένα πολίτευμα μπορεί να επιτευχθεί. Με μια δυναμική και συνεχώς ανανεούμενη σε ιδέες και πρόσωπα δημοκρατία. Όταν μια ισχυρή προσωπικότητα βλέπει να επιβάλλονται μόνιμα τα ίδια τζάκια, οι ίδιοι πολιτικοί και οι ίδιες πρακτικές, είναι φυσικό και το απλό άτομο να μιμηθεί αυτή την κατάσταση και να προσπαθήσει να επωφεληθεί με κάθε τρόπο για τον εαυτό του. Άλλωστε αυτή ακριβώς η ιδιοσυγκρασία γέννησε στον τόπο μας τη δημοκρατία. Κάνουμε λάθος να πιστεύουμε ότι η δημοκρατία ήταν η κορύφωση ενός ανώτερου πνεύματος που επικράτησε τότε. Στην πραγματικότητα ήταν η θεραπεία ενός λαϊκού μειονεκτήματος, που το μετέτρεψε σε πλεονέκτημα. ideopigi

ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΠΟΥ ΣΟΚΑΡΕΙ: Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΣΙΠΡΑ ΔΕΣΜΕΥΤΗΚΕ ΝΑ ΦΕΡΕΙ ΤΟ ΤΣΙΠ ΤΗΣ ΚΑΡΤΑΣ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ! ΘΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΙΤΑΙ ΣΑΝ ID CARD = ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ!


Σάββατο, 28 Φεβρουαρίου 2015 ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ – ΔΕΣΜΕΥΣΗ ΣΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΠΡΟΣ EUROGROUP ΤΟ ΤΣΙΠ ΦΕΡΝΕΙ Ο ΤΣΙΠΡΑΣ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΠΟΥ ΣΟΚΑΡΕΙ: Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΣΙΠΡΑ ΔΕΣΜΕΥΤΗΚΕ ΝΑ ΦΕΡΕΙ ΤΟ ΤΣΙΠ ΤΗΣ ΚΑΡΤΑΣ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ! ΘΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΙΤΑΙ ΣΑΝ ID CARD = ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ! ΘΑ ΤΗΝ ΠΕΡΑΣΟΥΝ ΠΡΩΤΑ ΣΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΥΓΕΙΑΣ ΚΑΙ ΤΑ ΣΥΣΣΙΤΙΑ ΤΩΝ ΦΤΩΧΩΝ ΚΑΙ ΑΝΗΜΠΟΡΩΝ ΝΑ ΑΝΤΙΔΡΑΣΟΥΝ! Ντοκουμέντο - δέσμευση στο Eurogroup! ΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΦΕΡΝΕΙ ΚΑΙ ΤΣΙΠ Ένα ακόμη φοβερό Ντοκουμέντο φέρνει στο φως το ΝΟΙΑΖΟΜΑΙ, που εμπεριέχεται μέσα στο αυθεντικό, στα αγγλικά, κείμενο Υποταγής που απέστειλε η Κυβέρνηση Τσίπρα, δια του Υπουργού Οικονομικών, στον Πρόεδρο του Eurogroup! Πρόκειται για το περίφημο κείμενο Μνημονικών Μέτρων και Μεταρρυθμίσεων που δεσμεύεται ρητά να εφαρμόσει η Κυβέρνηση ενώπιον των Εταίρων και για το οποίο θα Αξιολογηθεί Απρίλιο - Μάιο, προκειμένου να λάβει την περίφημη δόση των 7,2 δισ. ευρώ! ΔΕΣΜΕΥΤΗΚΑΝ ΝΑ ΜΑΣ ΒΑΛΟΥΝ ΤΟ ΤΣΙΠ ΑΛΑ ΚΑΡΤ Στο εξασέλιδο αυτό κείμενο Μέτρων και συγκεκριμένα στην τελευταία παράγραφο περί Ανθρωπιστικής Κρίσης, αναφέρεται η Έκδοση Έξυπνης Κάρτας του Πολίτη, η οποία περιέχει ηλεκτρονικό τσιπ και θα χρησιμοποιείται ως Ταυτότητα και για το Σύστημα Υγείας (περίθαλψη) και για τη διανομή κουπονιών τροφίμων! Στα ασθενέστερα δηλαδή καταρχήν στρώματα του πληθυσμού, που δεν θα μπορούν λόγω ανάγκης να αντιδράσουν σε αυτό το Ηλεκτρονικό Έκτρωμα και Φακέλωμα, που θα φέρει την Τρόικα-Κατάσκοπο μέσα στα πιο προσωπικά δεδομένα μας! Σε μια νέα, ηλεκτρονική σκλαβιά, όπου πια ο αριθμός μνημονιακού "καταδίκου" των Στρατοπέδων Συγκέντρωσης - Υποταγής, δεν θα είναι γραμμένη με ανεξίτηλο μελάνι στο μπράτσο, αλλά στην Ηλεκτρονική Ταυτότητα αρχικά και σε επόμενο εννοείται στάδιο εμφυτευμένη στο ίδιο το δεξί χέρι μας που κάνει το σημείο του Σταυρού… Γι' αυτό και η αντίδρασή μας πρέπει να είναι γιγάντια τώρα! Πριν καταφέρουν να μας περάσουν στα κομπιούτερς του Εφιάλτη! Και όπως φαίνεται ολοκάθαρα, η Κυβέρνηση Τσίπρα δεσμεύτηκε να μας βάλει το Τσιπ! Και το Κείμενο Μέτρων πέρασε αμέσως και άνευ εμποδίων από το Eurogroup... ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΕΙΜΕΝΟ IV. Ανθρωπιστική κρίση - Η Ελληνική κυβέρνηση επιβεβαιώνει το σχέδιό της για: • Αντιμετώπιση αναγκών που προέκυψαν από την πρόσφατη αύξηση της απόλυτης φτώχειας (ανεπαρκή πρόσβαση σε τροφή, στέγη, υπηρεσίες υγείας και της παροχής βασικής ενέργειας) μέσα από ιδιαίτερα στοχευμένα μη χρηματικά μέτρα (π.χ. κουπόνια τροφίμων ). • Να το πράξει (η Κυβέρνηση) με τρόπο που να είναι χρήσιμο για την αναμόρφωση της δημόσιας διοίκησης και την καταπολέμηση της γραφειοκρατίας / διαφθοράς (π.χ. έκδοση Έξυπνης Κάρτα του Πολίτη που μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως Ταυτότητα, στο Σύστημα Υγείας, καθώς και για την απόκτηση πρόσβασης στο πρόγραμμα κουπονιών τροφίμων κ.λπ.). ΑΓΓΛΙΚΟ ΚΕΙΜΕΝΟ IV. Humanitarian Crisis – The Greek government affirms its plan to: • Address needs arising from the recent rise in absolute poverty (inadequate access to nourishment, shelter, health services and basic energy provision) by means of highly targeted non-pecuniary measures (e.g. food stamps). • Do so in a manner that is helpful to the reforming of public administration and the fight against bureaucracy/corruption (e.g. the issuance of a Citizen Smart Card that can be used as an ID card, in the Health System, as well as for gaining access to the food stamp program etc.). oparlapipas

Δηλώσεις του προέδρου των ΑΝΕΛ Πάνου Καμμένου!


Δηλώσεις του προέδρου των ΑΝΕΛ Πάνου Καμμένου! Δηλώσεις του προέδρου των ΑΝΕΛ Πάνου Καμμένου! Τζούλια Λιακοπούλου ΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΩΝ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΠΑΝΟΥ ΚΑΜΜΕΝΟΥ ΜΕΤΑ ΤΗ ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ ΤΗΣ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΟΜΑΔΑΣ Δηλώσεις του προέδρου των ΑΝΕΛ Πάνου Καμμένου! Τζούλια Λιακοπούλου ΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΩΝ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΠΑΝΟΥ ΚΑΜΜΕΝΟΥ ΜΕΤΑ ΤΗ ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ ΤΗΣ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΟΜΑΔΑΣ «Ομόφωνα η Κοινοβουλευτική Ομάδα των ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ αποφάσισε τη σύνταξη κειμένου για τη δημιουργία Εξεταστικής των Πραγμάτων Επιτροπής για το πώς μπήκε η Ελλάδα στο μνημόνιο». oparlapipas

Μοσκοβισί: Βλέπουμε και για τρίτο Μνημόνιο στην Ελλάδα


Μοσκοβισί: Βλέπουμε και για τρίτο Μνημόνιο στην Ελλάδα Η Ελλάδα πρέπει να τηρήσει τις δεσμεύσεις της προς τους Ευρωπαίους εταίρους και το ΔΝΤ, δήλωσε στο γερμανικό ραδιόφωνο ο Ευρωπαίος Επίτροπος, αρμόδιος για τα θέματα Οικονομίας Πιέρ Μοσκοβισί... Ο Επίτροπος σημείωσε χαρακτηριστικά πως οι νέες μεταρρυθμίσεις της ελληνικής κυβέρνησης πρέπει να χρηματοδοτούνται και πως δεν είναι ο καιρός να συζητηθεί με την Αθήνα το θέμα του χρέους. Ερωτηθείς αναφορικά με το ενδεχόμενο παροχής τρίτου πακέτου διάσωσης για την Ελλάδα, ο κ. Μοσκοβισί είπε ότι θα πρέπει να δούμε πρώτα πως θα πάνε τα πράγματα. Σημείωσε παράλληλα πως εάν μια χώρα φύγει από την ευρωζώνη, θα δημιουργηθεί ερώτημα για το ποιος θα είναι ο επόμενος. Αναφορικά τα ελλείμματα της Γαλλίας, είπε πως η απόφαση να δοθεί στη χώρα περισσότερος χρόνος για να μειώσει τα ελλείμματά της ήταν ομόφωνη στην Κομισιόν. Συμπλήρωσε πως η Γαλλία πρέπει να κάνει προσπάθειες για να βελτιώσει τον προϋπολογισμό του 2015 και πως οι Γερμανοί δεν τάσσονται υπέρ των κυρώσεων κατά της Γαλλίας. planetgr

27/2/15

Σαν σήμερα το 1953, διαγράφονται τα χρέη της Γερμανίας... Όταν η Ελλάδα συμφωνούσε στην ελάφρυνση του χρέους...


Σαν σήμερα το 1953, διαγράφονται τα χρέη της Γερμανίας... Όταν η Ελλάδα συμφωνούσε στην ελάφρυνση του χρέους... Οικονομικές απαιτήσεις από τη Γερμανία είχαν 70 χώρες και το 1953 το συνολικό χρέος της χώρας ανερχόταν σε 30 δισ. μάρκα (σχεδόν 15,3 δισ. ευρώ) Οικονομικές απαιτήσεις από τη Γερμανία είχαν 70 χώρες και το 1953 το συνολικό χρέος της χώρας ανερχόταν σε 30 δισ. μάρκα (σχεδόν 15,3 δισ. ευρώ) Ήταν 27 Φεβρουαρίου του 1953, όταν στο Λονδίνο επετεύχθη η συμφωνία ακύρωσης του μισού χρέους της μεταπολεμικής Γερμανίας. Αυτή η ακύρωση και ο τρόπος που έγινε, ήταν ζωτικής σημασίας για την ανοικοδόμηση της Ευρώπης (όπως ειπώθηκε) από τον πόλεμο. Παρουσιάζει ωστόσο έντονη αντίθεση με τα δεινά των πολιτών της Νότιας Ευρώπης σήμερα, στο όνομα του χρέους. Με τις αναμνήσεις της ναζιστικής θηριωδίας ακόμη νωπές, πολλές χώρες ήταν απρόθυμες να... προσφέρουν τόσο γενναιόδωρη ανακούφιση χρέους στη Γερμανία. Αλλά οι ΗΠΑ έπεισαν τους ευρωπαίους συμμάχους της, όπως η Ελλάδα, να παραιτηθούν από την αποπληρωμή του χρέους και τις αποζημιώσεις, προκειμένου να οικοδομηθεί μια σταθερή Δυτική Ευρώπη. Η συμφωνία για την ακύρωση του 50% του χρέους κάλυπτε όλες τις οφειλές, συμπεριλαμβανομένων εκείνων προς τους ιδιώτες. Για το υπόλοιπο χρέος προβλέφθηκε η μακροπρόθεσμη αναδιάρθρωσή του. Βγαίνοντας από το 2ο παγκόσμιο πόλεμο, οι Γερμανοί εξακολουθούσαν να έχουν χρέη από τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο. Δηλαδή τις αποζημιώσεις που επιβλήθηκαν στη χώρα, μετά τη διάσκεψη ειρήνης των Βερσαλλιών το 1919. Πολλοί, συμπεριλαμβανομένου του John Maynard Keynes, υποστήριξαν ότι το εν λόγω ανεξόφλητο χρέος και οι οικονομικές πολιτικές που συνεπάγεται οδήγησαν στην άνοδο των Ναζί και τον 2ο παγκόσμιο πόλεμο. Μέχρι το 1953, η Γερμανία είχε επίσης χρέη με βάση τα δάνεια ανοικοδόμησης που πήρε αμέσως μετά το τέλος του 2ου παγκοσμίου πολέμου. Πιστωτές της Γερμανίας ήταν η Ελλάδα και η Ισπανία, το Πακιστάν και η Αίγυπτος, καθώς και οι ΗΠΑ, το Ηνωμένο Βασίλειο και η Γαλλία. Οικονομικές απαιτήσεις από τη Γερμανία είχαν 70 χώρες και το 1953 το συνολικό χρέος της χώρας ανερχόταν σε 30 δισ. μάρκα (σχεδόν 15,3 δισ. ευρώ) και αντιστοιχούσε μόλις στο 23% του ΑΕΠ. Το μισό χρέος αφορούσε την προπολεμική και το υπόλοιπο τη μεταπολεμική περίοδο. Την εποχή εκείνη σύμφωνα με τον Guardian, η Ευρώπη χρειαζόταν μια ισχυρή Δυτική Γερμανία ως προπύργιο ενάντια στον κομμουνισμό. Έτσι οι πιστωτές της χώρας συναντήθηκαν στο Λονδίνο και έδειξαν ότι έχουν κατανοήσει ότι έπρεπε να βοηθήσουν μια χώρα να ανακάμψει από την καταστροφή. Έδειξαν επίσης κατανόηση στο γεγονός ότι το χρέος δεν μπορεί ποτέ να θεωρηθεί ευθύνη του οφειλέτη και μόνο. Η Ελλάδα πήρε μέρος οικειοθελώς σε μια συμφωνία για να συμβάλλει στη δημιουργία μιας σταθερής και ευημερούσας Δυτικής Ευρώπης, παρά τα εγκλήματα πολέμου, που οι Γερμανοί κατακτητές είχαν προκαλέσει μόλις λίγα χρόνια πριν. Η ελληνική κυβέρνηση υπογράφει την ελάφρυνση χρέους της Γερμανίας Η ελληνική κυβέρνηση υπογράφει την ελάφρυνση χρέους της Γερμανίας Η ακύρωση του χρέους για τη Γερμανία ήταν άμεση, τα μέτρα ανακούφισης ελήφθησαν πριν από μια πραγματική κρίση. Η συμφωνία για την ακύρωση του 50% του χρέους κάλυπτε όλες τις οφειλές, συμπεριλαμβανομένων εκείνων προς τους ιδιώτες. Για το υπόλοιπο χρέος προβλέφθηκε η μακροπρόθεσμη αναδιάρθρωσή του. Ίσως το πιο καινοτόμο χαρακτηριστικό της συμφωνίας του Λονδίνου ήταν ένας όρος που ανέφερε ότι η Δυτική Γερμανία θα πλήρωνε για τα χρέη της από το εμπορικό της πλεόνασμα και οποιαδήποτε αποπληρωμή θα περιοριζόταν στο 3% των εσόδων από τις εξαγωγές της κάθε χρόνο. Αυτό σήμαινε ότι οι χώρες εκείνες στις οποίες χρωστούσε η Γερμανία, θα έπρεπε να αγοράζουν τα εξαγώγιμα προϊόντα της, ώστε να τους καταβληθεί το χρέος αυτό. Έτσι η Δυτική Γερμανία θα πλήρωνε μόνο από καθαρά κέρδη, χωρίς προσφυγή σε νέα δάνεια ενώ οι πιστωτές της θα είχαν όφελος από την ανάπτυξη της χώρας και την άνθηση της οικονομία της. Με τις ρυθμίσεις, η αποπληρωμή του γερμανικού χρέους έγινε δυνατή πολύ νωρίτερα από το προβλεπόμενο. Μετά την πλήρη εφαρμογή του σχεδίου (1958) το χρέος έπεσε στο 6% του ΑΕΠ. Το 1960 η Γερμανία απαλλάχτηκε από τοκοχρεολυτικές υποχρεώσεις. Μετά τη συμφωνία του Λονδίνου, η Δυτική Γερμανία παρουσίασε ένα «οικονομικό θαύμα» όπως το χαρακτήρισε, με το πρόβλημα του χρέους να έχει επιλυθεί. Κάτι που θα έπρεπε να γίνει εδώ και 30 χρόνια στις χώρες με μεγάλο χρέος. Αντ 'αυτού, η πρακτική από τις αρχές της δεκαετίας του 1980 ήταν να διασώσει τους δανειστές, δίνοντας νέα δάνεια και αναγκάζοντας τις κυβερνήσεις να εφαρμόσουν μέτρα λιτότητας. Δείτε όλη τη συμφωνία του Λονδίνου εδώ Από τηνΑΝΔΡΟΝΙΚΗ ΚΟΛΟΒΟΥ Πηγή: www.lifo.gr Από την ΑΝΔΡΟΝΙΚΗ ΚΟΛΟΒΟΥ

Χωρίς «δημιουργικές ασάφειες» και χωρίς… τσαλίμια.Τώρα.


