Εμφανιζόμενη ανάρτηση

Panoptis ... Πανοπτης .... απόψεις , στοχασμοί ,οντολογικοί προβληματισμοί .: Συνοπτικα.(πισω απο την κουρτινα).

Panoptis ... Πανοπτης .... απόψεις , στοχασμοί ,οντολογικοί προβληματισμοί .: Συνοπτικα.(πισω απο την κουρτινα).

20/4/15

Ο Soros κι εγώ.......................O Γιάνης Βαρουφάκης στο Club Bilderberg......... Γιατί; Αμφέβαλλε κανείς ότι ο Γιάννης (με 2 "ν"), είναι στο club των... περιοόυσιων;;;;


Δευτέρα, 20 Απριλίου 2015 O Γιάνης Βαρουφάκης στο Club Bilderberg Γιατί; Αμφέβαλλε κανείς ότι ο Γιάννης (με 2 "ν"), είναι στο club των... περιοόυσιων;;;; Αχ καημένε νεοέλληνα... ποιοί σε κυβερνούν και καθορίζουν τη ζωή σου και το δυσοίωνο μέλλον της Πατρίδας σου... Πόπη Σουφλή Bilderberg 2015 will indeed take place at the Interalpen Hotel near Innsbruck in the Tyrol region, Thursday through Sunday, June 11-14. Γράφει ο Ian Ford Παραμονές Πάσχα 2015. Ο George Soros τηλεφωνεί στον Ελληνα υπουργό Οικονομικών Γιάνη Βαρουφάκη και του κάνει interview διάρκειας μιας ώρας. ΓΙΑΝΗΣ ΒΑΡΟΥΦΑΚΗΣ Στο τέλος της συνομιλίας-σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες του «Κουρδιστού Πορτοκαλιού»- τον ενημερώνει ότι έγινε δεκτός στο περίφημο Club Βilderberg, το οποίου η φετινή Σύνοδος θα γίνει στην Αυστρία και συγκεκριμένα στο ξενοδοχείο Interalpen Hotel κοντά στο Ινσμπουργκ στην περιοχή του Τυρόλου και στο διάστημα από τις 11 έως τις 14 Ιουνίου. Κι αν από το interview του Γιάνη δεν υπάρχουν φωτογραφικά ντοκουμέντα, οι φωτογραφίες του τραπεζίτη Οσβαλντ στα δικαστήρια της Ευελπίδων δεν πέρασαν απαρατήρητες. ΤΡΑΠΕΖΙΤΗΣ ΟΣΒΑΛΝΤ Οσβαλντ μέσω της γερμανικής τράπεζας Dresdner Bank AG η οποία εμφανίζεται στο διαδίκτυο να διατηρεί ακόμη στην Αθήνα γραφεία επί της οδού Chatzigianni Mexi 5, έβγαζε στο εξωτερικό εκατομμύρια ευρώ επωνύμων και ανωνύμων Ελλήνων φοροφυγάδων. Μάλιστα-όπως και ο Φάνης Λυγινός-ήταν ο άνθρωπος μέσω του οποίου ο Μαυρίδης της Siemens αναλάμβανε να λαδώσει τα εκλεκτά μέλη της εγχώριας ελίτ ανάμεσα στους οποίους γνωστοί πολιτικοί, Εισαγγελείς, δημοσιογράφοι, εκδότες κι άλλα φυράματα του είδους. Η λίστα των Οσβαλντ-Μαυρίδη αποτελεί αυτή την στιγμή ένα υπερόπλο στα χέρια του Μεγάρου Μαξίμου αλλά και του υπουργείου Οικονομικών. Η λίστα των Οσβαλντ-Μαυρίδη Μάλιστα περίοπτη θέση στην λίστα έχουν συγγενικά πρόσωπα κορυφαίων Ελλήνων πολιτικών-αν μας εννοείτε. Ο Οσβαλντ είναι αποφασισμένος να δώσει στις Αρχές και τα υπόλοιπα ονόματα-με τα στοιχεία που τα συνοδεύουν. Ακόμη κι αν του συμβεί κάποιο «ατύχημα» έχει φροντίσει τα στοιχεία να βρίσκονται και σε ασφαλείς θυρίδες δια παν ενδεχόμενο. Στην λίστα των Οσβαλντ-Μαυρίδη δεν υπάρχουν κορυφαία στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ όπως ο Αλέξης Τσίπρας, ο Γιάνης Βαρουφάκης, ο Νίκος Παππάς-τα πρόσωπα δηλαδή που έχουν πρωταγωνιστικό ρόλο στις διαπραγματεύσεις με τους εταίρους. Δεν υπάρχουν με απλά λόγια στοιχεία που να κρατάνε την σημερινή διαπραγματευτική ομάδα όμηρο στα χέρια των εταίρων. Αυτό δίνει την δυνατότητα στον πρωθυπουργό να κινηθεί ακόμη και πάνω σε τεντωμένο σχοινί. ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΓΑΠ-ΤΣΙΠΡΑ Λίγες μέρες πριν ο πρώην πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου θα βρισκόταν μάλλον αγχωμένος στο Μέγαρο Μαξίμου. Ο Αλέξης Τσίπρας άνοιξε το παράθυρο να μπει αέρας της Ανοιξης σε μια προσπάθεια να αποφύγει τους «κοριούς» με τους οποίους είναι παγιδευμένο το Μέγαρο Μαξίμου. Γι΄αυτό άλλωστε αντικατέστησε τους καναπέδες-ακόμη και τον πίνακα του Σαμαρά. Ο Παπανδρέου λοιπόν πρότεινε στον Τσίπρα να τον βοηθήσει με τις προσβάσεις του στο αμερικανικό και το εβραικό λόμπυ. Κάποιοι μάλιστα διαρρέουν ότι ο Παπανδρέου εκείνος που έκανε τις καλές συστάσεις στον Σόρος για τον Γιάνη Βαρουφάκη-παρότι το άστρο του Γιάνη είναι αυτόφωτο και δεν χρειάζεται πλέον συστάσεις. Δεν γνωρίζουμε τι ανταλλάγματα ζήτησε από τον σημερινό πρωθυπουργό ο Γιώργος Παπανδρέου για τις συγκεκριμένες υπηρεσίες. Ούτε κι αν ο Αλέξης Τσίπρας τις έκανε αποδεκτές. Αλλωστε πολύτιμες υπηρεσίες στο Μέγαρο Μαξίμου προσφέρει πανίσχυρη αμερικάνικη εταιρία δημοσίων σχέσεων έναντι αδράς αμοιβής. Οι Αμερικάνοι είχαν καλή διάθεση απέναντι στην ελληνική κυβέρνηση και έβλεπαν με συμπάθεια τόσο τον Αλέξη Τσίπρα όσο και τον Γιάνη Βαρουφάκη. Ως την στιγμή που διέρρευσε η πληροφορία για την απελευθέρωση του Σάββα Ξηρού. Αυτό ήταν ένα σοκ για τους Αμερικανούς. Οσο για τον Γιάνη Βαρουφάκη τώρα οι φήμες τον θέλουν το αμέσως επόμενο διάστημα να εγκαταλείπει την κυβέρνηση και να ανοίγει τα φτερά του για την δημιουργία κόμματος. Ο αντικαταστάτης του ήδη έχει βρεθεί στο πρόσωπο του Παναγιώτη Ρουμελιώτη, ο οποίος είναι εκλεκτός του Γιάννη Δραγασάκη. To 2012 o Γιάνης Βαρουφάκης με άρθρο του με τίτλο ο Σόρος κι Εγώ έγραφε για την γνωριμία τους και την τότε φημολογία. Ο Soros κι εγώ1 Ο Soros κι εγώ (Απρίλιος 2012) Κατ’ αρχήν να σας πω ότι τον Soros τον γνώρισα πριν δέκα περίπου ημέρες στο Βερολίνο, όταν βρεθήκαμε στο ίδιο πάνελ σε συνέδριο που διοργάνωσε το ΙΝΕΤ (με θέμα το μέλλον της Ευρώπης – αν θέλετε μπορείτε να ρίξετε μια ματιά στην ομιλία του, στην ομιλία μου, καθώς και στην συζήτηση που ακολούθησε μετά). Πριν από αυτό, πέρσι, είχαμε αρχίσει έναν διάλογο μέσω κοινού γνωστού οικονομολόγου ο οποίος είχε στείλει στον Soros κριτική που είχα γράψει στην προτεινόμενο από αυτόν «λύση» για την Κρίση του Ευρώ. Μέσω του ίδιου ατόμου μου είχε μηνύσει την διαφωνία του με την διαφωνία μου. (Από τότε δημοσίευσα άλλες δύο κριτικές σε νέες προτάσεις του. Δείτε εδώ κι εδώ.) Όταν έλαβα την πρόσκληση για το συνέδριο του ΙΝΕΤ στο Βερολίνο, γνωρίζοντας ότι ο Soros είναι βασικός χρηματοδότης του ΙΝΕΤ (αν και όχι μόνο – π.