Εμφανιζόμενη ανάρτηση

Panoptis ... Πανοπτης .... απόψεις , στοχασμοί ,οντολογικοί προβληματισμοί .: Συνοπτικα.(πισω απο την κουρτινα).

Panoptis ... Πανοπτης .... απόψεις , στοχασμοί ,οντολογικοί προβληματισμοί .: Συνοπτικα.(πισω απο την κουρτινα).

22/4/17

Η... αντίσταση του "εθνάρχου" Κ. Καραμανλή κατά της χούντας


Σάββατο, 22 Απριλίου 2017 Η... αντίσταση του "εθνάρχου" Κ. Καραμανλή κατά της χούντας Στις 5 Αυγούστου 2015 ανήρτησα στο διαδίκτυο ένα κείμενό μου υπό τον τίτλο: «Κ. Καραμανλής: Ιστορία και Κύπρος»... Αποτέλεσμα εικόνας για καραμανλησ κωνσταντινοσ χουντα του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΠΑΠΑΓΑΡΥΦΑΛΛΟΥ Για την επίρρωση των όσων έγραψα σ’ αυτό το κείμενο, επικαλούμαι και τούτο το έργο του Νικ. Μακαρέζου, το οποίο έλαβα γνώση εκ των υστέρων: «Πως καταλήξαμε στη «μεταπολίτευση» (Νοέμβριος 1973 – Ιούλιος 1974), (εκδ. γ΄ «Φιλιππότη» Αθήνα 2010, ιστορική μαρτυρία). Στο έργο αυτό υπάρχει πληθώρα χειρογράφων ντοκουμέντων για τη... συνεργασία Κ. Καραμανλή – Ν. Μακαρέζου. Μόνο μια προσθήκη: Ο υπομνηματογράφος Καραμανλής προς τον ηγετικό παράγοντα της 21ης Απριλίου 1967 έγινε πρωθυπουργός ξανά και πρόεδρος δημοκρατίας. Ο δάσκαλος της Άνω Κωλοπετινήτσας που αναγκάστηκε να εκφωνήσει τον «Πανηγυρικό» της 21ης Απριλίου διώχθηκε για.. χουντικός, ενώ ο Κ. Καραμανλής που έστελνε υπομνήματα στον Ν. Μακαρέζο και του πρότεινε, από το Παρίσι, να αναλάβει ο ίδιος Πρόεδρος Δημοκρατίας, τιμήθηκε ως.. αντιστασιακός!!! Αυτή του η επιθυμία όμως δεν πραγματοποιήθηκε γιατί επεκράτησε, τελικά «η επίμονη άρνηση του Ταξιάρχου Δ. Ιωαννίδη και της Ηγεσίας των Ε.Δ. να δεχθούν τη «λύση Καραμανλή». Παρά ταύτα όμως αυτές οι αντιδράσεις, γράφει ο Ν. Μακαρέζος, «θέριευαν και την επιθυμία του να ξαναγυρίσει στην Ελλάδα και να καταλάβει τον θώκο του ανωτάτου αρχόντος..». Επανερχόμενος ο «εθνάρχης», με προτάσεις του, που έγιναν τέλος Μαΐου 1974, προς Δ. Ιωαννίδη, έγραφε: «Να του αναθέσει το καθεστώς το αξίωμα του Προέδρου της Δημοκρατίας, να ορκιστεί ως Πρωθυπουργός ο Φ. Γκιζίκης, να αναλάβει ο Δ. Ιωαννίδης, την αρχηγία των Ενόπλων Δυνάμεων» (βλ. οπ.π. σελ. 97). Έτσι λένε τα ντοκουμέντα της ιστορίας! Γελοία Ελλάς! Απέκτησε τη «δημοκρατία» «φέρνοντας τον Καραμανλή δια του «Αττίλα», όπως γράφει ο Ν. Μακαρέζος, προσθέτοντας: «Ο Φ. Γκιζίκης και οι υπόλοιποι από τη στρατιωτική ηγεσία, έχουν ήδη επιτελέσει το μεγάλο τους κατόρθωμα: Να πνίξουν στο αίμα, τους θρήνους και στο πένθος την Κύπρο» (βλ. οπ.π. σελ. 101). Από τα όσα καταγράφηκαν προκύπτει η πρόδηλη προσπάθεια του Κ. Καραμανλή να συνεργαστεί με το Στρατιωτικό Καθεστώς και ν’ αναλάβει το αξίωμα του Προέδρου της Δημοκρατίας (Διάψευση δεν υπήρξε). Επρόκειτο για μια έμμονη ιδέα και προσπάθεια ασίγαστη, την οποία συνέχισε και τον Απρίλιο του 1974, όπως προκύπτει από τα όσα κατέθεσε ο τότε υπουργός παρά τω πρωθυπουργώ του Στρατιωτικού Καθεστώτος Δημήτριος Καρακώστας. Τα όσα παρατίθενται, τα κατέθεσε τηλεοπτικά σε συνέντευξή του, στις 16 Ιουλίου 2001, στην ΕΡΤ, στον δημοσιογράφο Ε. Παπαδόπουλο. Η πολύωρη αυτή συνέντευξη, από τον άνθρωπο που ήταν μέσα στα πράγματα και είχε άμεση γνώση, αναδημοσιεύθηκε στο συλλογικό του έργο με τίτλο: «Τομή εις τα γεγονότα (2004-2008)» εκδ. ιδίου, Αθήναι 2009). Η αναφερόμενη συνέντευξη καταλαμβάνει τις σελ. 531-600 και το μεταφερόμενο σχετικό παράθεμα καταγράφεται στην σελ. 576. Αντιγράφω: «Δ. Καρακώστας: Ο Καραμανλής, μέσω διαφόρων προσώπων, είχε αντιληφθή τας διαθέσεις του καθεστώτος, ως προς το πρόσωπόν του. Δοθέντος μάλιστα, ότι