Παρασκευή, 27 Φεβρουαρίου 2015 Βουλωμένο γράμμα… Βουλωμένο γράμμα… Ο Νίκος Μπογιόπουλος στον eniko Παρατήρηση πρώτη: Τα όσα υπογράφηκαν μεταξύ της κυβέρνησης και των «εταίρων» της στο Eurogroup αποτελούν μια νέα συμφωνία της Ελλάδας με τους… «θεσμούς». Θα ήταν αδιανόητο μια τέτοια συμφωνία να μην περάσει από τη Βουλή. Σε αυτή την περίπτωση θα είχαμε επανάληψη και συνέχιση των μαύρων τακτικών των Προεδρικών Διαταγμάτων και των Πράξεων Νομοθετικών Περιεχομένων. Των τακτικών που βύθισαν ακόμα και αυτή την αστική δημοκρατία στα Τάρταρα την προηγούμενη 5ετία. Το θέμα πρέπει να λήξει άμεσα. Τώρα. Χωρίς «δημιουργικές ασάφειες» και χωρίς… τσαλίμια. Παρατήρηση δεύτερη: Εκείνο που ακούγαμε προεκλογικά από τον ΣΥΡΙΖΑ ήταν το τέλος του Μνημονίου από το ίδιο το βράδυ των εκλογών. Και όχι η «επέκτασή του». Εσχάτως όποτε ασκείται τεκμηριωμένη κριτική στην κυβέρνηση για όσα δεσμεύτηκε με τους «εταίρους» της, εκείνο που ακούγεται σαν δικαιολογία είναι: «Και τι μπορούσε να κάνει, οι τράπεζες θα έμεναν χωρίς ρευστό». «Θα παθαίναμε ό,τι και η Κύπρος». «Θα μας πήγαιναν σε ξαφνικό θάνατο» κι άλλα τέτοια. Θυμίζουμε ότι αντίστοιχα ήταν τα «επιχειρήματα» των προηγούμενων κυβερνήσεων μετά από κάθε συνάντησή τους με την τρόικα και μετά από κάθε επιστροφή τους από τις Βρυξέλλες. Αλλά τότε ο ΣΥΡΙΖΑ μιλούσε για «δικαιολογίες», για «υποταγή» και για «υποτέλεια». Τότε όλη αυτή η «επιχειρηματολογία» εκλαμβανόταν – και από τον ΣΥΡΙΖΑ – σαν «εμπόριο φόβου». Τώρα από πού κι ως που διεκδικεί κλέη «ρεαλισμού»; Παρατήρηση τρίτη: Ακούμε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ συμφώνησε την επέκταση της Δανειακής Σύμβασης και των Μνημονίων διότι, τελικά, στις εκλογές δεν πήρε από τον λαό «εντολή ρήξης» αλλά εντολή «παραμονής στο ευρώ και την ΕΕ». Δεν νομίζουμε ότι αυτή είναι και πολύ ειλικρινής ανάγνωση του μηνύματος των εκλογών. Ο λαός στις εκλογές δεν ψήφισε ούτε για «έξοδο», ούτε για «παραμονή» στην ΕΕ. Πρωτευόντως ψήφισε και ζήτησε τέλος της λιτότητας, τέλος της καταστροφής, τέλος των Μνημονίων, τέλος του Αγγλικού Δικαίου. Ο ΣΥΡΙΖΑ τι ισχυρίστηκε; Ότι αυτά, τα στοιχειώδη, τα αναγκαία, τα ελάχιστα, μπορεί να τα πετύχει εντός της ΕΕ. Με διαπραγματεύσεις και συμφωνίες με τους «εταίρους». Και η λαϊκή πλειοψηφία πείστηκε ότι όσα ζητά μπορούν να ικανοποιηθούν μέσα στην ΕΕ και του είπε του ΣΥΡΙΖΑ: «Εμπρός, κάντα». Αν τώρα αποδεικνύεται – όπως υποστήριζαν και υποστηρίζουν οι κομμουνιστές - ότι εντός της ΕΕ, εντός των «θεσμών», με «διαπραγματεύσεις και όχι με ρήξεις, δεν μπορείς να εξασφαλίσεις ούτε ψίχουλα, ούτε μια στοιχειώδη ανακούφιση του λαού, ούτε τις γάζες για τα νοσοκομεία, ούτε εθνική κυριαρχία, τότε αυτή είναι μια υπέροχη ομολογία! Είναι μια ενδιαφέρουσα βάση για να σκεφτούμε και να αναστοχαστούμε: Εντός ή εκτός ΕΕ, λοιπόν;… Αλλά αυτό είναι άλλο πράγμα, κι άλλο πράγμα να επανεισάγεται από το παράθυρο εκείνο το «πάση θυσία στο ευρώ» - δηλαδή η θεωρία των προηγούμενων κυβερνήσεων. Άλλο πράγμα για την υπογραφή της κυβέρνησης να τα ρίχνουν κάποιοι στην «κοινωνία», με μια ρητορική του στυλ «φταίει η κοινωνία που δεν είναι έτοιμη για ρήξεις». Και πολύ περισσότερο είναι άλλο πράγμα να εμφανίζεται η επέκταση Δανειακών Συμβάσεων και Μνημονίων σαν «απαίτηση» του λαού! Παρατήρηση τέταρτη: Η πρώτη πράξη της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ – για λόγους «λογικής και επιβίωσης» έλεγε ο κ.Τσίπρας – θα ήταν να νομοθετήσει στη Βουλή την ακύρωση του Μνημονίου. Το ΚΚΕ, όπως σημειώνεται και στο κάλεσμα για το σημερινό συλλαλητήριο του Κόμματος - στο Σύνταγμα στις 7μμ - θα ζητήσει την υπερψήφιση στη Βουλή της πρότασης νόμου που κατέθεσε πριν λίγες μέρες για την ακύρωση των Μνημονίων. Την αντίστοιχη προηγούμενη πρόταση νόμου του ΚΚΕ, που κατατέθηκε μετά τις εκλογές του 2012, ο ΣΥΡΙΖΑ ως αξιωματική αντιπολίτευση την είχε ψηφίσει. Όποιος υποψιάζεται ότι αυτή την φορά ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα ψηφίσει την πρόταση - που τότε την είχε υπερψηφίσει - μάλλον βουλωμένο γράμμα διαβάζει… Υστερόγραφο: «Ακούμε ότι το ΚΚΕ περίμενε την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ για να κάνει συλλαλητήριο ενώ τα προηγούμενα χρόνια δεν έκανε τίποτα»… Επειδή αν μη τι άλλο αυτό είναι χοντρή συκοφαντία, όχι για το ΚΚΕ, αλλά για τους εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους που αγωνίστηκαν τα προηγούμενα χρόνια, υπενθυμίζουμε: από την πρώτη στιγμή της ανόδου του ΠΑΣΟΚ στην κυβέρνηση το 2009 μέχρι και σήμερα το ΚΚΕ και οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ όπου συμμετέχουν οι κομμουνιστές στο εργατικό κίνημα, πραγματοποίησαν εκατόν τριάντα (αριθμός: 130) συλλαλητήρια, απεργίες και κινητοποιήσεις πανελλαδικού χαρακτήρα! Ειδικά το ΚΚΕ, το πρώτο κομματικό συλλαλητήριο που διοργάνωσε επί μνημονίων ήταν στις 15 Μάη του 2010. Μια βδομάδα, δηλαδή, μετά την υπογραφή της Δανειακής Σύμβασης (στις 8 Μάη 2010). Τώρα, το πρώτο κομματικό του συλλαλητήριο το ΚΚΕ το πραγματοποιεί σήμερα στις 27 Φλεβάρη. Δηλαδή, και πάλι μια βδομάδα μετά την επέκταση της Δανειακής Σύμβασης που υπογράφτηκε στις 20 Φλεβάρη. Αυτά για όσους μιλούν για συνέπεια. Ο Νίκος Μπογιόπουλος στον eniko email: mpog@enikos.gr

perilipsiς: Cicero On Treason

perilipsiς: Cicero On Treason

Εκβιαστές ξένοι τοκογλύφοι …


... θέλουν να μας βουτήξουν ακόμη πιο βαθιά στα χρέη…

«Διαγραφή του Χρέους Τώρα»...


Ιδρύεται η πρωτοβουλία «Διαγραφή του Χρέους Τώρα»... Την Τετάρτη 4 Μαρτίου θα πραγματοποιηθεί η ανοιχτή ιδρυτική συνέλευση της πρωτοβουλίας Διαγραφή του Χρέους Τώρα. Ήδη προσωπικότητες από τον ακαδημαϊκό, καλλιτεχνικό και δημοσιογραφικό χώρο, έχουν υπογράψει το αρχικό κείμενο κάλεσμα το οποίο θα διαμορφωθεί στη συνέλευση. Η πρωτοβουλία εξέδωσε την ακόλουθη ανακοίνωση: Ερήμην και σε βάρος του λαού οι συμφωνίες της κυβέρνησης με δανειστές Ανοιχτή εκδήλωση – ιδρυτική συνέλευση στις 4 Μαρτίου Πλήρη υποταγή της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ στους πιστωτές σηματοδοτεί η απόφαση του Συμβουλίου υπουργών Οικονομικών της ευρωζώνης (Γιούρογκρουπ) στις 20 Φεβρουαρίου. Το τελικό ανακοινωθέν στρέφεται ενάντια στη δίκαιη λαϊκή διεκδίκηση για διαγραφή του χρέους και τερματισμό της πολιτικής της λιτότητας και ισοδυναμεί με αθέτηση των προεκλογικών διακηρύξεων της κυβέρνησης καθώς: Πρώτο, αναγνωρίζει το δημόσιο χρέος («οι ελληνικές αρχές επαναλαμβάνουν την κατηγορηματική δέσμευσή τους να τηρήσουν τις οικονομικές τους υποχρεώσεις προς όλους τους πιστωτές πλήρως και εγκαίρως»). Δεύτερο, σηματοδοτεί την συνέχιση της τρέχουσας αξιολόγησης που ξεκίνησε το καλοκαίρι του 2014 («σκοπός της παράτασης είναι η επιτυχής ολοκλήρωση της αξιολόγησης»). Τρίτο, συναρτά τις εκταμιεύσεις των δόσεων από την έγκριση της ολοκλήρωσης της αξιολόγησης της παραταθείσας συμφωνίας. Τέταρτο, μεταφέρει τα διαθέσιμα κεφάλαια του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας στο Ευρωπαϊκό ΤΧΣ, αφαιρώντας από την κυβέρνηση τα μέσα άσκησης κοινωνικής πολιτικής. Πέμπτο, διαιωνίζει την επιτήρηση της ελληνικής οικονομίας, που πλέον δεν θα ασκείται από την Τρόικα, αλλά από τους λεγόμενους «θεσμούς» που συμπεριλαμβάνουν όλες τις «συνιστώσες» της Τρόικας (ΕΕ, ΕΚΤ, ΔΝΤ). Έκτο, συνεχίζει την λιτότητα μέσα από την συμφωνία για πρωτογενή πλεονάσματα. Έβδομο, η ελληνική κυβέρνηση δεσμεύεται να μη νομοθετεί χωρίς τη σύμφωνη γνώμη των δανειστών, θυμίζοντας αποικία («οι ελληνικές αρχές δεσμεύονται να απέχουν από οποιαδήποτε κατάργηση μέτρων και μονομερείς αλλαγές στις πολιτικές και διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις που θα μπορούσαν να επηρεάσουν αρνητικά τους δημοσιονομικούς στόχους»). Συμπερασματικά, η συμφωνία του Γιούρογκρουπ διασφαλίζει τα συμφέροντα των πιστωτών και δίνει παράταση στην πολιτική της φτωχοποίησης. Επ’ ουδενί δεν μπορεί να χαρακτηριστεί επιτυχία για τον ελληνικό λαό. Θρίαμβος των δανειστών είναι και τα μέτρα λιτότητας που υποσχέθηκε να εφαρμόσει η κυβέρνηση με την λίστα Βαρουφάκη που υπέβαλε στο Γιούρογκρουπ την Τρίτη 24 Φεβρουαρίου: Φοροκυνηγητό για τους πολλούς, κατάργηση φοροαπαλλαγών, περικοπές δημοσίων δαπανών σε υγεία, παιδεία, δήμους και κοινωνικά επιδόματα, κατάργηση πρόωρων συνταξιοδοτήσεων, θωράκιση των ιδιωτικοποιήσεων κι η παραπομπή ακόμη κι αυτού του προγράμματος της Θεσσαλονίκης σε ορίζοντα 5ετίας, σηματοδοτούν την πρόωρη διάψευση όποιων ελπίδων που γέννησε η εκλογική νίκη του ΣΥΡΙΖΑ στις 25 Ιανουαρίου. Τα χειρότερα μάλιστα έπονται… Η Πρωτοβουλία για την Διαγραφή του Χρέους Τώρα πιστεύει ότι η μονομερής διαγραφή του χρέους είναι όχι μόνο αναγκαία, αλλά κι εφικτή από την σημερινή Βουλή. Πρώτη πράξη αυτής της διαδικασίας είναι η άμεση κατάργηση και των δύο δανειακών συμβάσεων που θα ανοίξει τον δρόμο για την οριστική απαλλαγή από τα δεσμά του χρέους και της λιτότητας. Διαδικασία που προϋποθέτει σύγκρουση και ρήξη με τους πιστωτές: Ευρωζώνη, ΕΕ και ΔΝΤ. Η Πρωτοβουλία για την Διαγραφή του Χρέους Τώρα πιστεύοντας ότι το θέμα του χρέους πρέπει να γίνει υπόθεση του λαού καλεί σε ανοιχτή συγκέντρωση – ιδρυτική συνέλευση της μαζικής μας κίνησης την Τετάρτη 4 Μαρτίου στις 6 το απόγευμα στην αίθουσα της ΟΤΟΕ (Βησσαρίωνος 9). Ομιλητές: Λ. Βατικιώτης οικονομολόγος – δημοσιογράφος, Ν. Ιγγλέσης δημοσιογράφος – συγγραφέας, Δ. Μπελαντής δικηγόρος, Γ. Πετρόπουλος ιστορικός – δημοσιογράφος, Π. Παπανικολάου γιατρός συνδικαλιστής. Θα χαιρετίσει ο πρόεδρος της ΠΟΕ-ΟΤΑ Θ. Μπαλασόπουλος. Συντονίζει ο δημοσιογράφος Ά. Χατζηστεφάνου. info-war.gr

Μηλιός αποδομεί τη συμφωνία Βαρουφάκη -Μιλάει για μεγάλη υποχώρηση και ειρωνεύεται τη νέα ορολογίαΜόνη διέξοδος η φυγή προς τα εμπρός!» των Σπύρου Λαπατσιώρα, Γιάννη Μηλιού και Δημήτρη Π. Σωτηρόπουλου