χ. ο William Janeway μόλις δώρησε $25 εκατομμύρια για τα ερευνητικά προγράμματα του ινστιτούτου) νόμισα ότι ίσως να προέκυψε ως προέκταση εκείνης της έμμεσης συνομιλίας. Δεν ήταν όμως έτσι. Η πρόσκληση προέκυψε μετά από εισήγηση του φίλου μου και συνάδελφου Jamie Galbraith (του Πανεπιστημίου του Τέξας) ο οποίος με παρακάλεσε να βοηθήσω και στην διοργάνωση του συνεδρίου. Το αποτέλεσμα ήταν μια συμάζωξη μεγάλου ενδιαφέροντος (βλ. εδώ για τους πολλούς συμμετέχοντες, ένας εκ των οποίων ήταν και ο Soros). Αν θέλετε να μάθετε κι άλλα για την σχέση μου με τον επιφανή «παίκτη» των χρηματαγορών, πολύ φοβάμαι ότι θα σας απογοητεύσω. Πέραν μιας σύντομης συζήτησης στην διάρκεια του πάνελ και μιας λίγο μακρύτερης στο δείπνο που ακολούθησε, ουδέν. Όσο για τα περί εργασίας μου στο ίδρυμά του στο… Seattle (το οποίο απλώς δεν υπάρχει, καθώς το ίδρυμά του δεν έχει γραφεία στην πολή από την οποία σας γράφω τώρα), όταν θα σας πω (σε επόμενο άρθρο) τι κάνω εδώ που είμαι νομίζω ότι θα βάλετε τα γέλια (με όσους γράφουν τις ανοησίες αυτές). Αλλά για να μην νομίζετε ότι προσπαθώ να αποστασιοποιηθώ από τον κ. Soros, επιτρέψτε μου να πω κάτι που σίγουρα θα ρίξει νερό στο μύλο όσων θέλουν να εξασκήσουν το ταλέντο τους σε φανταστικές ιστορίες και λιβέλους: Τον θεωρώ σημαντική προσωπικότητα και, για αυτό, χάρηκα πολύ που τον γνώρισα, και μάλιστα που οι θέσεις μας, όσο αφορά την Κρίση του Ευρώ, έχουν έρθει πολύ κοντά. Ο Soros είναι από τους ανθρώπους που, κανονικά, δεν έπρεπε να συμπαθώ. Κατ’ αρχάς, είναι φανατικός οπαδός του Karl Popper (ο οποίος υπήρξε δάσκαλός του στο LSE). Αν και δεν έχω τίποτα εναντίον του Popper (τουναντίον τον θεωρώ σημαντικό διανοούμενο) δεν σας κρύβω ότι με ξενίζει να είναι κάποιος οπαδός του οποιουδήποτε. Πέραν τούτου, ο Soros έχει περάσει όλη του την ζωή στοιχηματίζοντας στις αγορές χρήματος – με τις οποίες έχω αισθητική και ιδεολογική «διαφωνία». Πρώτη φόρα άκουσα για αυτόν, όπως σχεδόν όλοι μας, στις αρχές της δεκαετίας του ’90 όταν τα έβαλε μόνος του με την Τράπεζα της Αγγλίας και… κέρδισε (με την έμμεση αρωγή, πρέπει να πω, της Γερμανικής Κεντρικής Τράπεζας – της Bundesbank). Αν θυμάστε στα τέλη της δεκαετίας του ’80, και στις αρχές της δεκαετίας του ’90, η Ευρώπη προσπάθησε να δημιουργήσει ένα σύστημα συναλλαγματικών ισοτιμιών που να