περί τα τέλη του μηνός Απριλίου 1974 και προκειμένου να δημιουργήση αντιπερισπασμόν εις τας κινήσεις Παναγιώτη Κανελλόπουλου και Στέφανου Στεφανόπουλου προς το καθεστώς. Απηυθύνθη δια προσωπικού του απεσταλμένου, πολιτικού και μεγαλοβιομηχάνου, εις τον ταξίαρχον Δημήτριον Ιωαννίδην, προσωπικώς και του πρότεινε: α) Συνεργασίαν με το Στρατιωτικό Καθεστώς, υπό τον ίδιον τον Καραμανλήν ως Πρόεδρον της Δημοκρατίας, β) Τον Δημήτριον Ιωαννίδην ως αρχηγός των Ενόπλων Δυνάμεων και γ) Τριετή, κατ’ αρχήν, παράτασιν του Στρατιωτικού καθεστώτος. Περί της απαντητικής αιτιολογίας του τότε ταξίαρχου Δημήτριου Ιωαννίδη εις την πρότασιν του Κ. Καραμανλή θα επανέλθη, όπως εκτιμώμεν και θα μιλήση εμπεριστατωμένος και αναλυτικώς ο ίδιος ο στρατηγός Ιωαννίδης, εις τα εν καιρώ απομνημονεύματά του» (Σ.τ.Σ. Όλες οι υπογραμμίσεις του γράφοντος). Αυτά καταθέτει ο τότε υφυπουργός Δ. Καρακώστας το 2001, στην ΕΡΤ και δεν φάνηκε να ενοχλούνται οι κάθε λογής αντιστασιακοί και προοδευτικοί που υμνούσαν – και υμνούν τον «Εθνάρχη». Δεν γνωρίζω αν και τι έγραψε ο αποθανών Ιωαννίδης γι’ αυτή την προσπάθεια του Κ. Καραμανλή να συνεργαστεί στενά με το καθεστώς. Συνεχίζοντας ο Καρακώστας λέει – ως προς τις αντιδράσεις του Δ. Ιωαννίδη -: «Κατ’ αρχήν ήσαν θετικαί, αλλά προϊόντος του χρόνου, ο Καραμανλής, εφ’ όσον δεν εκαλείτο από της ενάρξεως του στρατιωτικού καθεστώτος του 1967, να διαμορφώση ο ίδιος την πολιτικήν κατάστασιν εις την χώραν, βυσσοδομούσε μέσω Μακαρίου και μέσω άλλων προσώπων, να δημιουργηθή, καθ’ οιονδήποτε τρόπον, κρίσις εις την Ελλάδα» (οπ.π.σελ. 577). Καταλήγοντας θα έλεγα, ως γενικό συμπέρασμα, και σε συνδυασμό τα όσα έγραψα στις 5 Αυγούστου του 2015, ότι: Ο Κ. Καραμανλής, τον οποίο τόσο συχνά – πυκνά επικαλούνται και δοξάζουν οι νεοδημοκράτες, επεδίωξε πεισμόνως τη συνεργασία με το Στρατιωτικό καθεστώς λόγω αρχομανίας. Ο ρόλος του στην τραγωδία της Κύπρου είναι αμφιλεγόμενος και για το λόγο αυτόν προφανώς έσπευσε να κλείσει τον «Φάκελο Κύπρος», μόλις ανέλαβε την πρωθυπουργία, με την υπ’ αριθ. 45 Πράξη του Υπουργικού Συμβουλίου της 7ης Μαρτίου 1975 «για λόγους εθνικού συμφέροντος»! Τι σόϊ συμφέρον είναι αυτό το «εθνικό» που απαγορεύεται να μάθουν οι Έλληνες; Γιατί η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ σιωπά; Γιατί το ΚΚΕ σιωπά; Τι θέλουν να κρύψουν; Καταδιώκουν εκ του ασφαλούς κανένα αγροφύλακα για χουντισμό; Αυτό είναι το πρόβλημα της Ελλάδας; Πότε και πως αυτός ο φαύλος λαός θα θελήσει να προβεί στην ιστορική αποκαθήλωση και αποαγιοποίηση διαφόρων εθναρχών του; Τι λένε οι λαλίστατοι ιστορικοί που σιωπούν; Αθήνα 21/4/2017 Υποθήκες Σόλωνος - Όταν ρωτήθηκε: πως θα γινόταν να αδικούν οι άνθρωποι ν’ αδικούν όσο γίνεται λιγότερο; Απάντησε: Αν αυτοί που δεν αδικούνται αγανακτούν όσο και αυτοί που αδικούνται. - Τον κόρο τον γεννάει ο πλούτος και ο κόρος τη βίαιη και προσβλητική συμπεριφορά. - Δίνε μεγαλύτερη πίστη στην ακεραιότητα του χαρακτήρα παρά στον όρκο. - Μόνο με σοβαρά και αξιόλογα πράγματα ν’ ασχολείσαι. - Μην αποκτάς βιαστικά φίλους, αλλά όταν τους αποκτήσεις, μην τους απορρίπτεις. - Αρχή να αναλαμβάνεις, μόνο αφού πρώτα μάθεις να άρχεσαι. - Οι συμβουλές σου να μην είναι για τα πιο ευχάριστα, αλλά για τα πιο καλά. - Κάνε οδηγό σου το μυαλό. - Να μη συναναστρέφεσαι με κακούς ανθρώπους. - Να ντρέπεσαι και να σέβεσαι τους γονείς σου. - Κλαίω γιατί δεν μπορώ να κάνω τίποτα. (Από τους «Επτά Σοφούς», που εκδόθηκαν από «Το Βήμα», το 2015). ΠΗΓΗ:ΝΕΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΦΟΡΟΥΜ

20/4/17

«Καραμανλήδες: Οι ξεχασμένοι Ορθόδοξοι Τούρκοι της Ανατολίας», μία παρουσίαση της περίπτωσης των Καραμανλήδων.


18 Απριλίου 2017, – Ποια η ιστορική αλήθεια Διαβάστε σχετικά για Έλληνες Μουσουλμάνοι, Καραμανλήδες Μικράς Ασίας, Τουρκία, Η τουρκική εφημερίδα Daily Sabah σε δημοσίευμα με τίτλο «The Karamanlides: Anatolia’s forgotten Orthodox Turks», «Καραμανλήδες: Οι ξεχασμένοι Ορθόδοξοι Τούρκοι της Ανατολίας», κάνει μία παρουσίαση της περίπτωσης των Καραμανλήδων. Ορθόδοξη τουρκική κοινότητα στην Ανατολία, γράφει η τουρκική εφημερίδα, υπήρξαν τα πρώτα θύματα της οικοδόμησης εθνικής ταυτότητας, η οποία ξεκίνησε στα οθωμανικά εδάφη κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα. Μετά την ανταλλαγή των πληθυσμών, οι Καραμανλήδες αναγκάστηκαν να μεταναστεύσουν στην Ελλάδα, μια χώρα στην οποία δεν ανήκαν, σχολιάζει το δημοσίευμα. Δεν είναι ακριβώς όπως τα λέει η Sabah Καραμανλήδες ονομάζονταν οι τουρκόφωνοι χριστιανοί ορθοδόξοι (Rum-Ρωμηοί) που κατοικούσαν στη Μικρά Ασία, συγκεκριμένα στην Καραμανία (ονομάστηκε από το τουρκικό Μπεηλίκι των Καραμανιδών, στην περιοχή της αρχαίας Κιλικίας) και την Καππαδοκία. Έγραφαν την τουρκική γλώσσα με χαρακτήρες του ελληνικού αλφαβήτου (Καραμανλήδικα). Το πρώτο γνωστό καραμανλήδικο κείμενο ανάγεται στα μέσα του 15ου αιώνα, ενώ το πρώτο έντυπο στο 1718. Τα παλαιότερα καραμανλήδικα κείμενα ήταν θρησκευτικού περιεχομένου ενώ από το τέλος του 18ου αι. τυπώνονται και κείμενα ιστορικά, γεωγραφικά, διδακτικά κ.ά. Το τελευταίο έντυπο τυπώθηκε το 1921. Αυτά τυπώνονταν σε τυπογραφεία της Κωνσταντινούπολης, Αθηνών, Βενετίας, Σμύρνης κ.ά. Πολύ σημαντικό ρόλο στη διάδοση της καραμανλήδικης γραφής έπαιξε ο Ευαγγελινός Μισαηλίδης ο οποίος το 1851 άρχισε να εκδίδει στην Κωνσταντινούπολη την εφημερίδα Ανατολή σε καραμανλήδικη γραφή. Οι Καραμανλήδες ήταν είτε Χριστιανοί ορθόδοξοι που μιλούσαν την τουρκική γλώσσα, είτε -σπανιότερα- Τουρκόφωνοι μουσουλμάνοι που εκχριστιανίστηκαν. Κατά τον Αλέξανδρο Ελλάδιο (18ος αι.) ήταν Έλληνες που εκτουρκίστηκαν γλωσσικά. Έπειτα από την υπογραφή της συνθήκης της Λωζάνης (1923) μεταφέρθηκαν κατά την ανταλλαγή πληθυσμών στην Ελλάδα και κυρίως σε περιοχές της Μακεδονίας και της