Μηλιός αποδομεί τη συμφωνία Βαρουφάκη -Μιλάει για μεγάλη υποχώρηση και ειρωνεύεται τη νέα ορολογία Νέο εσωκομματικό χτύπημα για την κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα. Μετά τις ενστάσεις που διατυπώθηκαν στην Κοινοβουλευτική Ομάδα, και ο Γιάννης Μηλιός επιτίθεται στον... Γιάνη Βαρουφάκη για τη συμφωνία με τους εταίρους, με κείμενο που ανέβασε στον λογαριασμό του στο Facebook. Συγκεκριμένα, ο κ. Μηλιός μιλάει για υποχώρηση της κυβέρνησης στις προεκλογικές της δεσμεύσεις, κάνει λόγο για μία συμφωνία ασαφή, χωρίς αριθμούς, ενώ υποστηρίζει πως το μόνο που πέτυχε ο υπουργός Οικονομικών είναι η αλλαγή στην ορολογία («θεσμοί», «υφιστάμενος διακανονισμός»). Μάλιστα, χαρακτηρίζει τη συμφωνία της 20ής Φεβρουαρίου ως ένα πρώτο βήμα σε ολισθηρό έδαφος. Στο κείμενο αναφέρεται πως το τοπίο που οργανώνεται είναι ασφυκτικό και ελάχιστα θυμίζει τα minimum που επιζητούσε η κυβέρνηση μέχρι και τις 12 Φεβρουαρίου. Αναφερόμενος στο πού κρίθηκε η διαπραγμάτευση, ο κ. Μηλιός υποστηρίζει πως καθορίστηκε προφανώς τόσο από εξωτερικούς παράγοντες όσο και από εσωτερικούς, οι οποίοι τελικά έπαιξαν και τον καθοριστικό ρόλο. Κάνει λόγο για ελλιπή προετοιμασία της κυβέρνησης και αντιφατικές τακτικές του ΥΠΟΙΚ, όπως για παράδειγμα: Την απουσία σοβαρού σχεδίου που να στηρίζεται σε αριθμούς και ανάλυση. Την εκφορά κάποιων γενικών αρχών της πρότασης για την απομείωση του χρέους από το Λονδίνο. Η κυβέρνηση έδωσε πολύ μεγάλο βάρος στην επικοινωνιακή διαχείριση του θέματος, σε σχέση με άλλες διαστάσεις. Αυτό αποτελεί αρνητικό σημάδι και για το εσωτερικό και για το εξωτερικό. Για παράδειγμα, το περιστατικό με τον Γερούν Ντάισελμπλουμ προφανώς τόνωσε το «εθνικό αίσθημα», αλλά συγχρόνως αφαίρεσε διαπραγματευτική ισχύ. ...................................................................................................................................... Διαβάστε ολόκληρο το κείμενο ΕΔΩ 1. Εισαγωγή Μία αποτίμηση της «μεταβατικής» συμφωνίας της 20ής Φεβρουαρίου είναι ότι αποτελεί ανακωχή που επετεύχθη με πρωτοβουλία της ελληνικής κυβέρνησης και αποδοχή από την άλλη πλευρά (των «θεσμών»). Στο επόμενο διάστημα, μέχρι το πέρας του τετραμήνου, θα διαμορφωθούν οι όροι διαπραγμάτευσης για την επόμενη συμφωνία. Αυτό κατά μία έννοια σημαίνει ότι δεν κρίθηκε τίποτα ακόμη. Όμως, η αποτίμηση αυτή είναι επισφαλής. Πρώτον, η ίδια η «μεταβατική» συμφωνία αλλάζει το συσχετισμό δύναμης. Δεύτερον, επειδή οι «εχθροπραξίες» θα συνεχίζονται σε όλη τη διάρκεια του τετραμήνου (έλεγχος των δεσμεύσεων και επανερμηνεία των όρων της από κάθε πλευρά) απαιτείται να κατανοήσουμε πρώτα το τοπίο των διαπραγματεύσεων. 2. Συμφωνία της 20ής Φεβρουαρίου: Ένα πρώτο βήμα σε ολισθηρό έδαφος … 2α. Οι στόχοι της διαπραγμάτευσης Η ελληνική κυβέρνηση προσήλθε στο Eurogroup της 12ης Φεβρουαρίου, δηλαδή στην πρώτη ουσιαστική φάση της διαπραγμάτευσης, με αίτημα μια συμφωνία σε ένα νέο «πρόγραμμα-γέφυρα», δηλώνοντας ρητά ότι είναι αδύνατη η παράταση του υπάρχοντος προγράμματος, που έχει απορριφθεί από τον ελληνικό λαό: 1. Το «πρόγραμμα-γέφυρα» δεν θα περιελάμβανε όρους, αξιολογήσεις κλπ., αλλά μια επίσημη αποτύπωση της βούλησης όλων των πλευρών για διαπραγμάτευση χωρίς πιέσεις και εκβιασμούς και χωρίς οποιαδήποτε μονομερή ενέργεια. 2. Στο πλαίσιο αυτό η Ελλάδα θα παραιτείτο από τις εναπομείνασες δόσεις του προηγούμενου προγράμματος – πέραν των 1, 9 δις ευρώ που οφείλουν να επιστρέψουν η ΕΚΤ και οι Κεντρικές Τράπεζες των κρατών-μελών από τα κέρδη που είχαν από τη διακράτηση ελληνικών ομολόγων (προγράμματα SMP και ANFA) – και θα της δινόταν η δυνατότητα έκδοσης εντόκων γραμματίων πέρα από το όριο των 15 δις, ώστε να καλύψει τυχόν έκτακτες ανάγκες. 3. Στο τέλος της μεταβατικής αυτής περιόδου, (α) η Ελλάδα θα καταθέσει τις τελικές της προτάσεις, που σύμφωνα με τις Προγραμματικές Δηλώσεις της κυβέρνησης θα περιλαμβάνουν ένα νέο πλαίσιο δημοσιονομικής στρατηγικήςγια τα επόμενα 3-4 χρόνια και ένα νέο εθνικό σχέδιο μεταρρυθμίσεων και παράλληλα (β) θα τεθεί το ζήτημα της διαπραγμάτευσης για αναδιάρθρωση-ελάφρυνση του δημόσιου χρέους. Η γερμανική κυβέρνηση αλλά και οι «θεσμοί» (ΕΕ, ΕΚΤ, ΔΝΤ) προσήλθαν στη διαπραγμάτευση με τη θέση ότι η Ελλάδα έπρεπε να ζητήσει εξάμηνη «τεχνική επέκταση» του υφιστάμενου Προγράμματος (το οποίο για επικοινωνιακούς λόγους δέχθηκαν να μετονομαστεί σε «υφιστάμενο διακανονισμό» – existing arrangement), ώστε να γίνει δυνατή η επιτυχής ολοκλήρωση της αξιολόγησης (successful completion of the review). 2β. Η έκβαση της διαπραγμάτευσης Η συμφωνία της 20ής Φεβρουαρίου περιλαμβάνει τετράμηνη παράταση της «Κύριας Σύμβασης Χρηματοδοτικής Διευκόλυνσης (Master Financial Assistance Facility Agreement, MFFA), η οποία θεμελιώνεται σε ένα σύνολο δεσμεύσεων».Η παράταση της Σύμβασης («η οποία θεμελιώνεται σε ένα σύνολο δεσμεύσεων») σημαίνει: (α) αξιολογήσεις από τους τρεις «θεσμούς», (β) δεσμεύσεις ή όρους, (γ) συνέχιση της χρηματοδότησης με βάση το πλάνο των δόσεων του υφιστάμενου Προγράμματος, εφόσον υπάρξει θετική αξιολόγηση, (δ) επιστροφή των κερδών της ΕΚΤ και των εθνικών ΚΤ από τη διακράτηση ελληνικών ομολόγων, και πάλι όμως εφόσον υπάρξει θετική αξιολόγηση από τους «θεσμούς» (δεδομένης μάλιστα της «ανεξαρτησίας» της ΕΚΤ). Με δυο λόγια πρόκειται για την απόρριψη-απόσυρση των σημείων (1) και (2) με τα οποία προσήλθε η ελληνική κυβέρνηση στη διαπραγμάτευση. Πρέπει επίσης να σημειώσουμε εδώ ότι δεν υπάρχει καμία ρητή αναφορά στην κάλυψη των χρηματοδοτικών αναγκών (π.χ. ότι θα επιτραπεί η έκδοση εντόκων για να πληρωθούν χρεολύσια, τόκοι και έκτακτες ανάγκες) μέχρι την ολοκλήρωση της αξιολόγησης – εκτός αν η αναφορά στην «ανεξαρτησία της ΕΚΤ» υπονοεί την «ευχέρεια» αυτής να εξετάζει κατά πόσο η ελληνική κυβέρνηση ανταποκρίνεται «θετικά» στις «δεσμεύσεις» που συνοδεύουν την επέκταση της συμφωνίας (γεγονός το οποίο αναμφισβήτητα δυσχεραίνει τις όποιες «ερμηνευτικές» προσπάθειες προτίθεται να κάνει η κυβέρνηση σχετικά με τη συμφωνία). Ταυτόχρονα, στη Συμφωνία της 20ής Φεβρουαρίου περιλαμβάνεται η θέση: «Οι ελληνικές αρχές δεσμεύθηκαν επίσης να εγγυηθούν τα απαραίτητα πρωτογενή δημοσιονομικά πλεονάσματα ή τα έσοδα που απαιτούνται για να εγγυηθούν τη βιωσιμότητα του χρέους, όπως όριζε το ανακοινωθέν του Γιούρογκρουπ του Νοεμβρίου του 2012». Αυτό σημαίνει ότι η ελληνική κυβέρνηση παραιτείται από το στόχο διαπραγμάτευσης για την αναδιάρθρωση-απομείωση του ελληνικού δημόσιου χρέους και υιοθετεί το «πρόγραμμα βιωσιμότητας» που στηρίζεται στην «πληρωμή του κεφαλαίου του χρέους» μέσω πρωτογενών πλεονασμάτων. Αυτό σημαίνει την απόρριψη-απόσυρση και του σκέλους (β) του σημείου (3) με το οποίο προσήλθε η ελληνική κυβέρνηση στη διαπραγμάτευση. Αυτό που κέρδισε η ελληνική κυβέρνηση (πέρα από την αλλαγή στην ορολογία, για την οποία έγινε τόση συζήτηση), είναι: Α) Το σκέλος (α) του σημείου (3) των προτάσεών της, δηλαδή την ευχέρεια να προτείνει εκείνη προς έγκριση από τους «θεσμούς» τις μεταρρυθμίσεις για τη δημοσιονομική σταθεροποίηση και την ανάπτυξη. Έτσι απορρίφθηκαν τα μέτρα που είχε συμφωνήσει η προηγούμενη κυβέρνηση (μείωση συντάξεων και αύξηση του ΦΠΑ στα νησιά) και συμφωνήθηκε να δοθεί το βάρος στην καταπολέμηση της φοροδιαφυγής και της λαθρεμπορίας, στη μεταρρύθμιση του δημοσίου, στην αναμόρφωση του φορολογικού συστήματος κλπ.1 Β) Η διαπραγμάτευση για το ύψος του πρωτογενούς πλεονάσματος του 2015. Αντί του συμφωνημένου 3% του ΑΕΠ, η συμφωνία αφήνει το ζήτημα ανοιχτό για τον προσδιορισμό ενός χαμηλότερου ποσοστού: «Οι θεσμοί, σε ό, τι αφορά τον στόχο για το πρωτογενές πλεόνασμα το 2015, θα λάβουν υπόψη τους τις οικονομικές συνθήκες του 2015». Επομένως καθίσταται σαφές ότι αν η συμφωνία συνιστά ανακωχή, στην προκειμένη περίπτωση ανακωχή δεν σημαίνει «ισοπαλία»: Η συμφωνία αποτελεί ένα πρώτο βήμα σε ολισθηρό έδαφος. Ναι μεν δίνεται χρόνος για το επόμενο βήμα, αλλά το τοπίο που οργανώνεται είναι ασφυκτικό, ελάχιστα θυμίζει τα minimum που επιζητούσε η κυβέρνηση μέχρι και τις 12 Φεβρουαρίου. 3. Υπάρχει ακόμα περιθώριο για αμφισβήτηση του νεοφιλελευθερισμού; 3α. Η επιτήρηση ως ισορροπία ανάμεσα σε «πολιτικό» και «ηθικό» κίνδυνο. Η πολιτική στρατηγική του ΣΥΡΙΖΑ και της ευρωπαϊκής Αριστεράς είναι η ανατροπή του νεοφιλελευθερισμού, δηλαδή εκείνης της οικονομικής και κοινωνικής πολιτικής που επιδιώκει να εναποθέσει όλες τις κοινωνικές διαδικασίες (από την εκπαίδευση και την κοινωνική ασφάλιση μέχρι το δημόσιο χρέος) στη δικαιοδοσία και το «ρυθμιστικό ρόλο» των αγορών. Η ευρωπαϊκή Αριστερά επιδιώκει έτσι να διασφαλίσει εκείνη την ελευθερία άσκησης κυβερνητικής πολιτικής, που θα της επιτρέψει να περιορίσει την ισχύ των αγορών, φέρνοντας στο προσκήνιο τις κοινωνικές ανάγκες. Ο νεοφιλελευθερισμός είναι ένα «πρόγραμμα» συνεχούς ενίσχυσης των συμφερόντων του κεφαλαίου, σε βάρος των συμφερόντων των εργαζομένων, των επαγγελματιών, των συνταξιούχων, της νεολαίας, των μικρομεσαίων. Ο ακραίος νεοφιλελευθερισμός, όπως εκφράζεται, για παράδειγμα, από τον κ. Σόιμπλε, δεν στερείται ορθολογικών στόχων και στρατηγικής, παρά τις ρητορικές ευκολίες που δίνει ο περί του αντιθέτου ισχυρισμός σε όποιον τον χρησιμοποιεί. Επιχειρεί να επιλύσει και μέχρι στιγμής το κάνει, ορθολογικά, δύο προβλήματα: Πρώτον, τη νομιμοποίηση ενός εργασιακού μοντέλου χωρίς δικαιώματα και κοινωνική προστασία, με χαμηλές και εύκαμπτες αμοιβές, χωρίς ουσιαστική διαπραγματευτική δυνατότητα από τη μεριά των εργαζομένων, έτσι ώστε να δημιουργηθούν ευνοϊκές συνθήκες για την κερδοφορία και τη συσσώρευση κεφαλαίου. Δεύτερον, την οργάνωση της Ευρωζώνης (συντονισμός δημοσιονομικών πολιτικών, τραπεζική ενοποίηση, προγράμματα διάσωσης κλπ.) με στόχο μία Οικονομική και Νομισματική Ένωση στην οποία τα κράτη μέλη δεν θα υποκύπτουν στον «ηθικό κίνδυνο» να στηρίζουν κοινωνικές (ή άλλες) δαπάνες προσφεύγοντας στον δημόσιο δανεισμό. Τα κράτη υποβάλλονται στο δίλημμα λιτότητα-περικοπές-ιδιωτικοποιήσεις ή κίνδυνος χρεοστασίου, με αποτέλεσμα στη δεύτερη περίπτωση την αποδοχή ενός προγράμματος διάσωσης, το περιεχόμενο του οποίου είναι φυσικά και πάλι λιτότητα-περικοπές-ιδιωτικοποιήσεις. Αυτή η ακραία οπτική επιθυμεί ιδιωτικοποιήσεις και πρωτογενή πλεονάσματα για να αποπληρωθεί το χρέος ενώ δεν αντιτίθεται σε μεταρρυθμίσεις όπως αυτές τις οποίες προτείνει η ελληνική κυβέρνηση (και ενδεχομένως έχει ανάγκη η ελληνική κοινωνία) – όπως η καλύτερη οργάνωση των συστημάτων είσπραξης (φόροι, εισφορές), η αναδιοργάνωση του δημοσίου τομέα, 2 η αποδυνάμωση γενικά των ολιγοπωλίων. Μπορεί ακόμα να καλωσορίσει ένα νέο πολιτικό προσωπικό, καθώς κατανοεί ότι έχει επιταχυνθεί ο κύκλος φθοράς και έλλειψης λαϊκής νομιμοποίησης του παλιού πολιτικού προσωπικού. Η διατήρηση του παλιού προσωπικού, εφόσον αυτό έχει απαξιωθεί στη συνείδηση της κοινωνικής πλειοψηφίας, θεωρείται από τη νεοφιλελεύθερη στρατηγική «πολιτικός κίνδυνος», διότι μπορεί να οδηγήσει στις ανεξέλεγκτες ατραπούς μιας κοινωνικής έκρηξης. Ο νεοφιλελευθερισμός θεωρεί όμως παράλληλα «ηθικό κίνδυνο» (moral hazard) κάθε πολιτική που στηρίζει τα συμφέροντα της εργατικής τάξης, διευρύνει το δημόσιο χώρο, επεκτείνει το κοινωνικό κράτος, θέτει την αναπαραγωγή της κοινωνίας πέρα και έξω από την εμβέλεια δράσης των αγορών. Με άλλα λόγια, το ζητούμενο του νεοφιλελευθερισμού είναι τόση λιτότητα, όση απαιτείται ώστε να μην αυξάνει ο «πολιτικός κίνδυνος», ενώ ταυτόχρονα αποτρέπεται ο «ηθικός κίνδυνος». Γενικά μιλώντας, οι δύο κίνδυνοι, «ηθικός» και «πολιτικός», κινούνται σε αντίθετη κατεύθυνση, λόγω των συνεπειών με τις οποίες είναι συνδεδεμένοι στην τρέχουσα συγκυρία. Όταν μειώνεται ο «ηθικός» κίνδυνος, αυξάνει ο «πολιτικός» και αντίστροφα. Επομένως, η ένταση μεταξύ αυτών των δύο αυτών τάσεων καταλήγει, όταν συναντούνται, στην ανίχνευση της εκάστοτε κατάλληλης ισορροπίας μεταξύ «ηθικού κινδύνου» (όταν οι κυβερνήσεις υποκύψουν στον «κίνδυνο» να αποδεχθούν συμφέροντα των κατώτερων τάξεων) και «πολιτικού κινδύνου» (να αποδιαρθρωθούν οι πολιτικές ελίτ και να προκύψουν φαινόμενα ανεξέλεγκτων μαζικών κινητοποιήσεων). Οι «ανεξάρτητες αρχές» που δεν ελέγχονται «δημοκρατικά», ειδικά για θέματα που αφορούν την «οικονομία», με κύριο παράδειγμα την «ανεξαρτησία» της ΕΚΤ, είναι μία μέθοδος ανίχνευσης της ισορροπίας ανάμεσα στους δύο «κινδύνους». Αυτό όμως δεν θεωρείται επαρκές. Στην Ευρωπαϊκή Ένωση τον καθοριστικό ρόλο έχει πλέον αναλάβει η «αξιολόγηση των συμφωνιών». Αν προσέξουμε τη συμφωνία της 20ής Φεβρουαρίου θα δούμε ότι δεν είναι εντελώς κλειστή για αιτήματα που αυξάνουν τον «ηθικό κίνδυνο», δηλαδή προωθούν ρυθμίσεις υπέρ του κοινωνικού κράτους και της εργασίας. Όμως, βασικό σημείο της συμφωνίας είναι ότι οι «θεσμοί» θα αξιολογούν ποιες μεταρρυθμίσεις (δεν) δημιουργούν προβλήματα στα δημόσια οικονομικά, στις προοπτικές οικονομικής μεγέθυνσης και στη σταθερότητα και ομαλή λειτουργία του χρηματοπιστωτικού συστήματος.3 Η αξιολόγηση, δηλαδή η επιτήρηση, αποτελεί σημαντική τροχοπέδη στην υλοποίηση του προγράμματος και των κοινωνικών μετασχηματισμών που επιδιώκει ο ΣΥΡΙΖΑ. Πέραν του ρητώς ανοικτού ακόμη ζητήματος της κάλυψης των χρηματοδοτικών αναγκών, δείγματα γραφής της συνεχούς αξιολόγησης, που εγείρει τόσο η συμφωνία όσο και η σχέση με την ΕΚΤ ως έμμεσου χρηματοδότη, αποτελεί τόσο η επιστολή της ΕΚΤ, αλλά και αυτή του ΔΝΤ, που «ερμηνεύουν» τις μεταρρυθμίσεις ως «ισοδύναμα» μέτρα των δεσμεύσεων που περιγράφονταν στο παλιότερο «Πρόγραμμα». Ειδικά το ΔΝΤ δεν παραιτείται από την ολοκλήρωση των μέτρων για το άνοιγμα των επαγγελμάτων, τις ιδιωτικοποιήσεις, την αγορά εργασίας και το ασφαλιστικό, που περιγραφόταν στο παλιότερο «Πρόγραμμα». Αξίζει να σημειωθεί ότι η μη-ποσοτικοποίηση των στόχων, το μη-καθορισμένο έλλειμμα, η απουσία οποιασδήποτε ρητής συζήτησης για τον υπολογισμό του δημοσιονομικού κενού, καθιστά ανοικτό και συνεχώς «ερμηνεύσιμο» ζήτημα τον υπολογισμό της απόδοσης των μέτρων ως «ισοδυνάμων».4 3β. Πού κρίθηκε η διαπραγμάτευση: Για τη διαπραγματευτική τακτική και στρατηγική Το βασικό ερώτημα για τη σημασία της συμφωνίας της 20ής Φεβρουαρίου, πέραν των στρατηγικών που διαπλέκονται και συμπυκνώνονται σε αυτήν, είναι τι δυνατότητες (παρά τα ασφυκτικά περιθώρια) αφήνει στην κυβέρνηση για να υλοποιήσει το πρόγραμμά της. Προηγουμένως όμως χρειάζεται να ανιχνεύσουμε τις «δυσκολίες» που οδήγησαν την κυβέρνηση στην αναδίπλωση της 20ής Φεβρουαρίου. Η συμφωνία της 20ής Φεβρουαρίου καθορίστηκε προφανώς τόσο από εξωτερικούς παράγοντες, το δεδομένο και γνωστό νεοφιλελεύθερο πλαίσιο των «θεσμών», όσο όμως και από εσωτερικούς, οι οποίοι τελικά έπαιξαν και τον καθοριστικό ρόλο. Δευτερεύουσα μόνον σημασία έπαιξε η ελλιπής προετοιμασία της κυβέρνησης και οι αντιφατικές τακτικές του ΥΠΟΙΚ, όπως για παράδειγμα: Πρώτον: Η απουσία σοβαρού σχεδίου που να στηρίζεται σε αριθμούς και ανάλυση. Ακόμη και στο Παράρτημα που δημοσίευσε το ΥΠΟΙΚ ως τεχνική σύνοψη φαίνεται το επιφανειακό επίπεδο. Επιπλέον, σε αυτό γίνεται η κρίσιμη παραδοχή ότι η βιωσιμότητα του χρέους συνδέεται με τα πρωτογενή πλεονάσματα (θέση που συνιστά σημαντική στρατηγική υποχώρηση). Δεύτερον: Η εκφορά κάποιων γενικών αρχών της πρότασης για την απομείωση του χρέους από το Λονδίνο. Εδώ υπάρχει τακτικό σφάλμα: Χωρίς συνάντηση με την ΕΚΤ ανακοινώνεται μία πρόταση, από χώρα εκτός Ευρωζώνης, η οποία εμπλέκει τα ομόλογα που κατέχει η ΕΚΤ σε συμφωνία ανταλλαγής. Πρόκειται για πρόταση αλλαγής των κανόνων της ΕΚΤ, η οποία ωθεί την ΕΚΤ κατευθείαν, χωρίς δεύτερη κουβέντα, σε θέση άρνησης για προφανείς λόγους που συνδέονται με την πολιτική της και τις ισορροπίες που τηρούνται στο ΔΣ, αλλά και την επίθεση που ήδη δέχεται για «παραβίαση των κανόνων» που την διέπουν, με την πολιτική «ποσοτικής χαλάρωσης». Είναι επίσης προφανές ότι δεν χρειάζεται να εμπλακεί άμεσα η ΕΚΤ σε μία τέτοια συμφωνία, αλλά το ίδιο μπορούσε να γίνει με άλλους τρόπους, οι οποίοι είναι συμβατοί με τις τρέχουσες ισορροπίες.Το άλλο κομμάτι της πρότασης, τα δάνεια σε EFSF συνδεδεμένα με τους ρυθμούς μεγέθυνσης, συνιστά γενικόλογη πρόταση και προφανώς αφορά το δεύτερο στάδιο της διαπραγμάτευσης. Τρίτον: Φάνηκε ότι η κυβέρνηση έδωσε πολύ μεγάλο βάρος στην επικοινωνιακή διαχείριση του θέματος, σε σχέση με άλλες διαστάσεις. Αυτό αποτελεί αρνητικό σημάδι και για το εσωτερικό και για το εξωτερικό. Για παράδειγμα, το περιστατικό με τον Ντάιεσεμπλουμ προφανώς τόνωσε το «εθνικό αίσθημα», αλλά συγχρόνως αφαίρεσε διαπραγματευτική ισχύ από τη στιγμή που όλο το Σαββατοκύριακο ασχολήθηκε η κυβέρνηση με το να καθησυχάζει τις αγορές που θα άνοιγαν την Δευτέρα, γεγονός που σηματοδότησε ότι η κυβέρνηση δεν έχει σταθερή τακτική διαπραγμάτευσης (και φυσικά στην ίδια συνάντηση ακόμη και σε μη έμπειρους παρατηρητές φάνηκε ότι δεν υπάρχει και ομάδα ισότιμων κυβερνητικών μελών στη διαπραγμάτευση). Είναι εύκολα κατανοητό πώς αυτή η κακά στημένη διαπραγμάτευση, παρά τις εργατοώρες που αφιέρωσαν οι πρωταγωνιστές της, είχε τα χαρακτηριστικά άλματος με δεμένα μάτια. Επίσης, οι διαφορές και οι κακοί χειρισμοί και οι μετατοπίσεις έδειξαν στους εταίρους ότι η ελληνική πλευρά είναι επιδεκτική χειρισμών. Όμως τελικά η διαπραγμάτευση δεν κρίθηκε τόσο στο επίπεδο των τακτικών κινήσεων ή στο εξωτερικό, όσο στο εσωτερικό. Εκείνο που καθόρισε την αναδίπλωση της ελληνικής πλευράς ήταν η στρατηγική πολιτική απόφαση για οικοδόμηση συμπαγών σχέσεων κοινωνικής εκπροσώπησης με εκείνα τα κοινωνικά στρώματα που θεωρούν ως αδιανόητη τη διαταραχή της «ομαλότητας της αγοράς», τη στιγμή που όλοι γνώριζαν τη σημασία και το χαρακτήρα της αναμέτρησης. Το συζητημένο σενάριο ενός bankrun οφείλει πάντα να εντάσσεται (και άρα να εξετάζεται, πέρα από τις επιμέρους τεχνικές αντιμετώπισης) στο πλαίσιο ενός κοινωνικού συσχετισμού δύναμης. Παράλληλα είναι αδιανόητο να υιοθετείται το επιχείρημα ότι συνέχεια μιας υποτιθέμενης «κατάρρευσης των τραπεζών» θα ήταν η «έξοδος από το ευρώ», ένα σενάριο μηδενικής πιθανότητας, που αποτέλεσε απλώς «επιχείρημα» των κυβερνήσεων Παπανδρέου – Παπαδήμου – Σαμαρά για να αποδεχθεί η ελληνική κοινωνία τα Μνημόνια, και αποτελεί πάντα «όπλο» ακραίων νεοφιλελεύθερων, τύπου Σόιμπλε.5 3γ. Το διακύβευμα: Τίποτα δεν είναι δυνατό να αλλάξει, ή ένας άλλος κόσμος είναι εφικτός; Όσα προηγήθηκαν μας οδηγούν στο συμπέρασμα, με την πιο ήπια διατύπωση, ότι έχει συνομολογηθεί μία συμφωνία, η οποία περιορίζει σημαντικά την άσκηση πολιτικής στα δημόσια οικονομικά αλλά και σε άλλους τομείς. Επομένως, το οικονομικό τοπίο στο οποίο βασίζεται η κυβέρνηση για τη διαπραγμάτευση και την αξιολόγηση της τελικής συμφωνίας είναι ολισθηρό. Το γεγονός ότι η κυβέρνηση επιλέγει να παρουσιάζει την προφανή υποχώρηση και την αναγκαστική αλλαγή του προγράμματός της ως «νίκη», αποτελεί κακό σημάδι για τη συνέχεια, επειδή δείχνει ότι περισσότερο ενδιαφέρεται για την επικοινωνία παρά για την ουσία. Αυτό ίσως προοπτικά να αποτελέσει την πραγματική ήττα, εφόσον το σήμα το οποίο εκπέμπεται και εισπράττεται από την κοινωνία ενισχύει την πεποίθηση: «μην πιστεύεις τους πολιτικούς σε ό, τι λένε, επάγγελμα κάνουν για να είναι κυβέρνηση». Ας αναλογιστούμε το εξής απλό δεδομένο: Η κυβέρνηση αυτή δεν προήλθε επειδή υποστήριξε το 70% του Μνημονίου – αν μάλιστα το είχε υποστηρίξει ίσως να μην περιλαμβανόταν καν στον κοινοβουλευτικό χάρτη σήμερα. Η επιχείρηση επανεγγραφής της εντολής της, ώστε να περιλαμβάνει το 70% του Μνημονίου αποτελεί εγχείρημα αλλαγής των σχέσεων εκπροσώπησης και των κοινωνικών συμμαχιών στις οποίες στηρίζεται. Επειδή προφανώς το 70% αυτό καθαυτό είναι ένα νούμερο του αέρα (γιατί όχι 68% ή 72%; με βάση τις σελίδες, τα υποκεφάλαια, ή τα μέτρα;), η επιλογή του αποτελεί διακύβευμα ερμηνείας και συγκρότησης σχέσεων εκπροσώπησης. Το ερώτημα, το οποίο είναι ανοικτό ακόμη για την κυβέρνηση, είναι αν θα επικρατήσει η επικοινωνιακή λογική της «νίκης» και της παράβλεψης των κρίσιμων ζητημάτων που αναδείχθηκαν, ή θα επιχειρηθεί να αναλυθεί σε βάθος η υποχώρηση που συνιστά η συμφωνία και οι όροι αυτής της υποχώρησης όσο υπάρχει χρόνος (πολύ λίγος, μιας και άμεσα ξεκινά ήδη ο επόμενος γύρος διαπραγμάτευσης). Με τα νέα αρνητικά δεδομένα που συνεπάγεται η συμφωνία της 20ής Φεβρουαρίου, η κυβέρνηση και ο ΣΥΡΙΖΑ έχουν μία μόνο οδό εξόδου από το αδιέξοδο του νεοφιλελεύθερου ευρωπαϊκού κλοιού: Την έφοδο προς τα εμπρός! - Την έφοδο προς τα εμπρός με όχημα την αλήθεια: Να ξεκινήσει κανείς από την παραδοχή των υποχωρήσεων, με στόχο να αναζητηθούν οι τρόποι, ώστε να μην υπάρξει μακροπρόθεσμη βλάβη, δηλαδή η κυβέρνηση να επαναφέρει στην ημερήσια διάταξη τις προγραμματικές μας δεσμεύσεις για αναδιανομή εισοδήματος και ισχύος προς όφελος των δυνάμεων της εργασίας, για ανοικοδόμηση του κοινωνικού κράτους, για δημοκρατία και συμμετοχή. - Την έφοδο προς τα μπρος, με όχημα τόσο τη ριζική μεταρρύθμιση του φορολογικού συστήματος, ώστε επιτέλους το κεφάλαιο να επωμιστεί τα βάρη που του αναλογούν, όσο και με την εξυγίανση της δημόσιας ζωής από τις έκνομες πρακτικές στις οποίες επιδίδεται μερίδα της ελληνικής ολιγαρχίας: Λαθρεμπορία πετρελαιοειδών και προϊόντων καπνού, ενδο-ομιλικές συναλλαγές, φοροδιαφυγή, καταχρηστική δανειοδότηση κλπ. Απαιτείται δηλαδή άμεσα μια νέα ορμητικότητα αλλαγών στο εσωτερικό της χώρας, έτσι ώστε να οικοδομηθούν σε νέες βάσεις οι συμμαχίες με τις κατώτερες τάξεις. Μεταφορικά, αυτό που λείπει και που δυστυχώς μοιάζει να απομακρύνεται με τη συμφωνία της 20ής Φεβρουαρίου, είναι ένα εσωτερικό «μνημόνιο για τον πλούτο», με παράλληλη βελτίωση των όρων ζωής των λαϊκών τάξεων. Ο στόχος «να πληρώσει η ολιγαρχία» δεν ήταν ποτέ περισσότερο επίκαιρος. Σε μια κοινωνία που η απώλεια του 25% του ΑΕΠ και η φτωχοποίηση μεγάλου τμήματος του πληθυσμού δεν είναι παρά η ορατή όψη της ραγδαίας όξυνσης των κοινωνικών ανισοτήτων, σε μια κοινωνία που η τεράστια ανεργία είναι το συμπλήρωμα ενός εκτεταμένου εργασιακού μεσαίωνα, σε μια κοινωνία πολλαπλών αντιθέσεων αλλά και υψηλών προσδοκιών, η «δημοτικότητα» της κυβέρνησης δεν θα διατηρηθεί στο 87% ή στο 80% για μεγάλο χρονικό διάστημα. Για να παραμείνει η κυβερνητική πολιτική ηγεμονική, θα πρέπει να ταχθεί καθαρά με τα συμφέροντα της εργαζόμενης πλειοψηφίας, να αμφισβητήσει τη στρατηγική νεοφιλελευθερισμού. Περιθώριο για «εθναρχική» πολιτική, που να υπερασπίζεται γενικά και αόριστα κάθε τι «ελληνικό» ή «ευρωπαϊκό» δεν υπάρχει, δεν υπήρξε άλλωστε ποτέ, αλλά ούτε και θα υπάρξει ποτέ στην προβληματική της Αριστεράς. 1 Και στο σημείο αυτό βέβαια, οι τελικές αποφάσεις απαιτούν την έγκριση των «θεσμών»: «Οι ελληνικές αρχές δεσμεύονται να απόσχουν από την ακύρωση μέτρων και από μονομερείς αλλαγές των πολιτικών και των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων που θα επηρέαζαν αρνητικά τους δημοσιονομικούς στόχους, την ανάκαμψη της οικονομίας ή τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα, όπως αυτά αξιολογούνται από τους θεσμούς». 2 Αλλά και εδώ ο διάβολος κρύβεται στις λεπτομέρειες: στις μορφές που θα λάβει η αναδιοργάνωση. 3 Να μην ξεχνάμε για παράδειγμα, ότι η μεγέθυνση στο τρέχον πρόγραμμα εξαρτάται από τις εξαγωγές και η αύξηση των μισθών θεωρείται ότι μειώνει τους βαθμούς ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας και εμποδίζει την αύξηση των εξαγωγών (λανθασμένη άποψη, όπως προκύπτει πλέον και εμπειρικά, αλλά αυτή είναι η κυρίαρχη θεώρηση των «θεσμών»). Επίσης, άλλο παράδειγμα, η ρύθμιση των «κόκκινων δανείων» προφανώς επηρεάζει το χρηματοπιστωτικό σύστημα και επομένως είναι υπό αίρεση ως πρόγραμμα αλλά και ως προς τον βαθμό, το χρόνο και τους όρους εφαρμογής της αν υπάρξει ως πρόγραμμα. 4 Στην επιστολή του προς τον Jeroen Dijsselbloem με ημερομηνία 24/2/2015, ο Mario Draghi επισημαίνει: «Σημειώνουμε ότι οι δεσμεύσεις που περιγράφονται από τις [ελληνικές] αρχές διαφέρουν από τις υπάρχουσες δεσμεύσεις του προγράμματος σε ορισμένους τομείς. Σε τέτοιες περιπτώσεις, θα πρέπει να αξιολογηθεί κατά τη διάρκεια της επανεξέτασης, εάν τα μέτρα που δεν γίνονται αποδεκτά από τις αρχές αντικατασταθούν με μέτρα ίσης ή καλύτερης ποιότητας όσον αφορά την επίτευξη των στόχων του προγράμματος». (“We note that the commitments outlined by the authorities differ from existing programme commitments in a number of areas. In such cases, we will have to assess during the review whether measures which are not accepted by the authorities are replaced with measures of equal or better quality in terms of achieving the objectives of the programme”). 5 To “Grexit” ως επαρκή λόγο συμβιβασμού χρησιμοποιεί, π.χ., ο James Galbraith: «Μη συμφωνία θα σήμαινε ελέγχους στην κίνηση κεφαλαίων, ή διαφορετικά κατάρρευση τραπεζών, χρεοστάσιο και πρόωρη έξοδο από το ευρώ» (“No agreement would have meant capital controls, or else bank failures, debt default, and early exit from the Euro”): “Reading The Greek Deal Correctly”, http://www.socialeurope.e

Αυτό που οφείλουμε να καταλάβουμε είναι πως χωρίς ΡΗΞΗ το μόνο βέβαιο είναι ο ΑΦΑΝΙΣΜΟΣ.


Το παραμύθι του ΣΥΡΙΖΑ κατέρρευσε Μέσα σε λιγότερο από ένα μήνα, ένας ολόκληρος συρφετός από παραπλανητικά φιλολογήματα που αποτέλεσαν την πεμπτουσία της πολιτικής στρατηγικής του ΣΥΡΙΖΑ, κατέρρευσε με πάταγο στα μαρμαρένια σαλόνια των Βρυξελλών... του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ Οι ηγέτες του αναχώρησαν με τη στήριξη της διαδηλώνουσας «αξιοπρέπειας» για να φέρουν πίσω τη σημαία της Ελλάδας, και επέστρεψαν ταπεινωμένοι μ ένα κουρελόχαρτο στο χέρι που τους υπαγορεύει βήμα το βήμα τι θα πρέπει να κάνουν για να καταστούν αρεστοί. Όπως και να το δει κανείς, αυτό είναι ο ορισμός της κατάντιας. Το παραμύθι πως μια «περήφανη» κυβέρνηση, αρκούσε για να φέρει τις πολυπόθητες πολιτικές αλλαγές που θα μπορούσαν να ανακουφίσουν την κοινωνία, και να επαναφέρουν στον τόπο την αξιοπρέπεια, κατέρρευσε με πάταγο. Καμία περήφανη πολιτική δεν μπορεί να ασκηθεί, μέσα στο γήπεδο που επιλέγουν οι άλλοι, και με τους κανόνες του παιχνιδιού να καθορίζονται από μια συμμορία μαφιόζων και εκβιαστών… Καμία εθνικά ανεξάρτητη και κυρίαρχη πολιτική, δε μπορεί να εφαρμοστεί, με τη χώρα καθηλωμένη στον αναπνευστήρα των τεράτων… Το πολυδιαφημισμένο «κοινό ευρωπαϊκό σπίτι» για πολλοστή φορά ξεβρακώθηκε αποδεικνύοντας ότι... σ αυτό υπάρχουν «νοικοκυραίοι» που έχουν τα κλειδιά και το γενικό κουμάντο, και κωλόπαιδα που ταπεινώνονται και διασύρονται στην πρώτη ευκαιρία… Το παραμύθι του ΣΥΡΙΖΑ κατέρρευσε, και μαζί του κατέρρευσαν εν μια νυκτί και οι ελπίδες που εναπόθεσαν σ αυτόν οι ρημαγμένοι πολίτες. Που είναι τώρα η διαδηλώνουσα «αξιοπρέπεια» να χειροκροτήσει το κουρελόχαρτο της Μπαρουφακειάδας??? Όλο το φορτίο της αξιοπρέπειας με το οποίο έφυγαν από εδώ οι διαπραγματευτές, εξαργυρώθηκε και έφεραν επιστρέφοντας ένα κουρελόχαρτο και τέσσερις μήνες χρόνο. Τι θα τον κάνουν το χρόνο από τη στιγμή που παραμένουν θέσφατο οι συμμοριακοί θεσμοί, και τα κλειδιά για τη βιωσιμότητα της χώρας στα χέρια εκβιαστών και μαφιόζων??? Πως ακριβώς προετοιμάζονται να αντιμετωπίσουν τον ίδιο εκβιασμό, όταν θα επανέλθει δριμύτερος τον επόμενο Ιούνιο??? Ποια από αυτά τα δεδομένα με βάση και την εφιαλτική κατάρρευση της στρατηγικής τους αυταπάτης, επανεξέτασε στη χθεσινή της συνεδρίαση η κοινοβουλευτική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ??? Οι εσωκομματικές αντιπαραθέσεις στο ΣΥΡΙΖΑ, και οι υποτιθέμενες αντιδράσεις μερίδας στελεχών για τα πολιτικά του ολισθήματα που εκδηλώθηκαν χθες, σύντομα θα μεταπηδήσουν από το χώρο του ρεπορτάζ και της ειδησεογραφίας, στο θλιβερό πεδίο της γραφικότητας. Όλο και περισσότερο θα θυμίζουν την αθλιότητα της «αριστερής» πτέρυγας του ΠΑΣΟΚ, με τον ανεκδιήγητο Παναγιωτακόπουλο, που στην πράξη λειτούργησε ως χρήσιμος κυματοθραύστης του πολιτικού ξεπεσμού. Τα αριστερόφωνα καραγκιοζάκια του ΣΥΡΙΖΑ, κάποια στιγμή θα πρέπει να αποφασίσουν: Θέλουν το κόμμα τους στην εξουσία ως διαχειριστή μιας υπαγορευόμενης πολιτικής ή θέλουν στα πλαίσια αυτής της εξουσίας να εφαρμόσουν μια συγκεκριμένη πολιτική που δε θα υποκύπτει σε εκβιασμούς και πιέσεις??? Βλέπουν την εξουσία ως μια πίτα που ήρθε η σειρά τους να την νέμονται διαχειριζόμενοι παράλληλα το στάτους που τους έχει υπαγορευθεί ή την προσεγγίζουν ως μέσο και εργαλείο ταυτόχρονα που θα ριζοσπαστικοποιεί την κοινωνία και θα αποδεικνύει στα πλαίσια της δικής τους πολιτικής αντίληψης ότι μπορεί μέσω αυτής να εφαρμοστεί μια διαφορετική ατζέντα πολιτικής που θα τροποποιεί δραστικά μια σειρά από πολιτικά και κοινωνικά δεδομένα??? Επιφυλάσσουν τέλος για τον εαυτό τους τη μοίρα του χειραγωγούμενου και του υποταγμένου ανδρεικέλου που δε δικαιούται να έχει βούληση αλλά μόνο αρμοδιότητα διαχειριστή ή τελικά σημαίνει κάτι διαφορετικό γι αυτούς το αριστερό πρόσημο το οποίο επικαλούνται??? Εν κατακλείδι αυτό που οφείλουμε να καταλάβουμε όλοι μας, και πρωτίστως η κοινωνία που άγεται και φέρεται στον αστερισμό της πολιτικής εξαπάτησης, δεν είναι το ψεύτικο και κατευθυνόμενο δίλημμα «ΡΗΞΗ ή ΜΗ ΡΗΞΗ». Αυτό που οφείλουμε να καταλάβουμε είναι πως χωρίς ΡΗΞΗ το μόνο βέβαιο είναι ο ΑΦΑΝΙΣΜΟΣ. elefteri skepsi

Eμείς θα πρέπει να αναρωτηθούμε γιατί η Κύπρος μπορεί...


Την έντονη ανησυχία της τουρκικής κυβέρνησης για τις συνέπειες της πρόσφατης υπογραφείσης συμφωνίας στρατιωτικής συνεργασίας μεταξύ Κυπριακής Δημοκρατίας και Ρωσίας, μεταδίνουν τα τούρκικα πρακτορεία ειδήσεων με την υπογράμμιση ότι η συμφωνία αυτή θα προκαλέσει μεγαλύτερη ένταση στην ανατολική Μεσόγειο. Σύμφωνα με την ανταπόκριση του τουρκικού πρακτορείου ειδήσεων DHA και της τουρκικής εφημερίδας Star, στο πρόσφατο ταξίδι που έκανε στην Μόσχα ο Κύπριος πρόεδρος Νίκος Αναστασιάδης και ο υπουργός Εξωτερικών της Κύπρου, Γιάννης Κασουλίδης, υπογράφηκαν με τους Ρώσους 8 σημαντικές συμφωνίες με κυριότερη αυτή της παροχής διευκολύνσεων από την Κυπριακή Δημοκρατία στα πλοία του ρωσικού στόλου που θα πλέουν στην ανατολική Μεσόγειο. Η Άγκυρα ανησυχεί έντονα ότι η συμφωνία αυτή που έγινε με πρωτοβουλία των προέδρων της Κύπρου και της Ρωσίας Βλαδιμήρ Πούτιν, παρουσία και του υπουργού Εξωτερικών της Ρωσικής Ομοσπονδίας, Σεργκέι Λαβρώφ, θα αποβεί αποτρεπτική για περεταίρω τουρκικές προκλήσεις στην κυπριακή υφαλοκρηπίδα. Όπως είναι γνωστό η Τουρκία συνεχίζει να προκαλεί με το ερευνητικό της σκάφος Barbaros, επιμένοντας να παραβιάζει την κυπριακή υφαλοκρηπίδα για έρευνες για ενεργειακά κοιτάσματα. Πέραν τούτου η περεταίρω σύσφιξη των σχέσεων Ρωσίας και Κύπρου με μια σειρά συμφωνιών πάνω στον οικονομικό, ενεργειακό, μορφωτικό και πολιτιστικό πεδίο, διευρύνουν τις σχέσεις των δυο χωρών κάτι που η Άγκυρα δεν το βλέπει με καλό μάτι καθώς αποδεικνύεται πως η Ρωσία μπαίνει σφήνα στις τουρκικές φιλοδοξίες να κυριαρχήσει στην ευρύτερη περιοχή της ανατολικής Μεσογείου. Σίγουρα αυτό είναι μια σημαντική εξέλιξη αν κρίνει κανείς από το πώς αντέδρασε η Άγκυρα στην αυξανόμενη ρωσική παρουσία στην ανατολική Μεσόγειο. Εμείς θα πρέπει να αναρωτηθούμε γιατί η Κύπρος μπορεί και η Ελλάδα ακόμα δεν έχει κάνει το μεγάλο βήμα προς την ίδια κατεύθυνση προς μεγάλο όφελος των εθνικών μας συμφερόντων ; elefteri skepsi

Πώς η Τρόικα παγίδεψε την Ελλάδα για να σώσει τις τράπεζες


Πέμπτη, 26 Φεβρουαρίου 2015 Πώς η Τρόικα παγίδεψε την Ελλάδα για να σώσει τις τράπεζες [video] Ισχυρή και ανεξέλεγκτη... Ένα εξαιρετικό ντοκιμαντέρ για τον ρόλο που διαδραμάτισε η Τρόικα στην Ελλάδα,την Ιρλανδία,την Πορτογαλία και την Κύπρο... Τι λένε στην κάμερα του Arte οι Γιάνης Βαρουφάκης, Λούκα Κατσέλη, Άδωνις Γεωργιάδης, Πολ Κρούγκμαν αλλά και η Ζωή Κωνσταντοπούλου. Ο Γερμανός δημοσιογράφος και συγγραφέας Harald Schuman ηγήθηκε ενός εκτενούς ντοκιμαντέρ που προσπαθεί να ρίξει φως στα "σκοτεινά πλοκάμια" των ανθρώπων που βρέθηκαν πίσω από την τρόικα. Ο Harald Schuman περιηγήθηκε στη χώρα μας περιγράφοντας την αγριότητα με την οποία επιβλήθηκε το μνημόνιο. Σχολιάζει το γεγονός πως παρακάμφθηκαν ευρωπαϊκές συνθήκες και εθνικά κοινοβούλια για να εφαρμοστεί ένα πρόγραμμα λιτότητας που έφερε τη χώρα στο χείλος του γκρεμού και εκατομμύρια ανθρώπους στα όρια της φτώχειας και ψάχνει τις λεπτομέρειες πίσω από τις συμφωνίες. Το ντοκιμαντέρ είναι στα γαλλικά και στα γερμανικά. Εμείς, σας παρουσιάζουμε το περιεχόμενο που αφορά τη χώρα μας. Ένα χρέος μη βιώσιμο Μιλώντας με τον σημερινό υπουργό οικονομικών Γιάννη Βαρουφάκη, ο οποίος τότε δεν είχε ακόμη εκλεγεί σημείωσε το παράλογο της μη αναδιάρθρωσης του χρέους. "Δημιούργησαν ένα μόνιμα και μη βιώσιμο χρέος. Δεν ήταν θεωρία συνωμοσίας. Ο Γιούνκερ είχε αναφέρει πως γνωρίζουμε τον τρόπο να αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα, αλλά δεν ξέρουμε πως θα επανεκλεγούμε στη συνέχεια" ανέφερε ο Έλληνας οικονομολόγος. "Όλες οι κυβερνήσεις μεταξύ το 2008-2010, συντηρητικές και σοσιαλδημοκρατικές υποστήριζαν τον οικονομικό τομέα. Μέχρι τότε οι χώρες έλεγαν στους τραπεζίτες, σας αφήνουμε να κάνετε ότι θέλετε, αρκεί να μας επιστρέφετε ένα μέρος από τα χρήματα που κερδίζετε για να χρηματοδοτήσουμε το κράτος. Όταν ξέσπασε η κρίση οι κυβερνήσεις δεν είχαν ούτε τη δυνατότητα, ούτε το ηθικό σθένος να αντιμετωπίσουν τους τραπεζίτες" Πρόγραμμα σωτηρίας ξένων τραπεζών Το ντοκιμαντέρ συνέχισε την έρευνα στην Αμερική και τα γραφεία του ΔΝΤ. Μιλώντας με τον Πάολο Νογοθέρα Μπατίστα, Βραζιλιάνος, γενικός διευθυντής του ΔΝΤ, αποκαλύπτει πως το ΔΝΤ γνώριζε πως το χρέος δεν ήταν βιώσιμο. "Το ΔΝΤ δεν μπορούσε να δώσει οικονομική βοήθεια σε ένα κράτος, εφόσον το χρέος ήταν μη βιώσιμο. Τι έγινε; Αλλάξαμε τον κανονισμό, έτσι ώστε να μπορεί ο οργανισμός να παρέχει τη βοήθεια. Έμεινα έκπληκτος εκείνες τις ημέρες από την έλλειψη διαφάνειας όλη της διαδικασίας". Αντίστοιχα ο Φιλίπ Λεγκρέν, πρώην σύμβουλος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής επεσήμανε ξεκάθαρα πως όλο το σχέδιο αφορούσε στη σωτηρία των γαλλικών και των γερμανικών τραπεζών και όχι του ελληνικού λαού. "Ο τότε επικεφαλής του ΔΝΤ Ντομινίκ Στρος Καν δεν ήθελε να επιβάλει απώλεια κεφαλαίων στις γαλλικές τράπεζες, δεδομένου και του γεγονότος πως προσέβλεπε σε μια υποψηφιότητα για την προεδρία της Γαλλίας. Από την πλευρά τους οι Γερμανοί τραπεζίτες έπεισαν την Άνγκελα Μέρκελ πως θα ήταν δραματικό να χάσουν κεφάλαια" σημείωσε και συμπλήρωσε: "Έτσι οι κυβερνήσεις της Ευρωζώνης, αποφάσισαν να αντιμετωπίσουν την Ελλάδα σαν αυτή να είχε μόνο παροδικά προβλήματα. Έτσι καταπάτησαν έναν από τους βασικούς κανόνες της συνθήκης του Μάαστριχ, τον κανόνα της μη διάσωσης. Αποφάσισαν να δανείσουν χρήματα στην Ελλάδα, όχι για να σώσουν τη χώρα, αλλά τις γαλλικές και γερμανικές τράπεζες". Όπως σημειώνει το μέγεθος των απωλειών για τις τράπεζες σε άλλη περίπτωση θα ήταν 20 δισ ευρώ για τις γαλλικές και 17 δις για τις γερμανικές τράπεζες. Από την πλευρά του ΔΝΤ μίλησε και ο Παναγιώτης Ρουμελιώτης, πρώην εκπρόσωπος της Ελλάδας στο ΔΝΤ. "Η αναδιάρθρωση του χρέους ήταν κάτι που έλλειπε από το σχέδιο. Οι Ευρωπαίοι επέβαλαν ένα δραστικό σχέδιο μεταρρυθμίσεων στην Ελλάδα, το οποίο ήταν πολύ σύντομο" ανέφερε και συμπλήρωσε πως το ΔΝΤ γνώριζε πολύ καλά πως το πρόγραμμα δεν βγαίνει και κυρίως ότι θα προκαλέσει ραγδαία επιδείνωση του βιοτικού επιπέδου των Ελλήνων: "Αυτό το πρόγραμμα θα μειώσει δραστικά την αγοραστική δύναμη της χώρας, θα την βυθίσει σε άγρια ύφεση και θα προκαλέσει σοβαρά προβλήματα στον κοινωνικό ιστό" σημειώνει διαβάζοντας από την έκθεση του ΔΝΤ. "Αυτό σημαίνει απλά πως θυσιάσαμε την Ελλάδα στο βωμό της παγκόσμιας οικονομίας" σημειώνει. Η Γερμανία άνθισε λόγω της οικονομίας του χρέους Στο φιλμ μιλά και ο οικονομολόγος Πολ Κρούγκμαν, τονίζοντας πως η Γερμανία κέρδισε από την οικονομία χρέους στις χώρες του Νότου. "Η Γερμανία λέει πως επανήλθε στην ευημερία, μετά το Β΄Παγκόσμιο Πόλεμο, μέσα από ένα πρόγραμμα λιτότητας. Γιατί δεν μπορούν να το κάνουν αυτό και άλλες χώρες. Μόνο που η γερμανική οικονομία άνθισε πατώντας πάνω στην οικονομία χρέους που δημιουργήθηκε σε άλλες χώρες, όπως η Ισπανία. Τώρα η Γερμανία λέει στους Ισπανούς κάντε όπως κάναμε εμείς, αλλά εμείς δεν θα φερθούμε όπως εσείς" Η υγεία σε επίπεδα τριτοκοσμικής χώρας Η κάμερα περιπλανιέται στα ελληνικά νοσοκομεία και κάνει αναφορά στην καταστροφική επιβολή περικοπών στην υγεία στο 6% του ΑΕΠ, ενώ στη Γερμανία το αντίστοιχο ποσό είναι 10%. 3εκατ. Έλληνες μετά από τις κινήσεις της τότε κυβέρνησης δεν έχουν πλέον πρόσβαση στην υγεία. Στην κάμερα μιλά και ο Άδωνις Γεωργιάδης, που τότε ήταν υπουργός Υγείας με μια δήλωση πραγματικά σοκαριστική. Ο Έλληνας πολιτικός εξηγεί στον συγγραφέα πως τα χρήματα είναι αυτά, όσο η Ελλάδα είναι σε κρίση. Σε ερώτηση για το πώς θα λειτουργήσει το σύστημα υγείας, όταν το υπουργείο προχωρά σε μείωση προσωπικού απάντησε. "Είναι απλό. Πριν δούλευαν τρεις ώρες την ημέρας και τώρα δουλεύουν επτά". Πολύ απλοϊκή εξήγηση για να περιγράψει την ανθρωπιστική κρίση στη χώρα, περιγράφει ο αφηγητής του ντοκιμαντέρ και αναφέρθηκε στη βοήθεια σε υλικό και προσωπικό από χώρες όπως η Αυστρία και η Γερμανία, βοήθεια και αλληλεγγύη που αρνήθηκε στην Ελλάδα από τις κυβερνήσεις τους. Για το ζήτημα της υγείας ο Γιώργος Βήχας, γιατρός και διευθυντής της εθελοντικής κλινικής του Ελληνικού αναφέρει πως "το σύστημα υγείας στην Ελλάδα ήθελε σίγουρα αναμόρφωση, όχι όμως ισοπέδωση που αποτέλεσε και την καταστροφή του. Δεν διορθώσαμε αυτά που έπρεπε, αλλά καταστρέψαμε και ότι θετικό υπήρχε. Και σήμερα η χώρα μου δεν έχει ένα αξιοπρεπές σύστημα υγείας". Η ευρωβουλή για την Τρόικα Η Elisa Fereira, ευρωβουλευτής των σοσιαλιστών, ειδική στη δραστηριότητα της Τρόικα, αναφέρεται σε αυτήν ως τερατούργημα: "Αυτό το τέρας που δημιουργήσαμε, η Τρόικα, δεν έχει καμία σχέση με τους ευρωπαϊκούς θεσμούς. Αντίστοιχα ο Φιλίπ Λάμπερτς, ευρωβουλευτής της ομάδας των Πράσινων σημείωσε πως "η λιτότητα σκοτώνει κυριολεκτικά". "Είναι εύκολο για έναν τεχνοκράτη να ζητήσει περικοπές στην υγεία. Όταν όμως το θέμα μεταφέρεται στα εθνικά κοινοβούλια ή στο ευρωκοινοβούλιο τότε είναι πολύ πιο λεπτό πολιτικά" εξηγεί. Το ντοκιμαντέρ κάνει μια πιο σύντομη αναφορά στις απαιτήσεις της Τρόικα στην Πορτογαλία και την Ιρλανδία που οδήγησαν σε εξαντλητικές περικοπές μισθών και δυσθεώρητη ανεργία. Ο Harald Schuman ρωτάει στη συνέχεια τη Veronica Nilsson της Ευρωπαϊκής Συνομοσπονδίας Συνδικάτων σχετικά με την αυτονομία της τρόικας. "Η Κομισιόν πρέπει να σέβεται τη δημοκρατία και τα εργασιακά δικαιώματα επί ίσοις όροις για όλη την Ευρώπη", λέει η Nilsson. Από τη δική της μεριά, η Λούκα Κατσέλη που υπήρξε υπουργός Οικονομίας, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας την περίοδο 2009-2010 και Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης το 2010-2011, σημειώνει: "Είχαμε ενστάσεις αλλά δεν έγιναν σεβαστές". Στους οκτώ μήνες που ήταν υπουργός επί κυβέρνηση Γιώργου Παπανδρέου κατάφερε να περάσει τον ομώνυμο νόμο Κατσέλη για την προστασία της πρώτης κατοικίας. Ήταν 2010, στο ξεκίνημα της κρίσης. "Οι διατυπώσεις μου σε σχέση με τις αντίστοιχες που μας πρότειναν, ήταν διαφορετικές", επισημαίνει. Ο κ. Μανιτάκης διορίστηκε στις 17 Μαΐου 2012 υπηρεσιακός Υπουργός Εσωτερικών στην Κυβέρνηση Παναγιώτη Πικραμμένου. Στις 21 Ιουνίου, μετά από πρόταση του κόμματος της Δημοκρατικής Αριστεράς (ΔΗΜΑΡ), ανακοινώθηκε η συμμετοχή του στην Κυβέρνηση Αντώνη Σαμαρά, ως Υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης. "Δεκατρείς μήνες που ήμουν υπουργός το μέλημα μου ήταν πώς θα γίνουν οι διαπραγματεύσεις με την τρόικα", λέει στην κάμερα του Arte. "Ο Τόμσεν ήταν ένας εξαιρετικός διαπραγματευτής. Συνέχεια αισθανόμουν ότι η χώρα μου ταπεινωνόταν. Ένα βράδυ είχαμε συνομιλήσει στις 23.00 η ώρα και μου είχε πει. "Από εσένα εξαρτάται αν η χώρα σου θα πάρει 8 δισ. ευρώ για τη δόση". Ο φόβος. Αυτό καλλιεργούσαν. Και την υποταγή. Δε μου έδινε την εντύπωση ότι συνομιλεί με έναν υπουργό μιας κυρίαρχης χώρας. Ότι με σέβεται. Μου μιλούσε σαν να ήμουν εκπρόσωπος μιας χώρας που δεν ήταν απλός οφειλέτης, αλλά μια φαυλοκρατική χώρα. Μια χώρα τεμπέληδων. Εγώ πιστεύω ότι ο Τόμσεν το είχε πάρει προσωπικά και ήθελε να πάρει εκδίκηση". "Μια τέτοια συμπεριφορά δεν θα ήταν αποδεκτή στις ΗΠΑ", σχολιάζει ο συγγραφέας και παρουσιαστής Harald Schuman. Στη συνέχεια τοποθετείται σχετικά εκ νέου ο Πάολο Νογοθέρα Μπατίστα. "Ένα από τα προβλήματα της Ελλάδας ήταν η γραφειοκρατία. Η τρόικα όμως πήγε στην Ελλάδα και έστησε ένα ολόκληρο πρόγραμμα διακυβέρνησης, ολότελα δικό της. Η λειτουργία αυτή είναι συνολικό πρόβλημα της Ευρώπης. Η γραφειοκρατία υπάρχει διεθνώς και είναι πρόβλημα. Αυτό ισχύει σε μεγαλύτερο βαθμό στην Ελλάδα αλλά είναι θέμα της χώρας και πρέπει να το επιλύσει με τη βοήθεια των Βρυξελλών". Μιλώντας για τη λίστα Λαγκάρντ Ο όρος "λίστα Λαγκάρντ" οφείλεται στην τότε Υπουργό Οικονομικών της Γαλλίας, Κριστίν Λαγκάρντ, η οποία παρέδωσε την εν λόγω λίστα στο ελληνικό κράτος τον Οκτώβρη του 2010, γεγονός που επαναλήφθηκε τον Δεκέμβριο του 2012 παραμονές Χριστουγέννων. Η λίστα μπήκε στα ντουλάπια της κυβέρνησης και το 2012 ήρθε στο φως της δημοσιότητας από τα ΜΜΕ. Για το θέμα τοποθετείται στο ντοκιμαντέρ η Ζωή Κωνσταντοπούλου. "Η λίστα Λαγκάρντ όπως την ονομάζουμε ήρθε στη χώρα το 2010. Μιλάμε για 2.062 συνολικά ονόματα. Τον Γενάρη του 2014, ο επικεφαλής του ΣΔΟΕ μας είπε ότι είχαν ολοκληρωθεί οι έλεγχοι μόλις σε έξι. Είναι απαράδεκτο αυτό. Αδιανόητο αποτέλεσμα που όμως εξηγείται γιατί μέσα στη λίστα αυτή βρίσκονται πολιτικά πρόσωπα, συγγενείς τους και μια σειρά προσώπων που συνδέονται με αυτό που συνιστά το σύστημα διαπλοκής στην Ελλάδα του σήμερα", σημειώνει η πρόεδρος της Βουλής. Ακολουθούν οι ιδιωτικοποιήσεις και το ΤΑΙΠΕΔ ο Ταμείο Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας του Δημοσίου, γνωστό ως ΤΑΙΠΕΔ ή HRADF ιδρύθηκε με το νόμο 3986/2011. Σύμφωνα με το καταστατικό του, σκοπός του ΤΑΙΠΕΔ (άρθρο 4 καταστατικού του) είναι η αξιοποίηση περιουσιακών στοιχείων της Ιδιωτικής περιουσίας του Δημοσίου και περιουσιακών στοιχείων ΝΠΙΔ και ΝΠΔΔ όπως ορίζεται στην §1 του άρθρου 5 του ν. 3986/2011. 1. Η αξιοποίηση των περιουσιακών στοιχείων του Ταμείου διενεργείται με κάθε πρόσφορο τρόπο και κατά προτίμηση, με: α) Πώληση. β) Σύσταση εμπραγμάτων δικαιωμάτων, μεταξύ των οποίων δικαιωμάτων οριζόντιας και κάθετης ιδιοκτησίας. γ) Μεταβίβαση εμπραγμάτων δικαιωμάτων οποιασδήποτε φύσης επί αυτών. δ) Εκμίσθωση. ε) Παραχώρηση της χρήσης ή της εκμετάλλευσής τους. στ) Ανάθεση της διαχείρισης των περιουσιακών στοιχείων. ζ) Εισφορά τους σε ανώνυμες εταιρείες και στη συνέχεια πώληση των μετοχών που προκύπτουν. η) Τιτλοποίηση απαιτήσεων, ανεξάρτητα από τον επιχειρηματικό ή μη χαρακτήρα τους, σύμφωνα με τα άρθρα 10, 11 και 14 του ν. 3156/2003. Πλαζ, τουριστικές περιοχές, πρώην αεροδρόμια, πωλήθηκαν σε τιμές ευκαιρίας, σημειώνει το ντοκιμαντέρ. Λόγος γίνεται φυσικά για το πρώην αεροδρόμιο του Ελληνικού. "Κύριος στόχος δεν είναι η διαπίστωση αν έχει διαπραχθεί ή όχι από τα μέλη του Δ.Σ. του ΤΑΙΠΕΔ το αδίκημα της απιστίας και μάλιστα, λόγω του ύψους του ποσού, σε βαθμό κακουργήματος, γιατί αυτό αφορά αποκλειστικά το σκέλος της συμπεριφοράς του Ελληνικού Δημόσιου. Ζητούμενο είναι να μην προχωρήσει η κατάθεση της Σύμβασης Πώλησης για έγκριση από την ελληνική Βουλή, ώστε να μην συμπληρωθούν οι υπογραφές, που έχει ήδη βάλει το ΤΑΙΠΕΔ, με αυτές του Ελληνικού Δημοσίου". Τα παραπάνω έλεγε η Νάντια Βαλαβάνη στις 20 Δεκεμβρίου του 2014. "Υπάρχει μια ομάδα ελίτ που ληστεύει τη χώρα", λέει η Λούκα Κατσέλη στο Arte. Ο Χρήστος Κορτζίδης δήμαρχος του καλλικρατικού δήμου Ελληνικού - Αργυρούπολης, αναφέρει: "Είναι εξευτελιστικό το τίμημα που θα εισπράξει το δημόσιο. Όλα γίνονται για το καλό των ελίτ". Από τη δική του μεριά, ο Γιάννης Στουρνάρας σχολιάζει: "Τα ποσά των επενδύσεων στην περιοχή του Ελληνικού θα δώσουν ώθηση στην ελληνική οικονομία συνολικά". "Δεν γνωρίζουμε το περιεχόμενο της συμφωνίας και έχουν γίνει ερωτήσεις στο Κοινοβούλιο αλλά ακόμα υπάρχουν ερωτηματικά. Η απάντηση είναι πως το ΤΑΙΠΕΔ διέπεται από τους ιδιωτικούς όρους της οικονομίας και δεν μπορούν να δημοσιοποιηθούν αυτά τα στοιχεία", παρατηρεί ο κ. Κορτζίδης. "Η τρόικα συμπράττει με την εγκληματική πολιτική σε βάρος του δημοσίου συμφέροντος και των Ελλήνων πολιτών αλλά και σε βάρος των επόμενων γενεών", αναφέρει η Ζωή Κωνσταντοπούλου. Σταδιακά φτάνουμε στο σήμερα και στον Γιάνη Βαρουφάκη. Ο Harald Schuman στο περιθώριο της συνάντησης του Έλληνα υπ. Οικ. με τον κ. Σόιμπλε είχε έναν σύντομο διάλογο με τον κ. Βαρουφάκη. "Η Ελλάδα είναι στην υψηλότερη θέση διαφθοράς αυτή τη στιγμή. Το πρόγραμμα μας στοχεύει στο να πατάξει τη διαφθορά και τη διαπλοκή. Η οικονομική μας φιλοσοφία μεταρρυθμίσεων εντάσσεται στα πλαίσια της Ε.Ε. και της Ευρωζώνης και ζητάμε να μας σεβαστούν για να γυρίσουμε σελίδα". Μέσα στην κρίση, στόχος ήταν η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών και η διάσωση τους, σε Ελλάδα, Κύπρο αλλά στις χώρες του Ευρωπαϊκού Νότου. "Η λειτουργία της τρόικας παραβιάζει τις ελευθερίες και τους δημοκρατικούς θεσμούς", υπογραμμίζει ο οικονομολόγος James Steward του Πανεπιστημίου του Δουβλίνου. "Μιλάμε για έναν ιδεολογικό και πολιτικό έλεγχο που ορίζεται εκ των άνω". "Η Ελλάδα είναι ένα παράδειγμα χώρας όπου όλα έγιναν για να διασωθούν οι τράπεζες εις βάρος των πολιτών, με την "διοίκηση" της τρόικας να θέτει όρους", καταλήγει ο Harald Schuman, κλείνοντας το "Puissante et incontrôlée : la troïka". Το κανάλι: Το Arte είναι Γερμανογαλλικός τηλεοπτικός σταθμός με έδρα το Στρασβούργο. Ιδρύθηκε μετά από σύμβαση των δυο κρατών το 1992. Στόχος του είναι η προβολή Ευρωπαϊκών παραγωγών σε κινηματογράφο, ντοκιμαντέρ και σχόλιο. Παρότι το ποσοστό αγοράς του καναλιού δεν είναι μεγάλο, έχει μεγάλη επιρροή στη δημόσια γνώμη στις δυο χώρες. Εκπέμπει και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, στα Γαλλικά και στα Γερμανικά. Οι εκπομπές πωλούνται και σε άλλα κανάλια. Τράπεζα της Κύπρου: Έρευνα για την πώληση κυπριακών τραπεζών στην Ελλάδα Σε έρευνα σχετικά με την πώληση των υποκαταστημάτων των κυπριακών τραπεζών στην Ελλάδα ανακοίνωσε ότι προχωρεί η Κεντρική Τράπεζα της Κύπρου, ανακοινώνοντας ταυτόχρονα ότι το ΔΣ της ΚΤΚ αποφάσισε ομόφωνα την πλήρη αναδιοργάνωση και εκσυγχρονισμό της Τράπεζας. Η ανακοίνωση έγινε σχεδόν ταυτόχρονα με την κυκλοφορία του ντοκιμαντέρ. Σε απάντηση πρόσφατων αναφορών στον Τύπο για τις έρευνες που διεξάγονται για το σκάνδαλο της οικονομίας και τα θέματα διακυβέρνησης και αναδιάρθρωσης της, η ΚΤΚ εξέδωσε ανακοίνωση τεσσάρων σημείων αναφορικά με τις αποφάσεις που έλαβε τόσο για το θέμα της έκτακτης ρευστότητας από την ΕΚΤ όσο και για την πώληση των υποκαταστημάτων στην Ελλάδα και για την αναδιοργάνωση του οργανισμού. Σύμφωνα με την ανακοίνωση, ήδη διεξάγεται έρευνα για την Έκτακτη Παροχή Ρευστότητας (ELA) ως έχει ανακοινωθεί στις 21 Νοεμβρίου 2014. Αναφέρεται ακόμη ότι η ΚΤΚ έχει ήδη προχωρήσει με απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου της, ημερομηνίας 12 Νοεμβρίου 2014, στις διαδικασίες διεξαγωγής έρευνας σχετικά με την πώληση των υποκαταστημάτων των κυπριακών τραπεζών στην Ελλάδα το Μάρτιο 2013. Σημειώνεται πως σύμφωνα με γερμανικά ΜΜΕ η ΕΚΤ, σε συνεργασία με τους υπουργούς οικονομικών της Ευρωζώνης (Euro Group), φαίνεται πωςυποχρέωσαν τις τρεις μεγάλες τράπεζες της Κύπρου το Μάρτιο του 2013, να πουλήσουν τα υποκαταστήματα τους στην Ελλάδα στην Τράπεζα Πειραιώς – σε μία εξευτελιστική τιμή, με αποτέλεσμα να ζημιωθούν κατά το ποσόν των 3,4 δις €. Επιμέλεια - απόδοση στα ελληνικά: Χρήστος Δεμέτης, Λευτέρης Σαββίδης/news247.gr στις 11:21 μ.μ. Αποστολή με μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου BlogThis! Μοιραστείτε το στο Twitter Μοιραστείτε το στο Facebook Κοινοποίηση στο Pinterest