περιορίζει τις διακυμάνσεις της αξίας τους ενός ευρωπαϊκού νομίσματος σε σχέση με το άλλο. Ο Soros θεώρησε πως αυτό το σύστημα ισοτιμιών δεν μπορούσε να περπατήσει, ότι οι οικονομικές δυνάμεις που ασκούνταν πάνω του θα το διέλυαν στα εξ ων συνετέθη. Όπως έμαθα αργότερα, από στέλεχος της Τράπεζας της Αγγλίας, ο Soros επισκέφτηκε τον Norman Lamont, υπουργό οικονομικών της Βρετανίας, για να του εξηγήσει τους λόγους που θεωρούσε πως το ευρωπαϊκό σύστημα ισοτιμιών (στο οποίο συμμετείχε και η Βρετανία), έτσι όπως είχε διαμορφωθεί, θα δημιουργούσε προβλήματα στις ευρωπαϊκές οικονομίες. Να τον προειδοποιήσει ότι είναι ευάλωτο σε κερδοσκοπικές επιθέσεις επειδή δεν λαμβάνει υπ’ όψη την υποβόσκουσα κρίση στο ισοζύγιο πληρωμών της Ευρώπης η οποία δημιουργείται όσο οι Κεντρικές Τράπεζες της Ευρώπης πασχίζουν να «κλειδώσουν» τις ισοτιμίες των νομισμάτων. Ο Lamont τον άκουσε προσεκτικά και του έδειξε την πόρτα. Ο Soros, προσπάθησε κατόπιν να κρούσει τον κώδωνα του κινδύνου στον Διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας της Αγγλίας, ο οποίος όμως ούτε καν τον δέχθηκε. Αφού απέτυχε να τους πείσει με το καλό αποφάσισε, σίγουρος για την θεωρία του, να τους αποδείξει με διαφορετικό τρόπο (με το αζημίωτο βέβαια)ότι έκαναν κακό στις χώρες τους αγνοώντας τον. Τι έκανε; Δανείστηκε τεράστια ποσά και στοιχημάτισε ότι η αγγλική λίρα και η ιταλική λιρέτα δεν θα μπορέσουν να κρατήσουν την ισοτιμία την οποία είχαν «τάξει οι αρχές στις αγορές. Όσο πιο πολλά χρήματα δανειζόταν ο Soros για να στοιχηματίσει εναντίον των φιξαρισμένων ισοτιμιών λίρας και λιρέτας, τόσο πιο πολλές λίρες και λιρέτες αγόραζαν (με τα αποθεματικά τους άλλων νομισμάτων) οι Κεντρικές Τράπεζες Αγγλίας και Ιταλίας ώστε ν τον αποκρούσουν. Επρόκειτο για μια τεράστια μονομαχία μεταξύ, από την μία, δύο κραταιών Κεντρικών Τραπεζών και, από την άλλη, ενός μοναχικού καβαλάρη των αγορών. Κανείς δεν πίστευε ότι από αυτή την τιτανομαχία θα έβγαινε κερδισμένος ο Soros. Τρείς μέρες και τρεις νύχτες κράτησε η «σώμα-με-σώμα» μάχη στα μαρμαρένια αλώνια των χρηματαγορών. Κάποια στιγμή λίρα και λιρέτα άρχισαν να υποχωρούν. Εκείνη την στιγμή δημοσιογράφος ρώτησε δημοσίως εκπρόσωπο της Bundesbank, της Κεντρικής Τράπεζας της Γερμανίας, αν θα στήριζε τα νομίσματα της Βρετανίας και της Ιταλίας έτσι ώστε να ανταπεξέλθουν στην αντιπαράθεσή του με τον Soros. Όταν εκείνος δεν απάντησε, τότε οι «αγορές» (που ως εκείνη την στιγμή παρέμεναν θεατές της μονομαχίας) μπήκαν στο παιχνίδι με την μεριά του Soros. Το παιχνίδι είχε κριθεί. Η κυβέρνηση της Βρετανίας αρνιόταν όμως να το παραδεχθεί. Έφτασε στο σημείο να αυξήσει τα επιτόκια στο 1000% ετησίως (για