Θράκης. Λίγοι παρέμειναν στην Τουρκία. Τι να πουν άραγε και οι Έλληνες μουσουλμάνοι; Οι άνθρωποι που ζουν σήμερα στη Μικρά Ασία δεν είναι Τούρκοι. Οι Τούρκοι είναι μογγολική φυλή, με μογγολικά χαρακτηριστικά και γνήσιους Τούρκους μπορούμε να δούμε στα πρόσωπα των Ουιγούρων Τούρκων της Κίνας και στις πρώην σοβιετικές δημοκρατίες της κεντρικής Ασίας. Οι σημερινοί Τούρκοι είναι ένα αμάλγαμα των αρχαίων λαών της Μικράς Ασίας, που από την ύστερη αρχαιότητα και κατά τον μεσαίωνα ήταν εκρωμαϊσμένοι (Ρωμηοί-Βυζαντινοί) με τον «αρμενικό τύπο» να κυριαρχεί στην Ανατολία και στα παράλια να είναι Έλληνες εξισλαμισμένοι-εκτουρκισμένοι. Οι εκτουρκισμοί των Ελλήνων είχαν ξεκινήσει από τον 11ο αιώνα και το μαρτυρά η Άννα Κομνηνή στην «Αλεξιάδα» της όπου αναφέρει χαρακτηριστικά ότι οι Τούρκοι των παραλίων είναι άπαντες ελληνόφωνοι, ήταν δηλαδή Έλληνες εξισλαμισμένοι. Έλληνες εξισλαμισμένοι – τουρκεμένοι είναι οι Τουρκοκρητικοί και οι Βαλαχάδες της Μακεδονίας, που με την ανταλλαγή πληθυσμών του 1923 στάλθηκαν στην Τουρκία. Η ανταλλαγή πληθυσμών μετά τη μικρασιατική καταστροφή δεν έγινε με γνώμονα την εθνική καταγωγή αλλά τη θρησκεία. Εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες και ελληνόφωνοι μουσουλμάνοι στάλθηκαν ως «Τούρκοι» στη σημερινή Τουρκία και οι απόγονοί τους σήμερα είναι αυτοί που εκφράζουν και υποστηρίζουν το κοσμικό κράτος. Έλληνες μουσουλμάνοι είναι και οι Τουρκοκύπριοι, όπως παλαιότερα οι «Τούρκοι» της Πελοποννήσου και της Στερεάς Ελλάδας. Και σήμερα ακόμα 2 εκ. ελληνόφωνοι μουσουλμάνοι συνεχίζουν να ζουν στον Πόντο. Επί τουρκοκρατίας όποιος εξισλαμιζόταν έλεγαν ότι «τούρκευε» («γίνεσαι Τούρκος Διάκο μου την πίστη σου να αλλάξεις;»), επειδή από τη θρησκεία ορίζονταν τα «μιλιέτ» (έθνη) της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Θα συμβουλεύαμε λοιπόν τη Daily Sabah να μην ανοίγει συζητήσεις γιατί δεν τους «παίρνει». Ό,τι μοιάζει με Ευρωπαίο στη σημερινή Τουρκία και θέλει να ζει ως πολιτισμένος άνθρωπος έχει ελληνική καταγωγή. Οι Τούρκοι τα γνωρίζουν αυτά και τρέμουν. Για όσους αναγνώστες μας μιλάνε αγγλικά, το ακόλουθο άρθρο της Wikipedia αν και δεν είναι πλήρες δίνει μια καλά ενημερωμένη εικόνα: Έλληνες Μουσουλμάνοι triune

7/4/17

Η γερμανική Ευρώπη πνέει τα λοίσθια


Στόχος της Συνθήκης της Ρώμης που υπεγράφη την 25.Μαρτίου 1957 (ΕΟΚ) από τις ιδρυτικές χώρες Βέλγιο, Γερμανία, Γαλλία, Ιταλία, Λουξεμβούργο και Ολλανδία ήταν η υλοποίηση της ιδέας της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Η συμβολή αυτών εις την λειτουργική δόμηση της πολιτικής Ευρώπης αποτέλεσε καθοριστικό βήμα για την πληρέστερη ενοποίηση της, με κοινή δράση για την οικονομική και κοινωνική πρόοδο καθώς και για τους όρους διαβίωσης και απασχόλησης των λαών της, με συντονισμένες δράσεις για την εμπέδωση των αξιών, της ισότητας, της αλληλεγγύης και της εμπιστοσύνης, αλλά και για την εξασφάλιση της σταθερότητας, της επέκτασης της οικονομίας και της ισορροπίας εις τις συναλλαγές υπό συνθήκες θεμιτού ανταγωνισμού. Και όλα αυτά προς αποτροπή νέων πολεμικών συρράξεων μετά τις τραυματικές εμπειρίες των δύο Παγκοσμίων Πολέμων που ξεκίνησαν από ευρωπαϊκό έδαφος και αιματοκύλησαν την ανθρωπότητα. Η επέτειος των 60 χρόνων από την υπογραφή της ίδρυσης της ΕΟΚ/ΕΕ εορτάστηκε την 25η Μαρτίου 2017 με λαμπρές εκδηλώσεις από τα 27 κράτη-μέλη εις την ειδική Σύνοδο Κορυφής εις την Ρώμη με την υπογραφή της Διακήρυξης των Αξιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης με ανούσιες διαβουλεύσεις, ανεφάρμοστες υποσχέσεις και νέες διαβεβαιώσεις, οι οποίες δεν σηματοδοτούν παρά ένα ομιχλώδες σταθμό για το ευρωπαϊκό οικοδόμημα. Εν ολίγοις η Διακήρυξη της Επετειακής Συνόδου Κορυφής υπογραμμίζει την υποχρέωση για εκπλήρωση στόχων οι οποίοι όμως, ως ήδη γνωστόν, είναι ανεφάρμοστοι λόγω της διαφορετικότητας, της έλλειψης ουσιαστικής σύγκλησης, κατανόησης, αλλά και λόγω των επικρατούντων εθνικών προτεραιοτήτων των κρατών-μελών της Ένωσης. Διότι πέρα από τις εορταστικές εκδηλώσεις και τις συνηθισμένες γνωστές Συναντήσεις Κορυφής, το καίριο ερώτημα που τίθεται κάθε τόσο από τους πολίτες της Ευρώπης προς τους Ευρωπαίους Ηγέτες αλλά και τους Θεσμούς και τα όργανα της Ε.Ε. είναι το εξής: Σε τι συνίσταται το βαθύ νόημα της ύπαρξης της Ευρωπαϊκής ‘Ένωσης. και της Ευρωζώνης; Διότι κάθε τόσο ο καθείς από εμάς, γίνεται γνώστης των διαφόρων (έντονων) διχογνωμιών και αντιπαραθέσεων και της παντελούς έλλειψης ενότητας, ισότητας και αλληλεγγύης για τη χάραξη μίας κοινής πολιτικής προς αντιμετώπιση σοβαρότατων κοινών προβλημάτων που υπονομεύουν τις τύχες των Λαών της, αν όχι αυτό το μέλλον της Ευρώπης. Μέγα σφάλμα είναι ο χαρακτηρισμός που δίνεται σε όλους εκείνους που εδώ και δύο δεκαετίες δικαιολογημένα ανησυχούν για την κατάντια και το μέλλον της Ε.Ε. τους οποίους και αποκαλούν τώρα «Ευρωσκεπτικιστές». Διότι οι κύριοι υπαίτιοι της λανθασμένης και ολέθριας πορείας που διανύει σήμερα η Ευρώπη χρησιμοποιούν εσκεμμένα τους «Ευρωσκεπτικιστές» ως άλλοθι και «εχθρούς της Ευρώπης», προκειμένου να αποκρύπτουν και να καλύπτουν τις καιροσκοπικές πολιτικές των εις βάρος της πλειονότητας των κρατών-μελών και των Λαών της Ευρώπης. Περί αυτού δεν υπάρχει καμία αμφιβολία πλέον. Πολλά παραδείγματα θα μπορούσε να παραθέσει κανείς για την εγκληματική συμπεριφορά των ολέθριων πρωταγωνιστών εις την ευρωπαϊκή αρένα: η άρνηση των για την πολυπόθητη από την πλειονότητα των Ευρωπαίων πολιτών πολιτική και οικονομική Ένωση, για χάραξη ενιαίας, κοινής εξωτερικής πολιτικής προς φύλαξη και υπεράσπιση των συνόρων της Ευρώπης. Για ισόρροπη ανάπτυξη και καθιέρωση κοινών αξιών, την προβολή αλληλεγγύης και εμπιστοσύνης μεταξύ των μελών προς αντιμετώπιση κοινωνικών και οικονομικών ανισορροπιών και προβλημάτων. Η παντελής απουσία της Ε.Ε. από τα διεθνή fora και τις αποφάσεις που λαμβάνονται. Κι όλα αυτά την ίδια ώρα που μονομερείς ενέργειες κρατών-μελών που πλήττουν την αξιοπρέπεια, την υπερηφάνεια, τον πολιτισμό αλλά και την ευαισθησία των υπολοίπων εταίρων τους στην Ευρώπη. Όπως για παράδειγμα οι μυστικές διαπραγματεύσεις και η Συμφωνία του προκατόχου της κ.Μέρκελ, καγκελάριου Γκέχαρντ Σρέτερ, με την Ρωσία για την κατασκευή του αγωγού πετρελαίου προς τη Γερμανία και την Ευρώπη, με παράκαμψη του εδάφους της Πολωνίας επίσης κράτους-μέλους της Ε.Ε. μέσω της Βαλτικής Θάλασσας. Η οποία όχι μόνον προσέβαλε και πλήγωσε την εθνική υπερηφάνεια και την εμπιστοσύνη της Πολωνίας, αλλά ταυτόχρονα έφερε εις την μνήμη όλων των Πολωνών το Σύμφωνο του Γ’ Ράιχ με τον Στάλιν για τη διχοτόμηση της Πατρίδας των και μόλις λίγους μήνες μετά, το έτος 1939, τη διμέτωπη επίθεση της Γερμανίας και Σοβιετικής Ένωσης κατά της Πολωνίας, που είχε ως συνέπεια την ισοπέδωση της και την έναρξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Αναρίθμητες είναι, ως τόσο, οι περιπτώσεις, οι αποφάσεις και οι ενέργειες των ισχυρών τώρα πρωταγωνιστών της Ε.Ε. που ούτε εις το ελάχιστον αντικατοπτρίζουν τους στόχους, τις ιδέες και τα οράματα των Συνθηκών της Ρώμης, του Μάαστριχ και της Λισαβόνας προς εξασφάλιση της ευημερίας των λαών της Ευρώπης, ενώ παράλληλα, προκλητικά και ανεπίσημα, μετέφεραν το κέντρο λήψης των αποφάσεων της Ε.Ε. από τις Βρυξέλλες εις το Βερολίνο. Το κλίμα σύρραξης εις την συνάντηση των Ηγετών της G20 στις Κάννες, κατά την δραματική νύχτα της 2ας Νοεμβρίου 2011, το οποίο περιγράφει ο πρώην Πρωθυπουργός της Ισπανίας Θαπατέρο σε βιβλίο του με χαρακτήρα απομνημονευμάτων υπό τον τίτλο «Το δίλημμα – 600 ημέρες ιλίγγου», αποτυπώνει το ζενίθ της ευρωπαϊκής κρίσης χρέους, την άθλια κατάντια και τα διάφορα μέτωπα εντός της Ε.Ε. Πρόκειται ουσιαστικά για την πρώτη μαρτυρία Ευρωπαίου ηγέτη από τα παρασκήνια της δυσκολότερης ίσως εποχής εις την ιστορία της Ε.Ε. Οι ανεπίτρεπτες για Ηγέτες ύβρεις με «γαλλικές εκφράσεις», οι σφοδρότατες συγκρούσεις και οι εντονότατες πιέσεις είχαν ως συνέπεια, εντός μόλις τριών εβδομάδων, τις παραιτήσεις των Πρωθυπουργών της Ελλάδος, της Ισπανίας και Ιταλίας κ.κ. Παπανδρέου, Θαπατέρο και Μπερλουσκόνι αντιστοίχως. Δεν υπάρχει η παραμικρή αμφιβολία ότι εντός της Ε.Ε. οξύνεται η αντιπαράθεση μεταξύ ενός τμήματος κυρίως του Νότου και εκείνων των κρατών-μελών που, ως εκφραστές της δήθεν «προτεσταντικής ηθικής» και της «ιερότητας της εργασίας», κατέστησαν, εις βάρος όμως των Νοτίων, συλλέκτες τεράστιου πλούτου. Και όχι μόνο χρησιμοποιούν τώρα τα τεράστια κεφάλαια των μέσω των χρηματαγορών και των πολυεθνικών εταιρειών που ελέγχουν και μέσω της καιροσκοπικής πολιτικής και της θέσπισης Νόμων και Κανόνων εντός της Ε.Ε., αλλά μάλιστα, εις το όνομα της δήθεν «ιερότητας της εργασίας» και της «προτεσταντικής ηθικής» εκβιάζουν και υποτάσσουν τώρα τα υπόλοιπα κράτη-μέλη, «στραγγαλίζοντας» λαούς και κοινωνίες. Όπως όμως η ανακήρυξη της ίδρυσης της Γερμανικής Αυτοκρατορίας από τον Γερμανό Καγκελάριο Οτο φον Βίσμαρκ μέσα εις τα Ανάκτορα των Βερσαλλιών την 18η Ιανουαρίου 1871 μετά την ήττα της Γαλλίας εις το γάλλο-γερμανικό πόλεμο σήμαινε την ταπείνωση της Γαλλίας, έτσι και η συνάντηση των 4 Ηγετών Ολάντ, Μέρκελ, Τζεντιλόνι και Ραχόϊ την 6η Μαρτίου.2017 και πάλιν εις τα Ανάκτορα των Βερσαλλιών σημαίνει την τελευταία πράξη, το προοίμιο της αναπόφευκτης διάλυσης της Γερμανικής Ευρώπης. Διότι οι Λαοί της Ευρώπης επιθυμούν μία ηγεσία αντί της κυριαρχίας, μία παγκόσμια κοινότητα κοινών συμφερόντων και όχι την δημιουργία αφέντη και υποτελών. Κάτι όλως αντίθετο με την ιδιοφυή στρατηγική και το οικουμενικό όραμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου και το πνεύμα του Ελληνισμού. Γεώργιος Εμ. Δημητράκης

Καυγάς Κωνσταντοπούλου στο show της Ρουμάνας ευρωδικτάτορα με Σαράφογλου

5/4/17

Κωνσταντοπούλου: Ατύχησαν όσοι ήθελαν να σιγήσει η Επιτροπή Αλήθειας Δημοσίου Χρέους


05 Απριλίου 2017 Ζωή Κωνσταντοπούλου – Επιτροπή Αλήθειας Δημοσίου Χρέους Τον Δημήτρη Χριστούλα, το συνταξιούχο φαρμακοποιό ο οποίος αφαίρεσε τη ζωή του στο Σύνταγμα το 2012, επέλεξε να τιμήσει η Επιτροπή Αλήθειας Δημοσίου Χρέους, στην επέτειο των δύο χρόνων από τη σύστασή της. Φίλοι και υποστηρικτές του έργου της Επιτροπής, την οποία σύστησε η Ζωή Κωνσταντοπούλου το 2015 μαζί με διακεκριμένους επιστήμονες, για το λογιστικό έλεγχο του ελληνικού δημόσιου χρέους, γέμισαν την αίθουσα εκδηλώσεων του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών, το απόγευμα της Τρίτης (05/04/2017). «Είμαι ιδιαίτερα χαρούμενη για το γεγονός πως η Επιτροπή μας παρά το κυνηγητό, την προπαγάνδα, τις επιθέσεις, τη λοιδορία εξακολουθεί να έχει συμμάχους στην Ελλάδα και στον κόσμο» ανέφερε η πρόεδρος της Επιτροπής, Ζωή Κωνσταντοπούλου. Χαιρετισμό στην εκδήλωση απηύθυναν μέσω βιντεοσκοπημένων μηνυμάτων ο Βέλγος οικονομολόγος και επιστημονικός συντονιστής της Επιτροπής, Ερίκ Τουσέν, ο Γερμανός ευρωβουλευτής Φάμπιο ντι Μάσι και ο Γάλλος ευρωβουλευτής και υποψήφιος στις προεδρικές εκλογές της Γαλλίας, Ζαν-Λυκ Μελανσόν. Ο Ερίκ Τουσέν, αντιπρόεδρος της Επιτροπής μετά τη συγκρότησή της σε Σωματείο, αναφέρθηκε στην ανάγκη για ένα πλατύ κίνημα ανυπακοής σε ευρωπαϊκό επίπεδο απέναντι στο ΔΝΤ και στις πολιτικές λιτότητας. Ο Φάμπιο ντι Μάσι είναι ο Γερμανός ευρωβουλευτής του κόμματος «Die Linke», ο οποίος ανέλαβε την πρωτοβουλία να μηνύσει την ΕΚΤ για τον εκβιασμό του 2015 και να ζητήσει έγγραφα που αποδεικνύουν το δόλο της ΕΚΤ και των άλλων οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το έγκλημα που διέπραξαν και συνεχίζουν να διαπράττουν σε βάρος του ελληνικού λαού. Ιστορικό γεγονός πανευρωπαϊκής και παγκόσμιας εμβέλειας, χαρακτήρισε τη συγκρότηση της Επιτροπής Αλήθειας ο Ζαν-Λυκ Μελανσόν, ο οποίος έχει συμπεριλάβει στο πρόγραμμά του για τις επικείμενες προεδρικές εκλογές της Γαλλίας, την ίδρυση Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου του χρέους της χώρας του. Ομιλητής στην εκδήλωση ήταν ο συνταγματολόγος και αντιπρόεδρος της Επιτροπής Αλήθειας, Γιώργος Κασιμάτης, ο οποίος αναφέρθηκε στη συνταγματική διάσταση του χρέους. Ο κ. Κασιμάτης έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου εν όψει της Συνταγματικής Αναθεώρησης, για την τάση κατάργησης θεμελιωδών αρχών: της υπεράσπισης της εθνικής κυριαρχίας ως παρωχημένου θέματος, της κατάργησης των κοινωνικών δικαιωμάτων και της κατάργησης των δημοκρατικών αρχών. Σε αυτήν την κατεύθυνση βαδίζει η κυβέρνηση, σημείωσε. Φέρνοντας ως παράδειγμα το ζήτημα των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας, ο συνταγματολόγος υποστήριξε ότι θα υπάρξει «παράθυρο» ώστε να καθίσταται εύκολη η κατάργησή τους, με Υπουργική Απόφαση και χωρίς την κρίση της Βουλής. «Σαν σήμερα πριν από 5 χρόνια, αφαίρεσε τη ζωή του στο Σύνταγμα, αυτοθυσιαζόμενος για να αφυπνίσει τους πολίτες, ο συνταξιούχος φαρμακοποιός Δημήτρης Χριστούλας. Άφησε ένα συγκλονιστικό σημείωμα που μίλαγε στην καρδιά όλων όσοι δεν δέχονται σε αυτή τη χώρα, να ζήσουν ως δούλοι» ξεκίνησε την ομιλία της η Ζωή Κωνσταντοπούλου. Η κ. Κωνσταντοπούλου τόνισε ότι η Επιτροπή Αλήθειας είναι η μόνη επιτροπή λογιστικού ελέγχου του δημοσίου χρέους στην Ευρωπαϊκή Ένωση και έστρεψε τα βέλη της στη «νεομνημονιακή κυβέρνηση Τσίπρα», αλλά και στον πρόεδρο της Βουλής, Νίκο Βούτση, ο οποίος «κατήργησε την Επιτροπή και κατέβασε τα πορίσματά της από τη σελίδα του Ελληνικού Κοινοβουλίου». Η Επιτροπή δίνει μάχη απελευθέρωσης του λαού από ένα παράνομο χρέος. Αναζητά και αποκαλύπτει την αλήθεια, για το ποιος και πώς διόγκωσε και επέβαλε το παράνομο χρέος στον ελληνικό λαό. Η παράνομη επιβολή του χρέους είναι έγκλημα κατά της ανθρωπότητας με τα μνημόνια, κυρίαρχα γιατί στοχεύει και στοχοποιεί έναν λαό στον πυρήνα των πιο θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων του, στην υγεία, στην παιδεία, στην κοινωνική πρόνοια και ασφάλιση, αλλά και των ατομικών δικαιωμάτων, στην αξιοπρέπεια, αλλά και των εργασιακών δικαιωμάτων και εκείνων των δικαιωμάτων που συνδέονται με την πνευματική του ανάταση και με το φρόνημά του, ανέφερε μεταξύ άλλων, η Ζωή Κωνσταντοπούλου. «Η Επιτροπή Αλήθειας σίγουρα ενόχλησε και ενοχλεί. Πολλοί θα ήθελαν να έχουμε αποσυρθεί, να έχουμε σιγήσει και σιωπήσει, αλλά ατύχησαν» τόνισε με νόημα. Η Επιτροπή Αλήθειας Δημοσίου Χρέους, το επόμενο διάστημα, θα προχωρήσει σε: - Οργάνωση Παρατηρητηρίου για το δημόσιο χρέος. Το Παρατηρητήριο θα παρακολουθεί τις εξελίξεις στο επίπεδο του δημοσίου χρέους και από τις 10 Απριλίου θα ξεκινήσουμε με τακτό τρόπο να εκδίδει ανακοινώσεις. - Παρουσίαση δύο νέων πορισμάτων. Το πρώτο αφορά στο ασφαλιστικό σύστημα, με επιστημονικό υπεύθυνο τον Λεωνίδα Βατικιώτη. Το δεύτερο αφορά στο τραπεζικό σύστημα, με επικεφαλής τον Ερίκ Τουσέν. Τα δύο πορίσματα θα παρουσιαστούν στα μέσα Ιουλίου. - Συγκρότηση Μαύρης Βίβλου για την παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων από το καθεστώς του χρέους, με την επιστημονική επίβλεψη του Συνταγματολόγου, Γιώργου Κασιμάτη. - Παράσταση πολιτικής αγωγής στην υπόθεση της ΕΛΣΤΑΤ. Η Επιτροπή Αλήθειας είχε δεσμευθεί να δηλώσει παράσταση πολιτικής αγωγής στο ακροατήριο, κατά την εκδίκαση της υπόθεσης. Με δεδομένο, όμως, ότι εκκρεμεί ακόμη η έκδοση βουλεύματος καθώς και ότι η εισαγγελική πρόταση είναι απαλλακτική για τον κ. Γεωργίου για δεύτερη φορά, η Επιτροπή προσανατολίζεται στη δήλωση παράσταση πολιτικής αγωγής και στην προδικασία. «Όπως φαίνεται η διαδικασία παρελκύεται με τις γνωστές μεθοδεύσεις» ανέφερε η Ζωή Κωνσταντοπούλου και προκειμένου «άλλη μία σκανδαλώδης υπόθεση να μην οδηγήσει σε ένα δικαστικό φιάσκο» η Επιτροπή εξετάζει αυτή τη δυνατότητα. Μετά την ολοκλήρωση της συζήτησης, η Επιτροπή Αλήθειας και ο κόσμος που είχε συρρεύσει στο Δικηγορικό Σύλλογο Αθηνών, πορεύτηκαν στο Σύνταγμα, όπου απέτισαν φόρο τιμής στον Δημήτρη Χριστούλα. Newsbomb.gr