Οι Παγκόσμιες Κεντρικές Τράπεζες βρίσκονται σε απελπισία και το μακελειό πλησιάζει!


Παρασκευή, 27 Φεβρουαρίου 2015 Σήμερα ο David Stockman, ο άνθρωπος που ο Πρόεδρος Ronald Reagan κάλεσε μαζί με τον Δρ Paul Craig Roberts για να σώσει τις Ηνωμένες Πολιτείες από την καταστροφή το 1981, προειδοποίησε ότι οι παγκόσμιες κεντρικές τράπεζες είναι πλέον στο χείλος της απελπισίας και το μακελειό είναι προ των πυλών. «Ο χρόνος κυλά αντίστροφα. Η εκατόμβη έρχεται σύντομα και δεν έχει να κάνει απλώς με το αν η Ελλάδα παραμείνει στο ευρώ, ή όχι…». Για να συνεχίσει: «Αλλά είναι συμπτωματικά αυτού που πιστεύω ότι είναι η συλλογική κρίση στον κόσμο, το οποίο είναι ότι το επί δύο-δεκαετίες μεγάλο πείραμά μας σε οικονομικές διασώσεις, μαζική εκτύπωση χρήματος από τις κεντρικές τράπεζες παντού και το ασταμάτητο ερέθισμα χρέους, οδεύει προς τον τοίχο». Διάλυση της ΕΕ και του ευρώ «Κοιτάξτε τι πλησιάζει. Μετά την Τετάρτη στην Ευρώπη, είναι αδιανόητο για μένα ότι θα υπάρξει μόνιμη συμφωνία για την Ελλάδα. Είναι σχεδόν βέβαιο ότι τώρα βρισκόμαστε στο κατώφλι, ή διασχίζεται ο Ρουβίκωνας που θα οδηγήσει σε μια διάλυση της ΕΕ και του ευρώ. Υπάρχουν πάρα πολλές φυγόκεντρες δυνάμεις που ανατινάζουν αυτό το πείραμα, το οποίο ήταν μπάσταρδο από την αρχή». Βροντερή παγκόσμια κρίση εμπιστοσύνης «Αυτό στη συνέχεια θα καταλύσει μια βροντερή παγκόσμια κρίση εμπιστοσύνης στις κεντρικές τράπεζες, γενικά και στη συνέχεια θα ξεκινήσουν οι αγώνες. Παντού βλέπουμε στον κόσμο, οι κεντρικές τράπεζες είναι στην άκρη της απελπισίας. Η Σουηδία (έχει τώρα) προσχωρήσει στην πομπή των αρνητικών επιτοκίων. Η Δανία ήταν ήδη εκεί και απεγνωσμένα αγωνίζεται για να αποκρούσει μια μαζική εισροή κεφαλαίων από την ΕΕ στην αγορά τους. Είδαμε την καταστροφή πριν από λίγες εβδομάδες, όταν οι Ελβετοί τελικά έπρεπε να εγκαταλείψουν τη μάλλον φρενοβλαβή αξιολόγησή τους και η συναλλαγματική ισοτιμία αυξήθηκε εν μία νυκτί, δημιουργώντας τεράστιες απώλειες και μακελειό. Ο Draghi είναι σχεδόν έτοιμος να… ξεφορτώσει -και καλά- 1.3 τρισ. δολάρια, εκτυπωμένα χρήματα από αέρα στις ευρωπαϊκές χρηματοπιστωτικές και ομολογιακές αγορές. Η τρέλα της Ιαπωνίας δεν έχει όρια. ΟΙ κόκκινοι καπιταλιστές στο Πεκίνο πηδούν από χαρά τώρα, καθώς βλέπουν μια κατάρρευση παντού στις μαζικά υπερ-παρατεταμένες και υπερχρεωμένες αγορές τους, ιδιαίτερα των ακινήτων. Η Βραζιλία και η Τουρκία βρίσκονται σε τεράστια προβλήματα». Ο Stockman προειδοποιεί «Υπάρχουν απεριόριστες αναφλέξεις – σημεία κατάρρευσης στην παγκόσμια οικονομία και το χρηματοπιστωτικό σύστημα. Η απορία είναι μόνο το τι θα γίνει ο καταλύτης για να πυροδοτήσει όλη αυτή την κατάσταση». oparlapipas

Ο Μηλιός αποδομεί τη συμφωνία Βαρουφάκη


Ο Μηλιός αποδομεί τη συμφωνία Βαρουφάκη -Μιλάει για μεγάλη υποχώρηση και ειρωνεύεται τη νέα ορολογία... Νέο εσωκομματικό χτύπημα για την κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα. Μετά τις ενστάσεις που διατυπώθηκαν στην Κοινοβουλευτική Ομάδα, και ο Γιάννης Μηλιός επιτίθεται στον Γιάνη Βαρουφάκη για τη συμφωνία με τους εταίρους, με κείμενο που ανέβασε στον λογαριασμό του στο Facebook. Συγκεκριμένα, ο κ. Μηλιός μιλάει για υποχώρηση της κυβέρνησης στις προεκλογικές της δεσμεύσεις, κάνει λόγο για μία... συμφωνία ασαφή, χωρίς αριθμούς, ενώ υποστηρίζει πως το μόνο που πέτυχε ο υπουργός Οικονομικών είναι η αλλαγή στην ορολογία («θεσμοί», «υφιστάμενος διακανονισμός»). Μάλιστα, χαρακτηρίζει τη συμφωνία της 20ής Φεβρουαρίου ως ένα πρώτο βήμα σε ολισθηρό έδαφος. Στο κείμενο αναφέρεται πως το τοπίο που οργανώνεται είναι ασφυκτικό και ελάχιστα θυμίζει τα minimum που επιζητούσε η κυβέρνηση μέχρι και τις 12 Φεβρουαρίου. Αναφερόμενος στο πού κρίθηκε η διαπραγμάτευση, ο κ. Μηλιός υποστηρίζει πως καθορίστηκε προφανώς τόσο από εξωτερικούς παράγοντες όσο και από εσωτερικούς, οι οποίοι τελικά έπαιξαν και τον καθοριστικό ρόλο. Κάνει λόγο για ελλιπή προετοιμασία της κυβέρνησης και αντιφατικές τακτικές του ΥΠΟΙΚ, όπως για παράδειγμα: Την απουσία σοβαρού σχεδίου που να στηρίζεται σε αριθμούς και ανάλυση. Την εκφορά κάποιων γενικών αρχών της πρότασης για την απομείωση του χρέους από το Λονδίνο. Η κυβέρνηση έδωσε πολύ μεγάλο βάρος στην επικοινωνιακή διαχείριση του θέματος, σε σχέση με άλλες διαστάσεις. Αυτό αποτελεί αρνητικό σημάδι και για το εσωτερικό και για το εξωτερικό. Για παράδειγμα, το περιστατικό με τον Γερούν Ντάισελμπλουμ προφανώς τόνωσε το «εθνικό αίσθημα», αλλά συγχρόνως αφαίρεσε διαπραγματευτική ισχύ.

Σημαφορα...Semaphore...: Puissante et incontrôlée la troïka - Documentaire 2015

Σημαφορα...Semaphore...: Puissante et incontrôlée la troïka - Documentaire 2015

NEA BOMBA - Καμμένος: «Αν ήταν να ψηφίζουμε μνημόνια καθόμασταν και στη Νέα Δημοκρατία!»


NEA BOMBA Ο Πάνος Καμμένος χάνει την υπομονή του. Βάση των τελευταίων εξελίξεων φαίνεται πως ο Πάνος Καμμένος όπως και πολλοί Βουλευτές και στελέχη των ΑΝΕΛ είναι έντονα προβληματισμένοι. Όπως μαθαίνει μάλιστα το arouraios.gr, ο Υπουργός Άμυνας σε πρόσφατη συζήτηση που είχε με πρώην στελέχη της Νέας Δημοκρατίας, είπε χαρακτηριστικά: «Αν ήταν να ψηφίζουμε μνημόνια, καθόμασταν και στη Νέα Δημοκρατία». Όπως διαρρέει το περιβάλλον του, ο Πάνος Καμμένος δεν είναι διατεθειμένος να κάνει πίσω από τις προεκλογικές του θέσεις και είναι αποφασισμένος να φτάσει την κατάσταση στα άκρα εφόσον χρειαστεί parlapipas

ΒΟΜΒΑ ΜΕΓΑΤΟΝΩΝ… ΧΡΕΟΣ ΑΠΑΤΗ… Η ΕΛΛΑΔΑ ΔΕΝ ΧΡΩΣΤΑ ΤΙΠΟΤΑ…


Παρασκευή, 27 Φεβρουαρίου 2015 ΒΟΜΒΑ ΜΕΓΑΤΟΝΩΝ… ΧΡΕΟΣ ΑΠΑΤΗ… Η ΕΛΛΑΔΑ ΔΕΝ ΧΡΩΣΤΑ ΤΙΠΟΤΑ… Διαβάστε αυτό το άρθρο και θα καταλάβετε πολλά… «Το ελληνικό χρέος δεν είναι ως επί το πλείστον ελληνικό χρέος. Το χρέος το οποίο η Γερμανία και άλλες χώρες απαιτούν να πληρώνεται αφορούν χρήματα που οι Έλληνες δεν πήραν! Έτσι, οι Έλληνες δεν οφείλουν αυτά τα χρήματα. Πρόκειται για απάτη, γιατί οι Έλληνες δεν επιβαρύνονται με το χρέος». Lyndon LaRouche Αυτό που πρέπει να γνωρίζουν οι Αμερικανοί για την Ελλάδα και «το χρέος της» είναι πως η νέα ελληνική κυβέρνηση ζητά από την Ευρωπαϊκή Ένωση να σταματήσει να τη διοικεί μέσω Wall Street-Λονδίνου και να κάνει δυνατή την οικονομική ανάπτυξη και πάλι στην Ευρώπη. Αν αυτό δεν συμβεί, η επιδείνωση και τελικά η πτώχευση του συνόλου του υπερατλαντικού τραπεζικού συστήματος θα συνεχιστεί, όπως και οι αντιπαραθέσεις με τις μεγάλες δυνάμεις της Ρωσίας και της Κίνας… Και η απειλή του Παγκοσμίου Πολέμου θα γίνει πραγματικότητα… Η υπόλοιπη Ευρώπη, μέχρι στιγμής, αρνείται να κλείσει η αισχροκερδής Wall Street αισχροκέρδειας και ο υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ, Jack Lew υποστηρίζει την άρνηση, μεταξύ άλλων και με απειλητικά τηλεφωνήματα προς τον Έλληνα Υπουργό Οικονομικών, Γιάννη Βαρουφάκη. Τι απαιτούν Ομπάμα, Μέρκελ και λοιποί εξουσιαστές να κάνει η Ελλάδα, αντί για τερματισμό αυτής της πανευρωπαϊκής απάτης από τις τράπεζες; Θέλουν να… τρέξει ένα δημοσιονομικό πλεόνασμα ύψους 4,5% της ετήσιας οικονομίας της, αποκλειστικά και μόνο για να πληρώσει το «ελληνικό χρέος.» Γνωρίζετε τι θα σήμαινε αυτό αν προωθούνταν ως λύση για τις Ηνωμένες Πολιτείες; Να… τρέξουν ένα φορολογικό πλεόνασμα 750 δισεκατομμυρίων δολαρίων το χρόνο, προκειμένουν η κυβέρνηση να πληρώσει το χρέος της. Δεν θα ακούσετε τον Ομπάμα ή τον υποτακτικό του, Lew να μπαίνουν σε αυτή τη διαδικασία… Γιατί; ΕΙΝΑΙ ΑΔΥΝΑΤΟ ΝΑ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΘΕΊ… Το «ελληνικό χρέος» είναι μια απάτη ίδια με τη διάσωση TARP εδώ στις ΗΠΑ. Γίνεται εκτύπωση των $ 4 τρισεκατομμυρίων σε νέα κεφάλαια για να καλύψουν τα χρέη της Wall Street. Και δράστες είναι οι ίδιες οι συστημικές τράπεζες. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, οι μεγάλες τράπεζες πήραν τα εκατομμύρια και τα μετέτρεψαν σε τοξικά χρεόγραφα που ανατίναξαν το χρηματοπιστωτικό σύστημα και το σύνολο της οικονομίας το 2008. Η κυβέρνηση τους γλίτωσε την ίδια ώρα που το βιοτικό επίπεδο των πολιτών βυθίστηκε. Στην Ευρώπη, οι τράπεζες αγόρασαν τα χρεόγραφα ενυπόθηκων δανείων από τις τράπεζες των ΗΠΑ. Ταυτόχρονα έκαναν εκατομμύρια unrepayable subprime δάνεια των δικών τους – όχι μόνο για τους ιδιοκτήτες σπιτιού, αλλά και για τις κυβερνήσεις, χωρίς τα μέσα για να τα εξοφλήσουν, όπως εκείνες της Ελλάδας, της Ιρλανδίας, της Πορτογαλίας, της Ουγγαρίας και άλλων. Μεγάλες τράπεζες της Wall Street είχαν εμπλακεί, ιδίως η Goldman Sachs, η οποία δημιούργησε τα «μαγικά» παράγωγα: Το «Πάρτε ένα τραπεζικό δάνειο για την Ελλάδα», το κάνουν να μοιάζει με ένα απλό «νόμισμα ανταλλαγής» και όχι ένα χρέος – αλλά δέκα χρόνια αργότερα το μετατρέπουν σε ένα πολύ μεγαλύτερο χρέος. Η κρίση χρέους στις μεγάλες ευρωπαϊκές τράπεζες ξέσπασε το 2009, ένα χρόνο αργότερα από την κρίση που σημειώθηκε στο αμερικανικό τραπεζικό σύστημα. Τότε οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, οι οποίες ήταν εξίσου υπερχρεωμένες, δημιούργησαν το Ευρωπαϊκό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (EFSF), το αντίστοιχο δηλαδή TARP (Troubled Asset Relief Program), ύψους 1 τρισ. δολαρίων. Διέσωσαν τους τραπεζικούς κολοσσούς, με τη συμμετοχή του ΔΝΤ, χρησιμοποιώντας «μόνο» τα 600 δισ. για να πληρώσουν τα ανεξόφλητα χρέη των κυβερνήσεων. Τα 275 δισ. δολάρια καταβλήθηκαν για την αποπληρωμή του «ελληνικού χρέους». Αυτή η τεράστια τραπεζική διάσωση εγκρίθηκε από την ελληνική, την ιρλανδική και άλλες κυβερνήσεις και πέρασε κατευθείαν στις τράπεζες που υπήρξαν οι subprime δανειστές τους. «Πρέπει να τονίσουμε ότι αυτό το γεγονός είναι πρωταρχικής σημασίας για τις ΗΠΑ. Μπορεί να βυθιστεί η Wall Street εξαιτίας του. Αν υποβαθμιστεί η ελληνική απάτη, θα ξεκινήσει μια αλυσιδωτή αντίδραση του διεθνούς υπερατλαντικού συστήματος, όπως το σύστημα της Wall Street, το βρετανικό κ.α. Σε αυτούς τους ανθρώπους οφείλεται το χρέος και όχι στους Έλληνες»~ Lyndon LaRouche Η απάτη με το ελληνικό χρέος είναι κλασικό κόλπο. Το 2009 το χρέος στην Ελλάδα ήταν 300 δισ. δολάρια. Στη συνέχεια, η χώρα έλαβε δύο τεράστια πακέτα διάσωσης για το 2010 και το 2012, περίπου 140 δισεκατομμύρια δολάρια το καθένα. Λιγότερο από το 10% των εν λόγω 275 δισεκατομμυρίων δολαρίων έμεινε στην Ελλάδα και χρησιμοποιήθηκε από την Ελληνική κυβέρνηση. Τουλάχιστον το 90% των χρημάτων αυτών πήγε κατευθείαν και άμεσα στην Deutsche Bank, την HSBC, την JPMorgan Chase, καθώς και στους υπόλοιπους καρχαρίες, ενώ αμοιβαία κεφάλαια αντιστάθμισης κινδύνου δόθηκαν στα hedge funds. Η πρώην υπουργός Εργασίας & Κοινωνικής Ασφάλισης Λούκα Κατσέλη έχει προσκομίσει στοιχεία που αποδεικνύουν ότι στην πραγματικότητα η ελληνική κυβέρνηση έλαβε μόνο το 3% των 275 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Οι μόνες τράπεζες που αναγκάστηκαν να διαγράψουν το «ελληνικό χρέος» ήταν οι ελληνικές. Οι τράπεζες της Νέας Υόρκης και του Λονδίνου διατήρησαν το τοξικό χρέος στο «ενεργητικό» τους, εγγυημένο 100% από την ευρωπαϊκή απάτη διάσωσης. Όλο αυτό οδήγησε στη χρεοκοπία των ελληνικών τραπεζών, αναγκάζοντας την ελληνική κυβέρνηση να δανειστεί άλλα 50 δισ. δολάρια για να τις διασώσει. Έτσι, αντί να μειώνεται, το ελληνικό χρέος αυξανόταν. Μία απόλυτη απάτη! Στη συνέχεια, από το 2010 μέχρι και σήμερα, η Ελλάδα, η Ιρλανδία, η Πορτογαλία, κλπ υποχρεώθηκαν να πληρώσουν το «λογαριασμό» για τη διάσωση των τραπεζών σε πανευρωπαϊκό επίπεδο. Επέβαλαν τόσο σκληρά μέτρα λιτότητας που οι πολίτες τους μετανάστευσαν, τα ποσοστά θνησιμότητας αυξήθηκαν, οι γεννήσεις μειώθηκαν και η αιθαλομίχλη έπνιξε τις πόλεις, αφού οι κάτοικοι δεν μπορούσαν πλέον να πληρώσουν για τη θέρμανσή τους. Μετά από πέντε χρόνια «τιμωρίας» και αφού 250 δισ. δολάρια δόθηκαν στις τράπεζες, το χρέος της Ελλάδας από τα 300 αυξήθηκε στα 350 δισ… Debt Fraud: Greece Actually Owes Nothing! by https://larouchepac.com/ The Greek debt, as such, is mostly not Greek . LaRouche, Feb. 17

26/2/15

Ταράξτε τους τραπεζίτες στη νομιμότητα!...........Εδώ και τώρα τήρηση όλων των προεκλογικών δεσμεύσεών σας


Πέμπτη, 26 Φεβρουαρίου 2015 Ταράξτε τους τραπεζίτες στη νομιμότητα! ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΝ ΜΟΝΟ ΟΙ ΤΡΑΠΕΖΙΤΕΣ ΤΗΝ ΑΝΑΚΕΦΑΛΑΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΤΡΑΠΕΖΩΝ ΚΑΙ ΝΑ ΤΗΡΗΘΟΥΝ ΟΛΕΣ ΟΙ ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΕΣ ΔΕΣΜΕΥΣΕΙΣ ΤΣΙΠΡΑ – ΚΑΜΜΕΝΟΥ Η συμφωνία με τους δανειστές επετεύχθη, η χρεοκοπία δεν ήρθε ποτέ, αλλά και τα μνημόνια δεν σκίστηκαν, ενώ ο ελληνικός λαός αναμένει καρτερικά την υλοποίηση των προεκλογικών δεσμεύσεων του ΣΥΡΙΖΑ, ακριβώς όπως είχαν διατυπωθεί, σύμφωνα με το ακριβές περιεχόμενο του προγράμματος της Θεσσαλονίκης. Την ίδια ώρα που στην Ελλάδα έχει ξεκινήσει ήδη η συζήτηση, ακόμα και σε επίπεδα αντιπαράθεσης εντός του ΣΥΡΙΖΑ (οι ΑΝΕΛ προς το παρόν τηρούν στάση αναμονής), τα μηνύματα από τη Γερμανία, την Κομισιόν και το ΔΝΤ είναι συγκεκριμένα και όλα δείχνουν… τράπεζες. Τι σημαίνει αυτό; Πως για μια ακόμη φορά η Ελλάδα θα «σωθεί» για να περισωθούν οι τράπεζες και οι τραπεζίτες. Χρήματα θα δοθούν, πιθανότατα μέσω ενός τρίτου προγράμματος που δεν θα λέγεται μνημόνιο, αλλά θα έχει μια νέα ονομασία και μια συγκεκριμένη στόχευση. Την ανακεφαλαιοποίηση των ελληνικών τραπεζών που -όπως φαίνεται για μια ακόμη φορά μοιάζει- αναπόφευκτη… Όμως, κάπου εδώ τελειώνει το όμορφο παραμύθι που και δράκο έχει (σ.σ. απειλή χρεοκοπίας), αλλά αίσιο τέλος δεν θα έχει ποτέ. Και, προφανώς, έχει έρθει η ώρα να προσγειωθούμε στη σκληρή πραγματικότητα. Τη νέα και ενδεχομένως πιο σκληρή πραγματικότητα, που μέχρι στιγμής δεν ανταποκρίνεται με ακρίβεια σε σχέση με όσα είχαν υποσχεθεί προεκλογικά οι σημερινοί κυβερνώντες. Και προς αυτούς θα διατυπώσουμε ορισμένες επισημάνσεις, εξαιρετικά κρίσιμες για το μέλλον του τόπου και των Ελλήνων πολιτών. Για το μέλλον των τραπεζών, ας ανησυχήσουν οι μέτοχοί τους, εκείνοι που έπρεπε εδώ και χρόνια να έχουν παραδώσει τα κλειδιά και να έχουν οδηγηθεί ενώπιον της ελληνικής δικαιοσύνης. Σαφώς και είναι εξαιρετικά μικρό το χρονικό διάστημα, ώστε να βγουν ασφαλή συμπεράσματα, αφού η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ ακόμα δεν έχει καταθέσει ούτε ένα νομοσχέδιο στη νέα Βουλή, όμως αυτό δεν την καθιστά μη απολογούμενη ενώπιον του ελληνικού λαού, για ορισμένες… στραβοτιμονιές που ήδη έχει αρχίσει να κάνει στο εξαιρετικά κρίσιμο και απίστευτα ευαίσθητο «κεφάλαιο» διαχείρισης του τραπεζικού συστήματος. Αξίζει, μόνο, να θυμηθεί κανείς τη λέξη «Σεισάχθεια» που από το στόμα του Πρωθυπουργού κ. Αλέξη Τσίπρα ακούστηκε δεκάδες φορές προεκλογικά, το σύνθημα «Κανένα σπίτι σε χέρια τραπεζίτη» που Τσίπρας και Καμμένος είχαν ως κεντρικό προεκλογικό σύνθημα, χωρίς αστερίσκους και περιορισμούς. Αλλά και την αποφασιστικότητα του ΣΥΡΙΖΑ και των Ανεξαρτήτων Ελλήνων να απονεμηθεί δικαιοσύνη και να λογοδοτήσουν για τα πεπραγμένα τους οι διοικήσεις των ελληνικών τραπεζών για το αμαρτωλό παρελθόν τους, τα θαλασσοδάνεια και τα δισεκατομμύρια που… χάθηκαν, μέσα από την ανακεφαλαιοποίησή τους, που χρέωσε τον ελληνικό λαό με ένα ποσό που αγγίζει τα 50 δισεκατομμύρια ευρώ. Οι Έλληνες που ακόμα και στην περίοδο της διάλυσης της χώρας από την είσοδό της στα μνημόνια παρακολουθούν τις τράπεζες να πρωταγωνιστούν προκλητικά στα σκάνδαλα και να ξοδεύουν εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ για τη διαφήμιση προϊόντων τους, δίχως να προχωρούν σε κανένα πραγματικό μέτρο ανακούφισης των νοικοκυριών και των επιχειρήσεων, προς όφελος των πολιτών που αποδεδειγμένα έχουν πληγεί από την κρίση, δεν βλέπουν με καλό μάτι αυτή την κυβερνητική μεταστροφή σε σχέση με την αντιμετώπιση του τραπεζικού συστήματος. Ο Αλέξης Τσίπρας και ο Πάνος Καμμένος έχουν ξεκάθαρα δεσμευτεί ενώπιον του ελληνικού λαού ότι ο έλεγχος και η διοίκηση των συστημικών τραπεζών θα περάσει στο ελληνικό δημόσιο. Είναι σαφές ότι κάτι τέτοιο δεν πρόκειται να γίνει αποδεκτό από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, η οποία εμφανίζεται να έχει… μπλοκάρει την αλλαγή στη διοίκηση της Εθνικής Τράπεζας. Είναι όμως ακόμα πιο σαφές και αυτό πρέπει να το ξεκαθαρίσουν και πάλι ενώπιον του ελληνικού λαού οι δύο αρχηγοί των κομμάτων που συγκυβερνούν, ότι ο ελληνικός λαός δεν θα χρεωθεί ποτέ ξανά ούτε ένα ευρώ για να ανακεφαλαιοποιηθούν οι ελληνικές τράπεζες. Αν προκύψει νέα ανάγκη ανακεφαλαιοποίησης, αυτή θα πρέπει να καλυφθεί εξ ολοκλήρου με χρήματα των μετόχων των τραπεζών και όχι με νέα δάνεια, άρα και επιβολή νέου μνημονίου – προγράμματος από την ΕΚΤ, την Κομισιόν και πιθανότατα το ΔΝΤ. Το τραπεζικό κεφάλαιο έχει προκαλέσει ανεπανόρθωτες πληγές στην ελληνική οικονομία και την ελληνική κοινωνία με τη στάση που τήρησε την τελευταία πενταετία, αρνούμενο να συνδράμει αποφασιστικά στην καταπολέμηση της κρίσης και τη διοχέτευση ρευστού στην αγορά. Ήρθε η ώρα, λοιπόν, Τσίπρας και Καμμένος να απαιτήσουν εξηγήσεις από τον Μιχάλη Σάλλα και την παρέα του, να ανοίξουν όλους τους αμαρτωλούς φακέλους και να στείλουν τις υποθέσεις που εκκρεμούν στην ελληνική δικαιοσύνη. Να μάθουν άπαντες που πήγαν τα λεφτά της προηγούμενης ανακεφαλαιοποίησης… Αυτό περιμένει από τη νέα κυβέρνηση ο ελληνικός λαός. Η εποχή που «κυβερνούσαν» τη χώρα οι τραπεζίτες, πρέπει να μπει οριστικά και αμετάκλητα στο χρονοντούλαπο της ιστορίας. Χωρίς καμία άφεση αμαρτιών… Αλέξη, Πάνο μην κάνετε ούτε ένα βήμα πίσω. Εδώ και τώρα τήρηση όλων των προεκλογικών δεσμεύσεών σας… oparlapipas

θυμίζει την «ελπίδα που έρχεται» αλλά δεν έφτασε ποτέ! Κρίμα..


Ο εφιάλτης συνεχίζεται, με νέους πρωταγωνιστές ΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΚΟΠΟΥΛΟΥ Ο εφιάλτης συνεχίζεται, με νέους πρωταγωνιστές Σε κατάσταση νέας δυστυχίας η Ελλάδα Αθήνα, 26 Φεβρουαρίου 2015 Παρακολούθησα, προσεκτικά, όλο αυτό το διάστημα, τις δηλώσεις αλλά και τις πρακτικές της νέας Κυβέρνησης. Ήθελα, όπως και όλοι , να υπάρξουν θετικές εξελίξεις για το λαό και τη χώρα. Δυστυχώς επαναλαμβάνεται η αποτυχημένη πρακτική του «άλλα λέω, άλλα κάνω, άλλα υπογράφω και άλλα υλοποιώ». Η υπαναχώρηση της Κυβέρνησης είναι περισσότερο από καθαρή και δεν μπορεί να κρυφτεί, ούτε με λεκτικές ακροβασίες, ούτε με επικοινωνιακές μεθοδεύσεις, ούτε με μασκαρέματα, ούτε με αλλαγές λέξεων και χαρακτηρισμών. Η απόσταση των προεκλογικών δεσμεύσεων με τις μετεκλογικές συμφωνίες με τους δανειστές είναι χαοτική και δυστυχώς, η άτακτη υποχώρηση της Κυβέρνησης αφήνει ακάλυπτους και απροστάτευτους τους πολίτες της χώρας. Η λίστα του κ. Βαρουφάκη που προσδιορίζει το μέλλον μιας πιθανής συμφωνίας δεν διαφέρει σε τίποτα από τις προηγούμενες μνημονιακές δεσμεύσεις. Το μνημόνιο είναι ΕΔΩ, η τρόικα είναι ΕΔΩ και μετονομάζεται σε θεσμούς, το ΔΝΤ είναι ΕΔΩ και βασιλεύει, η λιτότητα είναι ΕΔΩ και στιγματίζει μια Κυβέρνηση που στο όνομα της Αριστεράς, ετοιμάζεται να κάνει την «ελπίδα», εφιάλτη. Από την «σταδιακή νέα προσέγγιση στις συλλογικές συμβάσεις εργασίας» και τον σεβασμό «σε ιδιωτικοποιήσεις που έχουν ολοκληρωθεί» ως τις «τράπεζες που θα λειτουργούν με υγιείς εμπορικές / τραπεζικές αρχές» και την δέσμευση της Ελλάδας «να αφαιρέσει φραγμούς στον ανταγωνισμό βασισμένη σε στοιχεία από τον ΟΟΣΑ» το πλαίσιο είναι απολύτως σαφές. Την ίδια στιγμή ένας λανθάνων εθνικισμός , στα όρια της αφέλειας, αναπαράγεται από τον συγκυβερνήτη Καμμένο ως τους χειροκροτητές της στάσης της Κυβέρνησης τύπου Άνθιμου ή Μπαλτάκου! Καλές οι προσεγγίσεις life style της πολιτικής, οι συζητήσεις για γραβάτες, κασκόλ και πουκάμισα, καλές και οι προσωπικές πολιτικές μετοχές για αυριανές διαλέξεις του κ. Βαρουφάκη σε Πανεπιστήμια και forum, αλλά η πραγματικότητα δείχνει αδυναμία, ενδοτικότητα και απουσία οποιουδήποτε σοβαρού σχεδίου για τη χώρα. Φαίνεται ότι η μοναδική «μεγάλη» στιγμή της Κυβέρνησης, μέχρι στιγμής, είναι η επιβράβευση του κ. Παυλόπουλου, με την εκλογή του στην Προεδρία της Δημοκρατίας, το ξέπλυμα των κυβερνήσεων του κ. Καραμανλή, για την φαυλότητα στην διαχείριση των πραγμάτων την εποχή που μεσουρανούσαν στα πολιτικά πράγματα της χώρας. Είναι αλήθεια πολύ περίεργη η αίσθηση μιας υποτιθέμενης Κυβέρνησης της Αριστεράς, με συγκυβερνήτη τον κ. Καμμένο, Πρόεδρο της Δημοκρατίας τον κ. Παυλόπουλο και ένα νέο μνημόνιο στα χέρια της. Τόσο περίεργη που θυμίζει την «ελπίδα που έρχεται» αλλά δεν έφτασε ποτέ! Κρίμα... filotimia

garden

Coztjrs: Why Are You Telling Me?

Coztjrs: Why Are You Telling Me?

Βαρουfu©k it, Γιάνη...


πέμπτη, 26 φεβρουαρίου 2015 Βαρουfu©k it, Γιάνη... Υποθέτω ότι έχετε ακούσει ή έχετε διαβάσει αρκετά για το περιεχόμενο της επιστολής που έστειλε ο υπουργός οικονομικών Γιάνης Βαρουφάκης στο Γιούρογκρουπ. Εδώ, απλώς θα υπογραμμίσουμε και θα σχολιάσουμε μια ντουζίνα σημείων από το περιεχόμενό της: (1) " ... η Ελληνική κυβέρνηση επίσης δεσμεύτηκε να δουλέψει σε στενή συμφωνία με τους Ευρωπαϊκούς εταίρους και θεσμούς, καθώς και με το ΔΝΤ..." - Αυτό για τους λίγους αιθεροβάμονες, οι οποίοι επιμένουν να χρησιμοποιούν την περίφραση "εθνική κυριαρχία". Δεσμευτήκαμε να... δουλέψουμε σε "στενή συμφωνία με τους ευρωπαϊκούς εταίρους και θεσμούς". Τώρα πόσο "στενή" θα είναι αυτή η συμφωνία, δεν γνωρίζουμε. Όπως δεν γνωρίζουμε τι θα γίνεται σε περιπτώσεις όπου δεν θα είναι και τόσο στενή: ποιανού θα περνάει; A propos, είχα ακούσει για "δουλειά σε στενή συνεργασία", τώρα άκουσα και για "δουλειά σε στενή συμφωνία". Μάλλον πρέπει να φρεσκάρω τα ελληνικά μου... (2) "Η πολιτική για τον ΦΠΑ θα πρέπει να εξορθολογιστεί (...) με σκοπό τον περιορισμό των απαλλαγών αλλά και την εξάλειψη παράλογων εκπτώσεων." - Ποιές απαλλαγές από τον ΦΠΑ έχουμε κατά νου; Όσες γνωρίζω εγώ, δεν έχουν να κάνουν με το εσωτερικό τής χώρας κι αυτές που έχουν σχέση με το εξωτερικό δεν μπορούμε να τις πειράξουμε. Κι από εκπτώσεις, οι μόνες που ξέρω είναι οι μειωμένοι συντελεστές στα νησιά τού Αιγαίου και η έκπτωση 50% σε φάρμακα, βιβλία και θέατρα. Κι αυτές δεν τις θεωρώ καθόλου παράλογες. Εκτός αν η κυβέρνηση έχει άλλη γνώμη. (3) "Επανεξέταση και έλεγχος δαπανών σε κάθε τομέα κρατικών δαπανών (π.χ. εκπαίδευση, άμυνα, μεταφορές, τοπική αυτοδιοίκηση, κοινωνικές παροχές)." - Μιας κι εδώ μιλάμε για δημοσιονομικά μέτρα, είναι σαφές ότι η "επανεξέταση" και ο "έλεγχος" των δαπανών θα γίνουν για να δούμε τι άλλο μπορούμε να κόψουμε από την παιδεία, την υγεία, την τοπική αυτοδιοίκηση κλπ. Παναπεί: ό,τι κόπηκε, κόπηκε και συνεχίζουμε. (4) "Εργασία προς τη δραματική βελτίωση της απόδοσης των τμημάτων και των μονάδων της κεντρικής και τοπικής κυβέρνησης..." - Το μόνο που θέλω να παρατηρήσω εδώ είναι η αγραμματοσύνη τού συντάκτη. Όλα τα πράγματα και όλες οι καταστάσεις, "δραματικά" μόνο χειροτερεύουν. Όταν βελτιώνονται, το κάνουν "θεαματικά" ή το κάνουν "εντυπωσιακά". Θα μου πείτε, εδώ έχουμε "θεσμοθετημένους θεσμούς" και πειράχτηκα από μια "δραματική βελτίωση"... Σωστό κι αυτό. (5) "Οι αρχές θα εξακολουθήσουν να εργάζονται επί διοικητικών μέτρων για την ενοποίηση και τον εξορθολογισμό των συνταξιοδοτικών πολιτικών και την εξάλειψη των κενών και των κινήτρων που οδηγούν σε υπερβολικό ποσοστό πρόωρων συνταξιοδοτήσεων σε ολόκληρη την οικονομία και, πιο συγκεκριμένα, στον τραπεζικό και στον δημόσιο τομέα." - Πρώτα-πρώτα, προσοχή στο "θα εξακολουθήσουν": όταν προηγείται το ρήμα "εξακολουθώ", δεν μπορεί να ακολουθεί καμμιά αλλαγή ή ριζοσπαστισμός αλλά μόνο "μια από τα ίδια". Επίσης, προσοχή στην επικέντρωση σε "τραπεζικό και δημόσιο τομέα". Προφανώς, κάτι θέλει να τονίσει ο συντάκτης με την υπογράμμιση αυτή και όποιος κατάλαβε, κατάλαβε. (6) "Οι αρχές θα καθιερώσουν στενότερη σύνδεση μεταξύ των συνταξιοδοτικών εισφορών και των εσόδων, τον εξορθολογισμό των παροχών, την ενίσχυση των κινήτρων για δήλωση της αμειβόμενης εργασίας, και την παροχή στοχευμένης βοήθεια στους εργαζόμενους μεταξύ 50 και 65 ετών, καθώς και μέσω ενός συστήματος εγγυημένου βασικού εισοδήματος, έτσι ώστε να εξαλειφθεί η κοινωνική και πολιτική πίεση για πρόωρης συνταξιοδότησης που πάνω-επιβαρύνει τα συνταξιοδοτικά ταμεία." - Δεν χρειάζονται πολλά λόγια εδώ, καθ' όσον το εργάκι είναι χιλιοπαιγμένο και το ξέρουμε. Μόνο προσέξτε την "στοχευμένη βοήθεια σε εργαζόμενους" και τα περί "συστήματος εγγυημένου βασικού εισοδήματος". Δεν ξέρω τι "αριστερό" σχεδιάζει η "αριστερή" κυβέρνηση αλλά όλα αυτά τα είδαμε να δρομολογούνται από την προηγούμενη κυβέρνηση των Σαμαροβενιζέλων. Πάντως, η ιδέα πως κάποιος που δουλεύει θα χρειάζεται και "στοχευμένη βοήθεια", με ανατριχιάζει καθώς προσπαθώ να φανταστώ υπό ποίες συνθήκες θα δουλεύει ώστε να χρειάζεται τέτοια βοήθεια. (7) "Η κυβέρνηση θα προωθήσει μέτρα για (...) την αξιολόγηση των υπαλλήλων βάσει πραγματικών κριτηρίων και την θέσπιση δίκαιων διαδικασιών για τη μεγιστοποίηση της κινητικότητας ανθρώπινων και άλλων πόρων στον δημόσιο τομέα." - Αφήνω ασχολίαστο το ότι μια αριστερή κυβέρνηση χαρακτηρίζει τους εργαζόμενους ως "ανθρώπινους πόρους" και ρωτάω: δηλαδή; Τί διαφορετικό θα κάνουν οι τωρινοί από όσα έκανε ο Κυριάκουλας; Αξιολόγηση με άλλον τρόπο; Μάλιστα. Κι όταν λέμε "μεγιστοποίηση κινητικότητας", τι εννοούμε; Παίρνουμε έναν καθηγητή μουσικής από την Καλαμπάκα και τον στέλνουμε στο Αίγιο ως τραυματιοφορέα; Ξανά μάλιστα. (8) "Θα πρέπει να ληφθούν μέτρα για την υποστήριξη των πλέον ευάλωτων νοικοκυριών που αδυνατούν να εξυπηρετήσουν τα δάνειά τους." - Συγγνώμη αλλά για τέτοια νοικοκυριά το μόνο κατάλληλο μέτρο που βλέπω είναι η σεισάχθεια. Εκτός αν εννοούμε ότι π.χ. θα αφήσουμε τις τράπεζες να τους πάρουν τα σπίτια κι εμείς θα τους εξασφαλίσουμε κρεββάτι σε κάποιον κοιτώνα. (9) " Ιδιωτικοποίηση και διαχείριση των δημόσιων περιουσιακών στοιχείων – Η προσέλκυση επενδύσεων σε τομείς-κλειδιά και η εκμετάλλευση των περιουσιακών στοιχείων του κράτους αποτελεσματικά, οι ελληνικές αρχές θα: - Δεσμευτούν να μην αναστρέψουν ιδιωτικοποιήσεις οι οποίες έχουν ολοκληρωθεί. Εκεί όπου η διαγωνιστική διαδικασία έχει ξεκινήσει η κυβέρνηση θα σεβαστεί τη διαδικασία, σύμφωνα με το νόμο. - Εξασφαλίσουν την παροχή βασικών δημόσιων αγαθών και υπηρεσιών από ιδιωτικοποιημένες επιχειρήσεις / βιομηχανίες σύμφωνα με τους εθνικούς στόχους και με την Ευρωπαϊκή νομοθεσία." - Με απλά λόγια: όσα ξεπουλήθηκαν, ξεπουλήθηκαν και πάμε τώρα να δούμε τι άλλο μπορούμε να ξεπουλήσουμε. Όσον αφορά δε τις πλουτοπαραγωγικές πηγές που έχουν περάσει σε χέρια ιδιωτών, το μόνο που θα κάνουν οι ελληνικές αρχές είναι να φροντίσουν ώστε νοι αγοραστές τους να κάνουν αυτό που δεσμεύτηκαν να κάνουν όταν τις αγόρασαν. Τόσο αριστερά! (10) "Η Ελλάδα δεσμεύεται να πετύχει τις βέλτιστες πρακτικές της ΕΕ σε όλο το φάσμα της νομοθεσίας για την αγορά εργασίας μέσα από μια διαδικασία διαβούλευσης με τους κοινωνικούς εταίρους, ενώ επωφελείται από την τεχνογνωσία και την συνεισφορά του ΔΟΕ, του ΟΟΣΑ και της διαθέσιμης τεχνικής βοήθειας." - Ουδέν σχόλιον. Το γκρέμισμα όσων εργασιακών δικαιωμάτων έχουν μείνει ακόμη όρθια, θα συνεχιστεί. Το πρόγραμμα της Λισαβόνας θα υλοποιηθεί. Ας μην ανησυχούν οι εταίροι μας. (11) "Η Ελλάδα δεσμεύεται να επεκτείνει και να αναπτύξει το υφιστάμενο καθεστώς που προβλέπει την προσωρινή απασχόληση ανέργων, σε συμφωνία με τους εταίρους και όταν το επιτρέπει ο δημοσιονομικός χώρος και να βελτιώσει τα προγράμματα για την ενεργή αγορά εργασίας, με στόχο την αναβάθμιση των δεξιοτήτων των μακροχρόνια ανέργων." - Κατ' αρχάς, προσέξτε πώς συμφωνεί η "αριστερή φρασεολογία" με την φρασεολογία των προηγούμενων: η λέξη "εργασία" φαίνεται πως θεωρείται μολυσμένη και προτιμάται η χρήση της λέξης "απασχόληση". Για την παγκοσμιοποιημένη οικονομία, δεν υπάρχουν "εργαζόμενοι", υπάρχουν μόνο "απασχολούμενοι". Όσο για την ουσία, όλοι καταλαβαίνουμε ότι το καθεστώς εκμετάλλευσης των άνεργων -το οποίο σήμερα το λέμε voucher και παλιότερα το λέγαμε stage- δεν θα συνεχιστεί απλώς αλλά θα επεκταθεί και θα αναπτυχθεί. Όλοι πρέπει να "απασχολούνται", ώστε να μην εξεγείρονται. Προσωρινά, βέβαια, καθ' όσον η ανεργία πρέπει να ανακυκλώνεται. (12) "Η ελληνική κυβέρνηση επιβεβαιώνει το σχέδιο της να αντιμετωπίσει τις ανάγκες που προκύπτουν από την πρόσφατη αύξηση της απόλυτης φτώχειας (ανεπαρκή πρόσβαση σε τροφή, στέγη, υπηρεσίες υγείας και της βασικές παροχές ενέργειας) μέσω ιδιαίτερα στοχευμένων και μη χρηματικών μέτρων (π.χ. κουπόνια τροφίμων)." - Η απόλυτη ξεφτίλα, λίγο πριν το τέλος της επιστολής. Αφού προηγήθηκε ένα μεγάλο κατεβατό για το τι θα κάνουμε ώστε να μη χάσουν δεκάρα οι δανειστές και να εξασφαλίσουν τα αυριανά κέρδη τους οι καπιταλιστές, υποσχόμαστε ότι θα φροντίσουμε εκείνους που θα δουλέψουν για να γίνουν όλα αυτά, εξασφαλίζοντάς τους ένα κουπόνι με το οποίο θα μπορούν να φάνε μια φασολάδα. Τώρα καταλαβαίνω γιατί ο Σαμαράς στην ομιλία του από το βήμα της βουλής, κατά την διαδικασία παροχής ψήφου εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση, δεν βαρέθηκε να επαναλαμβάνει την φράση "μπράβο και μαζί σας". Βαρουfu©k it, Γιάνη... Από Cogito ergo sum

Εκστρατεία κατά της Ελλάδας ξεκίνησε η Bild, με στόχο τον επηρεασμό των Γερμανών βουλευτών


Πέμπτη, 26 Φεβρουαρίου 2015 Εκστρατεία της Bild κατά της Ελλάδας με γιγαντιαίο «ΟΧΙ» Εκστρατεία κατά της Ελλάδας ξεκίνησε η Bild, με στόχο τον επηρεασμό των Γερμανών βουλευτών στην... αυριανή ψηφοφορία για την έγκριση επέκτασης του ελληνικού προγράμματος. Η εφημερίδα κυκλοφορεί με πρωτοσέλιδο «ΌΧΙ: Άλλα δισεκατομμύρια στους άπληστους Έλληνες», ενώ καλεί τους αναγνώστες να τυπώσουν το πρωτοσέλιδο ΌΧΙ από το site της, να διαδηλώσουν και να στείλουν μία selfie φωτογραφία τους με το ΌΧΙ στο email της γερμανικής εφημερίδας. «Την Παρασκευή, η Bundestag θα διαθέσει κι άλλα δισεκατομμύρια στην Αθήνα. ΌΧΙ! σε νέα ύψους δισεκατομμυρίων – δώρα στην Ελλάδα!» σημειώνεται. «Ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, αμφιβάλλει για τη βούληση των Ελλήνων και δικαίως γιατί οι Έλληνες φαίνεται να μην έχουν απολύτως καμία πρόθεση να αποπληρώσουν τα χρέη τους. Ο υπουργός Οικονομικών της Ελλάδας Γιάννης Βαρουφάκης δήλωσε χθες ότι τον Ιούλιο η χώρα του θα χρειαστεί και νέα βοήθεια, ενώ επανέφερε και το θέμα του κουρέματος». Σύμφωνα με την εφημερίδα οι χρεοκοπημένες ελληνικές κυβερνήσεις έχουν δεχθεί ήδη 250 δισ. ευρώ, με το γερμανικό μερίδιο να προσεγγίζει τα 80 δισ. ευρώ. planet gr

Φτώχεια και ανθρωπιστική κρίση στην Πορτογαλία των "επιτυχημένων" μνημονίων....Αντιφατικές αναγνώσεις του ίδιου προβλήματος


Πέμπτη, 26 Φεβρουαρίου 2015 Φτώχεια και ανθρωπιστική κρίση στην Πορτογαλία των "επιτυχημένων" μνημονίων Η πορτογαλική κυβέρνηση και οι εταίροι επαινούν τις μεταρρυθμίσεις των τελευταίων χρόνων για έξοδο από την κρίση, θεωρώντας τη χώρα πρότυπο επιτυχίας. Υπάρχει όμως και η άλλη πλευρά που τονίζει τα άλυτα προβλήματα. Στην Πορτογαλία δεν υπάρχει ομοφωνία ως προς την αποτίμηση των μεταρρυθμιστικών προσπαθειών που κατέβαλε η χώρα τα τελευταία χρόνια ως συνέπεια της μνημονιακής πολιτικής. Από τη μια πλευρά η πορτογαλική κυβέρνηση και πολλοί οικονομολόγοι ισχυρίζονται ότι τα χειρότερα έχουν περάσει. Από την άλλη, μέλη ανθρωπιστικών οργανώσεων κάνουν λόγο για ανθρωπιστική κρίση, η οποία επιδεινώνεται. Η κυβέρνηση επαναφέρει κάθε τόσο στο δημόσιο διάλογο το επιχείρημα της πρόωρης αποπληρωμής των δανείων, τα εξαιρετικά χαμηλά επιτόκια δανεισμού και το σχετικά χαμηλό ποσοστό ανεργίας που ανέρχεται στο 14%. Ωστόσο χρειάζεται μεγάλη προσοχή στην ερμηνεία αυτών των αριθμών, εκτιμά ο Ζοάο ντε Σόουζα από την ανθρωπιστική οργάνωση ΑΜΙ. Το ποσοστό της ανεργίας παραμένει χαμηλό λόγω των σύντομων και εν πολλοίς άσκοπων προγραμμάτων πρακτικής άσκησης, ενώ πολλοί είναι οι άνεργοι που δεν είναι δηλωμένοι στο ταμείο ανεργίας. Έτσι, σύμφωνα με υπολογισμούς της CGTP, της μεγαλύτερης πορτογαλικής Ένωσης Εργαζομένων, το πραγματικό ποσοστό της ανεργίας ανέρχεται στο 25%. Φτωχή χώρα, φτωχότεροι πολίτες Αλλά και όλοι όσοι εργάζονται δεν έχουν πολλούς λόγους για να είναι αισιόδοξοι. Ο κατώτερος μισθός στην Πορτογαλία έχει πέσει στα 430 ευρώ και από εξαίρεση τείνει να γίνει κανόνας. Από τις μειώσεις στους μισθούς πλήττονται κυρίως οι χαμηλόμισθοι στην κλωστοϋφαντουργία και υποδηματοποιία, οι οποίες αποτελούν τους πυλώνες της πορτογαλικής εξαγωγικής δραστηριότητας. Σύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία της Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας (INE) το ποσοστό των Πορτογάλων που ζει κάτω από το όριο της φτώχειας ανέρχεται στο 19%. Περίπου 2 εκατομ. Πορτογάλοι (σε μια χώρα με πληθυσμό 10 εκατομ.) έχουν αναγκαστεί να ζουν με έσοδα κάτω από το 60% του εθνικού μέσου όρου. Σύμφωνα με τον ντε Σόουζα το πάλαι ποτέ γενναιόδωρο κοινωνικό κράτος της Πορτογαλίας καταστράφηκε την περίοδο της κρίσης σχεδόν ολοσχερώς. «Τα κοινωνικά προβλήματα που προκλήθηκαν από τα μέτρα λιτότητας είναι δύσκολο να επιλυθούν», εκτιμά η Αουρόρα Τεξέιρα, καθηγήτρια Οικονομικών στο Πανεπιστήμιο του Πόρτο. Σύμφωνα με την Τεξέιρα η πορτογαλική κυβέρνηση κατάφερε να παρουσιάσει έναν εξισορροπημένο προϋπολογισμό λόγω της αύξησης των ωρών εργασίας και των περικοπών σε μισθούς και δημόσιες δαπάνες. Η χώρα κατάφερε να δει αμυδρά «φως στην άκρη του τούνελ», εντούτοις τα μέτρα αυτά έπληξαν τα ασθενέστερα στρώματα. Αντιφατικές αναγνώσεις του ίδιου προβλήματος «Έχουμε φτάσει στα όριά μας», αναφέρει στο μεταξύ ο ντε Σόουζα, αναφερόμενος στην πτυχή της ανθρωπιστικής κρίσης που έχει χτυπήσει και την Πορτογαλία τα τελευταία χρόνια. Τα συσσίτια της AMI στο Πόρτο, τη δεύτερη σε μέγεθος πόλη της Πορτογαλίας, δεν μπορούν ικανοποιήσουν τις ανάγκες όλων όσων προστρέχουν σε βοήθεια, ενώ τα τρόφιμα που προσφέρει η πορτογαλική οργάνωση σε όσους έχουν ανάγκη τελειώνουν εν ριπή οφθαλμού. Αντίστοιχη είναι η κατάσταση και στη Λισαβόνα, όπως και σε άλλες μεγάλες πόλεις. Σύμφωνα με την Τεξέιρα, η Πορτογαλία έζησε επί σειρά ετών πάνω από τις δυνάμεις της, ενώ μόλις πρόσφατα άρχισε να εμφανίζει δημοσιονομικό πλεόνασμα. Για την πορτογαλίδα οικονομολόγο αυτό επετεύχθη χάρη στις ευρείες, μνημονιακές μεταρρυθμίσεις των τελευταίων χρόνων. «Υπάρχει και πάλι ελπίδα», αναφέρει η Τεξέιρα, υπογραμμίζοντας ότι αυτό που έλειπε από την χώρα ως τώρα ήταν οι διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις. Η Πορτογαλία έπρεπε να αυξήσει ποιοτικά και ποσοτικά τα έσοδά της, να ενισχύσει τη ρευστότητα και να επενδύσει και σε άλλους τομείς πέρα από τον τουρισμό. Υπάρχει περιθώριο διαπραγμάτευσης Στο μεταξύ το κύμα μετανάστευσης νέων κυρίως Πορτογάλων συνεχίζεται. Από το ξέσπασμα της κρίσης πάνω από 100.000 απόφοιτοι πανεπιστημίων αλλά και ανειδίκευτοι εργάτες φεύγουν κάθε χρόνο για τη Μ. Βρετανία, τη Γαλλία και τη Γερμανία. Η Γκουανταλούπε Σιμόες από την Ένωση Νοσοκομειακού Προσωπικού αναφέρει ότι αυτοί που μένουν πίσω είναι εν τέλει οι φτωχότεροι και οι γηραιότεροι, οι οποίοι επιπλέον έχουν να αντιμετωπίσουν ένα σύστημα υγειονομικής περίθαλψης που έχει υποστεί σοβαρά πλήγματα από την πολιτική λιτότητας. Για την Αουρόρα Τεξέιρα πάντως μέτρα σαν και αυτά ήταν που έδωσαν στην Πορτογαλία ώθηση για να ανακτήσει τη χαμένη αξιοπιστία της στις αγορές. Η χώρα δανείζεται πάλι με ευνοϊκούς όρους, με τα επιτόκια δανεισμού να κυμαίνονται γύρω στο 2%. Η Πορτογαλία κατάφερε στο μεταξύ να αποπληρώσει τμήμα των χρεών της πριν από την προκαθορισμένη ημερομηνία. «Αυτό ακριβώς είναι που προσφέρει στην κυβέρνηση περισσότερο χώρο για διαπραγμάτευση», εξηγεί η Τεξέιρα «με γνώμονα την ανεξάρτητη θέσπιση πολιτικών προτεραιοτήτων». Ήδη η πορτογαλική κυβέρνηση έχει αρχίσει να κινείται προς την κατεύθυνση της χαλάρωσης της λιτότητας. Ωστόσο το αποτέλεσμα όλων αυτών των μέτρων θα κριθεί σύντομα στις βουλευτικές εκλογές εντός του 2015. Jochen Faget / Δήμητρα Κυρανούδη Πηγή: Deutsche Welle, www.capital.gr