μια μέρα) με στόχο να αποφύγει την ήττα. Δεν τα κατάφερε. Την επόμενη μέρα το πρωί, ένας καταρρακωμένος Norman Lamont κάλεσε τους δημοσιογράφους να τους πει ότι η Βρετανία αποσύρεται από τον μηχανισμό σταθερών ισοτιμιών. Την ίδια μέρα ακολούθησε η Ιταλία και αμεσώς μετά το σύστημα αυτό, ουσιαστικά, κατέρρευσε. Αυτό το επεισόδιο έπεισε την Γερμανία να καταργήσει το μάρκο υπέρ της δημιουργίας του κοινού νομίσματος. Υπό μία έννοια λοιπόν, ο Soros «ευθύνεται» για την δημιουργία του κοινού νομίσματος. Χρόνια μετά, η Κρίση του 2008 τον έκανε να καταλήξει στο (σωστό) συμπέρασμα ότι, έτσι όπως δομήθηκε το ευρώ, και δεδομένης της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κρίσης, το ευρώ αποδομείται (ιδίως υπό την πίεση των μέτρων λιτότητας που, αντί να λύνουν το πρόβλημα του χρέους, επιτελούν καταστροφικό έργο). Πήρε σβάρνα τις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες κι εδώ και δύο χρόνια συμβουλεύει τους ευρωπαίους ηγέτες ότι στραβά αρμενίζουν. Αυτή την φορά δεν φαίνεται να στοιχημάτισε εναντίον του ευρώ – τουλάχιστον όχι όπως τότε, το 1992, εναντίον του προκατόχου του ευρώ. (Κάποιοι μου λένε ότι έχει λίγο-πολύ αποσυρθεί, έτσι κι αλλιώς, από τις αγορές.) Όλα αυτά σας τα γράφω, με αφορμή τις φήμες για του λόγου μου, επειδή κάτι σημαντικό μας λένε ως προς το βάθος της Κρίσης που περνά η Ευρώπη. Δεν ξέρω, και δεν θέλω να ξέρω, τι κάνει ο Soros, και ο κάθε Soros, στις αγορές χρήματος που αντιπαθώ. Αυτό που μπορώ να σας πω, και νομίζω ότι έχει σημασία, είναι ότι από τότε που ξέσπασε η Κρίση, το 2008, ο Soros καταθέτει συνεχώς προτάσεις επίλυσής της οι οποίες, αν γίνουν αποδεκτές, θα βοηθήσουν την χώρα μας (και βέβαια όλη την Ευρώπη). Και παράλληλα θα εξαφανίσουν τα αμύθητα κέρδη που θα έβγαζε ο ίδιος αν κράταγε το στόμα του κλειστό και απλά «έπαιζε» στις αγορές. Κλείνω με μια καθαρά προσωπική εικασία: Ξέρετε γιατί, κατά την γνώμη μου, φέρει βαρέως την Κρίση του Ευρώ και πασχίζει να πείσει τις κυβερνήσεις (ιδίως της Γερμανίας) να αλλάξουν ρότα (αντί να στοιχηματίζει εναντίον τους όπως έκανε το 1992 εναντίον των Κεντρικών Τραπεζών Αγγλίας και Ιταλίας); Επειδή τον κατατρέχει και τον κυνηγά το φάσμα μιας νέας δεκαετίας του ’30. Όταν στην συζήτησή μας αναφέρθηκα στον κίνδυνο η αποδόμηση του ευρώ να μας πάει σε μια μεταμοντέρνα έκδοση εκείνης της απαίσιας δεκαετίας, κούνησε σιωπηλά το κεφάλι και συμφώνησε. Ως ουγγρο-εβραίος με μνήμη του τι αυτό σήμανε τότε, παρακολουθεί την «άνθηση» μπουμπουκιών τύπου Χρυσής Αυγής και τρέμει. Ένα συναίσθημα που συμμερίζομαι απόλυτα (κι ας μην δουλέυω για αυτόν!). Ο Soros κι εγώ2 kourdistoportocali Πηγή Πόπη Σουφλή

Δεν υπάρχουν σχόλια: